II SA/Sz 800/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółki A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją wydaną w dniu [...] r. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. wymierzającą [...] Spółce z o.o. w S. karę pieniężną w wysokości [...] zł za zajęcie pasa drogowego drogi powiatowej ul. [...] (dz. nr [...], obręb [...]) w S. bez zezwolenia zarządcy drogi, w okresie od dnia [...] r. do dnia [...] r. o powierzchni [...] m2 ([...]m x [...]m), poprzez [...]. Opisaną decyzję organu odwoławczego [...] Spółka z o.o. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że jej wykonanie, z uwagi na wysokość i dotkliwość wymierzonej kary, doprowadzi do powstania po jej stronie szkody majątkowej. Skarżąca zaznaczyła, że prowadzenie działalności gospodarczej rozpoczęła niespełna [...] temu i wciąż jest w fazie wzrostu, co powoduje brak dodatkowych środków na zapłatę kary, a w przypadku wszczęcia egzekucji administracyjnej i ewentualnego zajęcia rachunku bankowego, nie będzie miała środków na wypłatę wynagrodzenia pracownikom. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył co następuje : Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Jak wynika z treści powyższego przepisu, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku, okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu (por. postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/05, dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednakże do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Jej twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej lub majątkowej (vide: J. P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2010, str.206). Jednocześnie brak uzasadnienia takiego wniosku nie jest brakiem, którego uzupełnienia winien żądać sąd (por. postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ/661/14, Lex nr 1479276). Z treści wniosku skarżącej Spółki wynika, że zasadność żądania wstrzymania wykonania decyzji, opiera na powstaniu po jej stronie szkody majątkowej, spowodowanej zapłatą rzeczonej kary pieniężnej oraz zachwianiu płynności finansowej skutkującej brakiem środków na wypłaty wynagrodzeń dla pracowników. Powyższe okoliczności, w ocenie Sądu, nie są jednak wystarczające by ocenić skutki wykonania zaskarżonej decyzji na sytuację majątkową skarżącej, w świetle przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Wnioskodawczyni nie skonkretyzowała swojej sytuacji finansowej, ani nie poparła jej stosownymi dokumentami, w związku z czym Sąd nie miał możliwości stwierdzenia, jaka w istocie powstałaby szkoda majątkowa w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji, ani czy skutki decyzji byłyby rzeczywiście trudne do odwrócenia. Również w aktach sprawy brak jest dokumentów świadczących o trudnej sytuacji finansowej skarżącej. Skutkiem uiszczenia kary niewątpliwie będzie uszczuplenie w majątku skarżącej, być może i utracone zyski. Jest to jednak naturalna konsekwencja wypłaty ze środków zobowiązanego, nie świadczy jednak o powstaniu szkody, czy o wystąpieniu nieodwracalnych skutków w rozumieniu powołanego przepisu (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2014 r. sygn. akt II GSK 2129/14). W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi, istnieje możliwość zwrotu wpłaconej kwoty. Podsumowując, nie można przyjąć aby skarżąca wykazała, iż w sprawie zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. W związku z powyższym, na podstawie z art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.