II SA/Sz 89/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska Sędziowie Sędzia WSA Wiesław Drabik (spr.), Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz Protokolant po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym w dniu 21 maja 2026 r. sprawy ze skargi W. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 28 listopada 2025 r. nr SKO.WE.452/3166/2025 w przedmiocie interpretacji indywidualnej w sprawie stosowania przepisów ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym oddala skargę

Marszałek Województwa Zachodniopomorskiego (dalej: "Marszałek", "organ I instancji") w wyniku rozpoznania złożonego 27 sierpnia 2025 r. wniosku przedsiębiorcy W. C., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą [...] W. C. (dalej: "wnioskodawca", "skarżący"), wydał decyzję z 25 września 2025 r., nr WOŚ-I.080.13.2025.AK, na podstawie art. 34 ust. 1 i ust. 5, ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2024 r., poz. 236; dalej: "Prawo przedsiębiorców", "u.p.p.") w zw. z art. 2 ust.2 pkt 2 oraz art.4 pkt 13, pkt 14 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym; dalej: "u.z.s.e.e.") oraz art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm.; dalej: "k.p.a."), w której udzielił wyjaśnień co do zakresu i sposobu stosowania przepisów (interpretacji indywidualnej) w przedmiocie przedstawionego opisu stanu faktycznego opisanego we wniosku. Z akty administracyjnych sprawy wynika, że wniosek złożono w trybie art. 34 u.p.p. oraz że opisano w nim stan faktyczny dotyczący dystrybucji przez wnioskodawcę luksusowych wanien/basenów ogrodowych marki [...], wyposażonych w systemy hydromasażu, podgrzewania, filtracji oraz sterowania elektronicznego. Przedmiotowe produkty są wykonywane na indywidualne zamówienie klienta, przy czym wbudowane elementy elektryczne stanowią integralną część funkcji SPA. Wątpliwości przedsiębiorcy dotyczyły tego czy baseny ogrodowe z funkcją jacuzzi podlegają przepisom u.z.s.e.e., czy też mieszczą się w wyłączeniu z art. 2 ust. 2 pkt 2 tej ustawy, a w razie uznania, że są "sprzętem", w jaki sposób obliczać ich masę na potrzeby obowiązków wynikających z ustawy - tj. czy uwzględniać całość produktu, czy tylko masę komponentów elektrycznych. W wydanej decyzji Marszałek odwołał się do definicji sprzętu z art. 4 u.z.s.e.e. oraz wyjaśnił, że w przypadku jacuzzi za "sprzęt" należy uznać całe urządzenie jako produkt finalny, posiadający własną obudowę i bezpośrednią funkcję użytkową, a nie jedynie wbudowane podzespoły elektryczne i elektroniczne (pompy, sterowniki, podgrzewacze, filtry, panele sterujące). Systemy te są integralną częścią urządzenia i nadają mu cechy wanny z hydromasażem/jacuzzi, a więc decydują o jego przeznaczeniu oraz sposobie wykorzystania przez użytkownika końcowego. W momencie dostawy do klienta produkt jest kompletnym, funkcjonalnym urządzeniem zależnym od dopływu prądu, co - zdaniem organu I instancji - przesądza o spełnieniu przez niego wszystkich przesłanek definicji sprzętu elektrycznego i elektronicznego. W ocenie organu I instancji takie urządzenie ze względu na wymiar należy w całości przyporządkować, zgodnie z załącznikiem nr 1 do u.z.s.e.e., do grupy 4 - Sprzęt wielkogabarytowy, którego którykolwiek z zewnętrznych wymiarów przekracza 50 cm. Skarżący wniósł odwołanie od decyzji Marszałka podnosząc, że doszło do naruszenia: 1. art. 6 k.p.a. poprzez: - dokonanie błędnej interpretacji przepisu art. 2 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 11 września 2015 o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (dalej: u.z.s.e.e.), poprzez uznanie, iż wobec basenu ogrodowego z funkcją jacuzzi mają zastosowanie przepisy u.z.s.e.e., podczas gdy zgodnie z literalny brzmieniem ww. art. "przepisów ustawy nie stosuje się do sprzętu specjalnie zaprojektowanego i zainstalowanego jako część urządzenia, do którego nie stosuje się przepisów ustawy i który może spełniać swoją funkcję tylko jako część tego urządzenia"; - pominięcie przy wydaniu decyzji