II SA/Sz 786/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska Sędziowie Sędzia WSA Wiesław Drabik, Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska (spr.) Protokolant starszy inspektor sądowy Katarzyna Skrzetuska-Gajos po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi I. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 13 sierpnia 2025 r. nr SKO/WJ/420/2236/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego dotyczącego uchylenia decyzji ostatecznej ustalającej warunki zabudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie na rzecz skarżącej I. L. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Decyzją z 12 listopada 2021 r., nr [...], Burmistrz W. (dalej także jako: "Burmistrz", "organ I instancji"), ustalił na rzecz K. i W. P. warunki zabudowy, dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych z garażami i niezbędnej infrastruktury technicznej związanej z budynkami, na terenie działki nr [...], obręb ewidencyjny J. , gmina W.. Z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego wyżej wskazaną decyzją wystąpiła, działając przez pełnomocnika, I. L. (dalej także jako: "wnioskodawczyni", "strona", "skarżąca"). Pełnomocnik wnioskodawczyni wskazał na przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. - strona bez swojej winy nie brała udziału w postępowaniu. Wskazał również, że o wydanej decyzji jego mocodawczyni dowiedziała się z pisma Burmistrza. Zarzucił, że w toku postępowania zakończonego ww. decyzją doszło do naruszenia przepisów postępowania, poprzez oparcie rozstrzygnięcia na niewystarczających ustaleniach faktycznych (nierzetelnej analizie urbanistycznej), poprzez pominięcie właścicieli lub współwłaścicieli nieruchomości sąsiednich (w obszarze analizowanym), w tym wnioskodawczyni, naruszenia przepisów prawa materialnego poprzez ustalenie warunków zabudowy naruszających ład architektoniczny i przestrzenny. Podkreślił, że strona ma interes prawny do do uczestniczenia we wskazanym postępowaniu, bowiem jej nieruchomość sąsiaduje z nieruchomością, dla której ustalono warunki zabudowy. Ponadto z uwagi na charakter planowanej inwestycji oddziałującej na środowisko i okolicę, skutki planowanej inwestycji (spadek wartości nieruchomości sąsiedniej z powodu uciążliwości działalności wykonywanej na nieruchomości), mogą dotknąć wnioskodawczynię, zatem posiada ona interes prawny w tym, aby nie zakłócano jej korzystania z nieruchomości ponad przeciętną miarę. Postanowieniem z 16 czerwca 2023 r. Burmistrz odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego jego decyzją nr [...]. Postanowienie to, na skutek złożonego zażalenia, zostało przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej także jako: "Kolegium", "organ II instancji") uchylone, a sprawa zwrócona organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Kolejnym postanowieniem, z 27 lutego 2024 r. Burmistrz wznowił postępowanie administracyjne, zakończone decyzją nr [...]. Następnie, po przeprowadzeniu postępowania, decyzją z 18 kwietnia 2024 r., nr [...], odmówił uchylenia ww. decyzji własnej. Rozstrzygnięcie oparto na przepisie art. 151 § 1 pkt 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., wskazując w uzasadnieniu decyzji, że I. L. jako właścicielka działek nr [...], [...], [...] obręb ewidencyjny J. nie posiadała przymiotu strony w postępowaniu zakończonym decyzją nr [...], bowiem wskazane działki nie znajdują się w bezpośrednim sąsiedztwie terenu inwestycji (działki nr [...]), jak również oddziaływanie planowanej na działce nr [...] inwestycji nie obejmuje nieruchomości wnioskodawczyni. Od powyższej decyzji Burmistrza odwołanie do Kolegium złożył działający w imieniu wnioskodawczyni pełnomocnik, który zarzucił decyzji naruszenie przepisu: art. 151 § 1 pkt 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. - poprzez wadliwe zastosowanie tych przepisów; art. 28 k.p.a. w związku z art. 6 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - poprzez bezzasadne uznanie, że odwołująca nie posiada interesu prawnego aby być stroną postępowania administracyjnego zakończonego decyzją o warunkach zabudowy nr [...], poprzez brak prawidłowego określenia stron postępowania