aktualnie obowiązujących przepisów prawa, tj. ustawy z dnia 14 grudnia 2012 roku o odpadach oraz rozporządzenia Ministra Klimatu z dnia 2 stycznia 2020 roku w sprawie katalogu odpadów, podczas gdy powyższe znajdują pełne zastosowanie w przedmiotowej sprawie; 2. art. 7 k.p.a. polegającego na: - braku wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału sprawy, co doprowadziło w konsekwencji do uznania basenu ogrodowego z funkcją jacuzzi za jacuzzi, podczas gdy nie są to tożsame produkty; - braku wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału sprawy, co doprowadziło w konsekwencji do uznania, iż produkt może mieć więcej niż jedną funkcję dominującą, podczas gdy podstawową (dominującą) funkcją basenu ogrodowego z jacuzzi jest przeznaczenie kąpielowe; a zgodnie z wykładnią zarówno językową, jak i logiczną, funkcja dominująca zawsze występuje w liczbie pojedynczej; - braku wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału sprawy poprzez pominięcie wytycznych Komisji Europejskiej dotyczących zakresu Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/19/UE z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (WEEE) - FAQ on the scope of the WEEE Directive, EC z 2019 roku. W świetle przedstawionych zarzutów odwołujący się wniósł m.in. o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i w tym zakresie orzeczenie co do istoty sprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie, decyzją z 28 listopada 2025 r., nr SKO.WE.452/3166/2025, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 4 pkt 13 i 14 w zw. z art. 2 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz. U. z 2024 r., poz. 573), utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Marszałka z 25 września 2025 r. W motywach rozstrzygnięcia, po przedstawieniu dotychczasowego przebiegu sprawy, uznając zarzuty odwołania wniesionego przez skarżącego za chybione, organ odwoławczy wskazał, że decyzja organu pierwszej instancji ma charakter interpretacji indywidualnej, o której mowa w art. 34 ust. 1 Prawa przedsiębiorców. Postępowanie to nie służy rozstrzyganiu sprawy administracyjnej sensu stricto ani nakładaniu obowiązków na przedsiębiorcę, lecz udzieleniu wyjaśnień co do zakresu i sposobu stosowania przepisów prawa w przedstawionym przez stronę stanie faktycznym. Interpretacja indywidualna nie zastępuje decyzji materialnoprawnej i nie zwalnia przedsiębiorcy z ewentualnej odpowiedzialności za niewykonanie ciążących na nim obowiązków. Z tego względu ocena organu pierwszej instancji sprowadzała się wyłącznie do kwalifikacji prawnej wskazanego urządzenia jako sprzętu elektrycznego i elektronicznego lub jako urządzenia wyłączonego z zakresu ustawy. Kolegium uznało, że organ pierwszej instancji prawidłowo wskazał, że zgodnie z art. 4 pkt 13 u.z.s.e.e. "sprzętem" jest urządzenie, którego prawidłowe działanie jest uzależnione od dopływu prądu elektrycznego lub od obecności pól elektromagnetycznych. Ocena tej przesłanki ma charakter obiektywny i odnosi się do rzeczywistego sposobu funkcjonowania urządzenia, a nie do deklaracji producenta, czy nazewnictwa stosowanego przez wprowadzającego. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, jak również z materiałów informacyjnych producenta [...] oraz treści decyzji Marszałka wynika, że dystrybuowany przez wnioskodawcę produkt nie jest zwykłym basenem ogrodowym, lecz zintegrowanym urządzeniem SPA/jacuzzi, wyposażonym m.in. w: - systemy hydromasażu oparte na pompach i dyszach, - system podgrzewania wody,- system filtracji,- panele sterujące umożliwiające regulację pracy urządzenia (temperatury, siły strumienia, cykli filtracji),- często również dodatkowe funkcje (oświetlenie LED, aromaterapia). Według organu odwoławczego wszystkie powyższe funkcje, jak trafnie wskazał organ pierwszej instancji, wymagają stałego dopływu energii elektrycznej i stanowią elementy konstytutywne urządzenia jako jacuzzi. Urządzenie bez zasilania nie może pełnić swojej zasadniczej funkcji, a jedynie służyłoby jako nieukończona skorupa basenowa, nieodpowiadająca charakterystyce produktu oferowanego przez wnioskodawcę. Kolegium w pełni podzieliło stanowisko organu pierwszej instancji, że w takim przypadku za sprzęt należy uznać całe urządzenie, a nie jedynie komponenty elektryczne. Wypowiadając się odnośnie podniesionej w odwołaniu kwestii, że basen ogrodowy z funkcją jacuzzi powinien korzystać z wyłączenia przewidzianego w art. 2 ust. 2 pkt 2 u.z.s.e.e., gdyż elementy elektryczne stanowią jedynie osprzęt urządzenia zasadniczego jakim jest basen, Kolegium uznało, że zarzut ten jest nietrafny. Wyjaśniło, że zastosowanie ww. przepisu wymaga łącznego spełnienia dwóch przesłanek: - istnieje urządzenie główne, do którego nie stosuje się ustawy, - element elektryczny stanowi jedynie część tego urządzenia i może pełnić funkcję wyłącznie jako jego część. W niniejszej sprawie żadna z przesłanek nie została spełniona. Urządzenie będące przedmiotem wniosku jest produktem kompletnym, w którym elementy elektryczne nie mają charakteru akcesoryjnego, lecz nadają urządzeniu jego funkcję podstawową. Basen ogrodowy w tej formie nie istnieje jako urządzenie "nieelektryczne" - od początku projektowany i wprowadzany jest jako jacuzzi/SPA. W ocenie organu II instancji nie ma podstaw do kwalifikowania urządzenia jako "basenu/wanny z funkcją jacuzzi", w rozumieniu urządzenia zasadniczego i osprzętu dodatkowego. Wprowadzany na rynek produkt jest kompletnym urządzeniem typu SPA/jacuzzi, którego istotne funkcje - hydromasaż, filtracja, podgrzewanie wody, sterowanie pracą urządzenia - są nierozerwalnie związane z dopływem energii elektrycznej. To, że po demontażu elementów elektrycznych pozostała skorupa może pełnić funkcję zwykłego zbiornika na wodę, nie ma znaczenia dla kwalifikacji prawnej. O kwalifikacji decyduje produkt finalny wprowadzany na rynek, a nie hipotetyczna możliwość jego modyfikacji. Następnie wypowiadając się odnośnie wskazywanej w odwołaniu argumentacji, że podstawową funkcją urządzenia jest funkcja kąpielowa, a funkcje realizowane przez systemy elektryczne mają charakter dodatkowy, organ odwoławczy uznał, że nie znajduje ona oparcia ani w przepisach ustawy, ani w zasadach kwalifikacji sprzętu. Ustawa o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym nie odwołuje się bowiem do koncepcji "funkcji dominującej". Używa natomiast przesłanki obiektywnej - czy prawidłowe działanie wymaga energii elektrycznej. W przypadku urządzeń SPA/jacuzzi funkcje, dla których produkt jest projektowany i kupowany przez nabywców, są nierozerwalnie związane z zasilaniem elektrycznym. Ponadto elementy elektryczne nie są "specjalnie zaprojektowanymi" częściami jednego, nieelektrycznego urządzenia w rozumieniu art. 2 ust. 2 pkt 2 u.z.s.e.e., lecz stanowią powtarzalne komponenty projektowane dla wielu modeli jacuzzi, a nie dla pojedynczego urządzenia lub jednej dedykowanej instalacji. Tym samym brak jest przesłanek do zastosowania wyłączenia z art. 2 ust. 2 pkt 2 ustawy. Podobnie Kolegium uznało, że zarzuty dotyczące naruszenia przepisów art. 20 i 21 u.z.s.e.e. oraz ustawy o odpadach i rozporządzenia w sprawie katalogu odpadów nie są trafne. Przepisy te regulują obowiązki wprowadzających sprzęt i dotyczą działań następczych (zbierania, przetwarzania, klasyfikacji odpadów). Nie służą natomiast kwalifikacji urządzenia jako sprzętu elektrycznego. Obowiązki te dotyczą etapu wykonywania zadań przez wprowadzającego sprzęt i mogą być realizowane w różnych formach przewidzianych ustawą, w tym m.in. poprzez zawarcie umowy z organizacją odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego lub ustanowienie własnego systemu zbierania zużytego sprzętu. Przepisy ustawy uwzględniają specyfikę sprzętu wielkogabarytowego oraz długie cykle życia takich produktów, a poziomy zbierania odnoszą się do całej masy sprzętu wprowadzonego do obrotu w danym roku przez wszystkich wprowadzających, a nie wyłącznie do jednostkowego urządzenia. Z tego względu ewentualne trudności operacyjne nie