i uznania za strony wszystkich podmiotów, które powinny być tymi stronami, poprzez uznanie, że oddzielenie działki odwołującej od terenu inwestycji działką nr [...] powoduje brak oddziaływania inwestycji na nieruchomość wnioskującej, poprzez pominięcie, że w innym postępowaniu administracyjnym w sprawie o ustalenie warunków zabudowy a dotyczącym tego samego terenu inwestycji wnioskodawczyni była stroną postępowania (sprawa prowadzona przed Kolegium pod sygn. [...] oraz odwołanie od decyzji Burmistrza z dnia 28 października 2019 r. nr [...]). Nadto zarzucił naruszenie przepisów postępowania - art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. - poprzez oparcie rozstrzygnięcia na niewystarczających ustaleniach faktycznych, tj. wynikach nierzetelnej analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu; art. 10 i 28 k.p.a. - poprzez pominięcie jako stron postępowania właścicieli lub współwłaścicieli nieruchomości sąsiednich z obszaru analizowanego; przepisów prawa materialnego - art. 61 ust. 1 pkt 1, 4 , 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w związku z przepisami rozporządzenia wykonawczego do tej ustawy, poprzez ustalenie warunków zabudowy naruszających ład architektoniczny i przestrzenny. Decyzją z 13 sierpnia 2025 r., nr [...], Kolegium uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i umorzyło postępowanie I instancji w całości. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji przywołał treść art. 147 i art. 148 k.p.a. i wskazał, że organ administracji publicznej obowiązany jest z urzędu badać zachowanie jednomiesięcznego terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania. Wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania na wniosek, pomimo uchybienia terminu, stanowiłoby bowiem rażące naruszenie prawa, godzące w wyrażoną w art. 16 § 1 k.p.a. zasadę trwałości decyzji ostatecznych. Stwierdzenie przez organ administracji publicznej, w fazie wstępnej postępowania, uchybienia terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania, uniemożliwia zatem merytoryczne rozpoznanie sprawy, gdyż skutkować musi odmową jego wznowienia z przyczyn formalnych. W przypadku stwierdzenia, iż podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione z uchybieniem zakreślonego w art. 148 k.p.a. terminu, organ winien na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. odmówić wznowienia postępowania w drodze postanowienia. Ten sposób załatwienia sprawy ma charakter formalny, nie podlega tu bowiem badaniu występowanie przesłanek wznowieniowych. Natomiast, w przypadku braku podstaw do odmowy wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 k.p.a., organ wydaje postanowienie o wznowieniu postępowania na podstawie art. 149 § 1 k.p.a. Postanowienie to otwiera kolejną fazę postępowania, która ma charakter merytoryczny i daje podstawę do przeprowadzenia postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149 § 2 k.p.a.). Tym samym brak jest podstaw do prowadzenia postępowania w zakresie wskazanym w art. 149 § 2 k.p.a. w przypadku, gdy organ stwierdza, iż zachodzą przesłanki do odmowy wznowienia postępowania. O ile do takich wniosków organ dochodzi już po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania rozważenia wymaga występowanie bezprzedmiotowości postępowania, o której mowa wart. 105 § 1 k.p.a. W dalszej części uzasadnienia Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 148 § 2 k.p.a., termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Przez dowiedzenie się o decyzji należy rozumieć powzięcie wiedzy o samym fakcie wydania rozstrzygnięcia w sposób umożliwiający złożenie podania o wznowienie. Chodzi o takie dane, jak nazwa organu, który decyzję wydał oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy. Nie jest natomiast konieczne dokładne poznanie pełnej treści decyzji. Odnosząc się do złożonego w sprawie wniosku o wznowienie postępowania organ wyjaśnił, że pełnomocnik wnioskującej podał, że o fakcie wydania decyzji o warunkach zabudowy (decyzja Burmistrza nr [...]) jego mocodawczyni dowiedziała się z pisma Burmistrza nr [...] oraz wskutek późniejszej analizy zasobów portalów takich jak https://sip.gison.pl/wolin