stanowią podstawy do odmiennej wykładni przepisów w zakresie definicji "sprzętu" ani nie uzasadniają zastosowania wyłączenia z art. 2 ust. 2 pkt 2 ustawy. Dalej odnosząc się do zarzucanego odwołaniem pominięcia wytycznych Komisji Europejskiej, w szczególności dokumentu "FAQ on the scope of the WEEE Directive" z 2019 r., organ odwoławczy uznał, że zarzut ten nie wpływa na ocenę legalności decyzji. Wytyczne Komisji Europejskiej mają charakter niewiążącego materiału pomocniczego, nie stanowią źródła prawa krajowego ani unijnego. Mogą być stosowane jedynie pomocniczo, a nie jako samodzielna podstawa rozstrzygnięcia. Jednocześnie wskazane w nich kryteria - w szczególności definicja sprzętu jako urządzenia, którego podstawowe funkcje zależą od dopływu prądu - potwierdzają prawidłowość oceny dokonanej przez organ pierwszej instancji. Wytyczne te nie zawierają co prawda przykładu jacuzzi jako sprzętu, jednak opisane w nich zasady kwalifikacji prowadzą do identycznych wniosków jak te przyjęte przez organ I instancji. Na stronie 10, w podpunkcie 3.14 zatytułowanym "What type of equipment falls under the exclusion in Article 2(3)(b) as ‘specifically designed and installed as part of another eąuipment...’?", Komisja Europejska wyjaśnia, że wyłączenie (analogiczne do wyłączenia na gruncie art. 2 ust. 2 pkt 2 u.z.s.e.e.) ma charakter wyjątkowy i dotyczy wyłącznie sprzętu specjalnie zaprojektowanego (tailor-made) po to, aby został zainstalowany jako część innego urządzenia, które samo nie podlega dyrektywie WEEE, oraz który może spełniać swoją funkcję wyłącznie jako element tego jednego, nadrzędnego urządzenia. Komisja podkreśla, że chodzi wyłącznie o komponenty konstruowane "na miarę", dostosowane wymiarami, parametrami technicznymi i sposobem montażu do konkretnej, indywidualnej instalacji lub jednego określonego modelu urządzenia, jak np. czujniki do głowic wiertniczych, czy pompy zaprojektowane wyłącznie do dużych narzędzi przemysłowych. Jednocześnie Komisja wyraźnie wskazuje, że sprzęt, który może być stosowany w różnych urządzeniach lub instalacjach, który jest produkowany seryjnie albo który może pełnić swoje funkcje poza jednym, określonym urządzeniem nadrzędnym, nie korzysta z wyłączenia. Przykładowo, urządzenia montowane w różnych modelach samochodów (m.in. zestawy głośnomówiące czy nawigacje retrofitowe) nie są uznawane za "specjalnie zaprojektowane" i w związku z tym podlegają przepisom dyrektywy. W ocenie Kolegium zasady te wprost potwierdzają, że elementy elektryczne urządzeń typu SPA/jacuzzi - takie jak pompy, dysze, układy sterowania czy systemy podgrzewania wody - nie mogą zostać uznane za sprzęt "specjalnie zaprojektowany" w rozumieniu art. 2 ust. 2 pkt 2 u.z.s.e.e., gdyż są to komponenty produkowane seryjnie, stosowane w wielu modelach jacuzzi i nieprzeznaczone do pracy jako część jedynego, nieelektrycznego urządzenia nadrzędnego. Jacuzzi jest produktem finalnym, a jego części elektryczne nie stanowią osprzętu dedykowanego jednemu, unikalnemu urządzeniu. Tym samym zastosowanie wyłączenia pozostaje wykluczone. Zdaniem organu odwoławczego również zarzut naruszenia art. 7 k.p.a. nie zasługuje na uwzględnienie. Organ pierwszej instancji oparł się na szczegółowych danych technicznych przedstawionych przez samą stronę oraz informacjach dotyczących funkcjonowania urządzenia. Ocena, że produkt jacuzzi, a nie zwykły basen ogrodowy, znajduje jednoznaczne oparcie w opisie stanu faktycznego. Organ właściwie ustalił wszystkie istotne elementy sprawy, a odmienna ocena prawna strony nie świadczy o naruszeniu zasady prawdy obiektywnej. Skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżył decyzję Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. W skardze decyzji tej zarzucano naruszenie: art. 3 ust. 1 lit. a i art. 2 dyrektywy 2012/19/UE (dalej: "WEEE") oraz art. 2 i art. 4 pkt 13 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, poprzez ich nieprawidłową wykładnię i w konsekwencji błędne zastosowanie polegające na uznaniu przez organ II instancji, że basen ogrodowy z funkcją jacuzzi jako całościowy produkt spełnia definicję "sprzętu" i wobec tego podlega pod przepisy ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, podczas gdy jako sprzęt należy zakwalifikować wyłącznie jego części elektryczne/elektroniczne które same w sobie stanowią produkt finalny przeznaczony dla użytkowników końcowych i nie są one komponentami; art. 20 i 21 ustawy o u.z.s.e.e. oraz art. 8 k.p.a. tj. zasady proporcjonalności, racjonalności i spójności systemowej poprzez przyjęcie masy "całego produktu" jako podstawy obowiązków; art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie i niewyjaśnienie z urzędu zachodzących w sprawie wątpliwości, tj. braku ustalenia, iż podstawowa funkcja urządzenia to kąpiel, a także, że komponenty są funkcjonalnie kompletne i stanowią urządzenia elektryczne samoistnie; naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji Marszałka - organu I instancji, wydanej z naruszeniem prawa. Mając za podstawę powyższe zarzuty strona skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej organu I instancji, zwrot skarżącemu od organu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, jak i rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. W uzasadnieniu stanowiska zarzuty uszczegółowiono. W szczególności skupiono się na wyeksponowaniu tezy, że dystrybuowane przez skarżącego urządzenie nie stanowi sprzętu elektrycznego i elektronicznego, ponieważ jego "funkcją podstawową" jest kąpiel, a ta (jak twierdzi skarżący) nie wymaga dopływu prądu. W ocenie skarżącego obecność pomp, sterowników czy innych elementów elektrycznych prowadzi do wniosku, iż to one stanowią samodzielne sprzęty elektryczne, samoistne urządzenia elektryczne, a nie komponenty. Natomiast urządzenie SPA jako całość nie powinno być kwalifikowane jako sprzęt. Zdaniem skarżącego orzekające organy dokonały nieuprawnionego rozszerzenia ustawowej definicji terminu "sprzęt" i w ten sposób produkty jakim jest basen/wanna ogrodowa ze SPA, zostały uznane jako podlegające pod przepisy u.z.s.e.e. Ponadto, według skarżącego, organ ograniczył się do ogólnikowego stwierdzenia, że elementy elektryczne stanowią 3-10% masy urządzenia, bez przeprowadzenia jakiejkolwiek analizy, czy przyjęta kwalifikacja całego basenu, jako sprzętu elektrycznego, jest zgodna z definicją ustawową i dyrektywą WEEE. Nie zbadano, czy urządzenie może pełnić swoją podstawową funkcję bez zasilania elektrycznego, ani nie ustalono, które komponenty są funkcjonalnie kompletne i mogą być uznane za sprzęt w rozumieniu ustawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie szeroko przedstawiając argumentację przeciwną do zawartej w skardze oraz wnosząc o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1267 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2026 r. poz. 143, zwanej dalej - p.p.s.a.) wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas – w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. W wypadku ustaleń przeciwnych sąd na podstawie art. 151 skargę oddala w całości lub w części. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności sąd dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami powołaną podstawą prawną. Kontrola przeprowadzona przez Sąd w tak zakreślonych granicach wykazała, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie, z 28 listopada 2025 r., nr SKO.WE.452/3166/2025, odpowiada prawu. Osią sporu w niniejszej sprawie jest kwalifikacja prawna produktu w postaci "basenu ogrodowego z funkcją jacuzzi" na gruncie przepisów ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (dalej: u.z.s.e.e.) oraz Dyrektywy 2012/19/UE (WEEE). Skarżący upatruje naruszenia tych przepisów w uznaniu całego produktu za sprzęt, postulując sztuczne rozdzielenie konstrukcji basenu (niecki) od jego komponentów elektrycznych. Sąd tej argumentacji nie podziela. Zgodnie z art. 4 pkt 13 u.z.s.e.e., sprzętem jest urządzenie, którego prawidłowe działanie jest zależne od dopływu prądu elektrycznego lub pól elektromagnetycznych. Kluczowe dla rozstrzygnięcia sprawy jest pojęcie "produktu finalnego" i "funkcji głównej" w ujęciu gospodarczym oraz konsumenckim. Przedmiotowy basen nie jest oferowany na rynku jako zwykły zbiornik na wodę (basen tradycyjny), lecz jako zintegrowany system relaksacyjny – jacuzzi. Korzystanie z funkcji hydromasażu oraz podgrzewania wody, które stanowią istotę i główny walor handlowy tego konkretnego produktu, jest w pełni zależne od dopływu prądu. Skarżący wprowadził do obrotu jeden, kompletny produkt objęty jedną marką, kodem EAN i jednym opakowaniem handlowym. W ocenie Sądu, nie można uznać, że niecka basenowa jest jedynie "opakowaniem" lub "podłożem" dla urządzeń elektrycznych. Stanowi ona integralną część konstrukcyjną systemu jacuzzi – bez niej pompa i podgrzewacz nie mogą realizować swojej funkcji. W świetle wytycznych Komisji Europejskiej dotyczących stosowania Dyrektywy WEEE, jeżeli urządzenie elektryczne jest zintegrowane z innym produktem w sposób trwały lub tworzy z nim funkcjonalną całość z perspektywy użytkownika końcowego, cały ten produkt należy kwalifikować jako EEE (sprzęt elektryczny i elektroniczny). Dlatego organ prawidłowo uznał, że basen z funkcją jacuzzi jako całość spełnia definicję sprzętu). W konsekwencji uznania całego wyrobu za sprzęt, chybione jest zarzucane skargą naruszenie art. 20 i 21 u.z.s.e.e. oraz art. 8 k.p.a. poprzez przyjęcie masy "całego produktu" jako podstawy wymiaru obowiązków. Przepisy ustawy o z.s.e.e. oraz dyrektywy unijnej nie przewidują mechanizmu "wirtualnego" dzielenia jednolitego produktu handlowego na części elektryczne i nieelektryczne w celu kalkulacji masy dla celów sprawozdawczych. Obowiązki związane z zapewnieniem poziomów odzysku i recyklingu, a także ewentualne opłaty produktowe, odnoszą się do masy urządzenia wprowadzonego do obrotu. Skoro produktem wprowadzonym do obrotu jest basen z funkcją jacuzzi o określonej wadze, to ta właśnie waga (masa) stanowi jedyną legalną podstawę obliczeń. Działanie organu nie narusza zasady proporcjonalności ani racjonalności systemowej. Przeciwnie – to interpretacja Skarżącego doprowadziłaby do paraliżu systemu kontroli elektroodpadów, zmuszając organy państwowe do badania struktury materiałowej każdego urządzenia (np. ważenia obudów lodówek czy elementów plastikowych blenderów oddzielnie od ich silników). Cel prośrodowiskowy (odpowiedzialność producenta za pełny cykl życia produktu) wymaga, aby podmiot czerpiący zyski ze sprzedaży gotowego, zintegrowanego produktu, ponosił koszty jego zagospodarowania w całości. W ocenie Sądu nie zasługują na aprobatę również zarzuty naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Wbrew twierdzeniom Skarżącego, organ II instancji dokonał wszechstronnej oceny materiału dowodowego i prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy. Okoliczność, czy komponenty elektryczne (pompa, panel sterowania) można fizycznie odłączyć od niecki basenu, nie ma decydującego znaczenia dla jego kwalifikacji prawnej. Istotny jest moment wprowadzenia produktu do obrotu i jego przeznaczenie dla użytkownika końcowego. Konsument kupuje "basen z jacuzzi" jako jedno urządzenie, a nie dwa odrębne produkty (basen i pompę). Fakt, że podstawową potrzebą człowieka jest chęć kąpieli, nie oznacza, że dominującą funkcją tego konkretnego produktu handlowego jest funkcja nieelektryczna. Urządzenie to zostało zaprojektowane i nabyte w celu kąpieli z hydromasażem, co bez energii elektrycznej jest niemożliwe. Organ nie musiał zatem prowadzić dodatkowego postępowania dowodowego na okoliczność samoistności elementów elektrycznych, gdyż kwestia ta pozostaje bez wpływu na prawidłowość subsumpcji stanu faktycznego pod przepisy prawa materialnego. W konsekwencji organ II instancji nie naruszył art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., zasadnie utrzymując w mocy decyzję organu I instancji. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako nieuzasadnioną oddalił.