oraz https://www.geoportal.gpv.pl/. Pełnomocnik nie wskazał żadnego terminu, od którego można by liczyć termin do wniesienia wniosku. Uzasadniając zachowanie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania pełnomocnik wskazał, że działka geodezyjna nr [...] obecnie nie istnieje, nastąpił podział geodezyjny i numeracja działek uległa zmianie. Przez to jego mocodawczyni musiała ustalić, czy decyzja nr [...] odnosi się do gruntu działki oznaczonej dawniej nr [...] (prawdopodobnie z tej działki wydzielono działkę nr [...]), dla której były ustalane warunki zabudowy i w którym to postępowaniu była uznana za stronę. I dalej pełnomocnik skonkludował, że od dnia, gdy finalnie i ostatecznie jego mocodawczyni to ustaliła, do dnia wniesienia podania o wznowienia postępowania upłynął okres nie dłuższy niż miesiąc. Kolegium wskazało, że w aktach postępowania znajduje się wskazane pismo Burmistrza nr [...], które jest udzieloną przez ten organ stronie informacją publiczną, dotyczącą wydanych decyzji o warunkach zabudowy dla terenu zawartego pomiędzy działkami nr [...], [...] i [...] położonych w J. , gmina W.. Pisemna informacja publiczna zawiera dane pozwalające na identyfikację elementów decyzji, które umożliwiają złożenie wniosku o wznowienie postępowania. W piśmie tym przywołano numer decyzji i przywołano jej przedmiot przez wskazanie, że decyzja dotyczy ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych z garażami i niezbędną infrastrukturą techniczną z budynkami, na terenie działki nr [...]. Dalej Kolegium wyjaśniło, że podjęło czynności zmierzające do ustalenia, w jakiej dacie strona odebrała wskazaną pisemną informację publiczną. W tym celu wezwało pełnomocnika wnioskodawczyni do wskazania, w jakiej dacie odebrała ona rzeczone pismo. Pełnomocnik wskazał, że zgodnie z twierdzeniem jego mocodawczyni otrzymała ona informację publiczną na 10 dni przed złożeniem odwołań od decyzji wydanych przez Burmistrza. Równolegle Kolegium zwróciło się do Burmistrza o wskazanie, w jaki sposób i w jakiej dacie adresatka strona odebrała pismo nr [...], zawierające informację publiczną, jak też przesłanie akt dotyczących sprawy udzielonej informacji publicznej. W odpowiedzi organ I instancji stwierdził, że nie jest w posiadaniu informacji potwierdzającej datę odebrania przez wnioskodawczynię odpowiedzi na złożony wniosek o udzielenie informacji publicznej. Pismo zostało zarejestrowane do wysyłki elektronicznej przez platformę "elektroniczny nadawca Poczta Polska" prawdopodobnie z oznaczeniem elektronicznego potwierdzenia odbioru. Takie elektroniczne potwierdzenie odebrania przesyłki jest zapisywane w systemie "elektroniczny nadawca" tuż po odebraniu przez adresata przesyłki. Jednakże w aktach postępowania (w sprawie udzielania informacji publicznej) organ I instancji nie posiada wydruku wskazującego na datę odbioru przez adresatkę pisma, gdyż prawdopodobnie nie zostało ono wygenerowane i wydrukowane przez pracownika urzędu. Organ I instancji wskazał, że podjął kroki celem ustalenia u operatora pocztowego daty odbioru przesyłki. W odpowiedzi na prośbę o wgląd w archiwum zarejestrowanych i wysłanych przez Urząd Miejski w W. w kwietniu 2023 r. przesyłek, Poczta Polska odpowiedziała, iż takie dane przechowuje jedynie przez 410 dni od daty nadania, zatem w chwili obecnej nie posiada dostępu do danych z 2023 r. Zatem wobec sytuacji braku potwierdzenia daty odbioru przez wnioskodawczynię pisma nr [...], zawierającego informację publiczną, ocenę zachowania terminu złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Kolegium wyprowadziło w sposób następujący: 1. według twierdzenia wnioskodawczyni, informację publiczną (pismo nr [...]) otrzymała ona na 10 dni przed złożeniem odwołań od decyzji wydanych przez Burmistrza. Tak nieprecyzyjnie udzielona przez pełnomocnika informacja nie pozwala na ustalenie w oparciu o twierdzenie wnioskodawczyni daty doręczenia jej rzeczonego pisma. Bowiem odwołania od decyzji wydanych przez Burmistrza zostały złożone przez pełnomocnika w czerwcu 2024 r., niewątpliwe już po dacie otrzymania przez wnioskodawczynię informacji publicznej. 2. wniosek o wznowienie postępowania został sporządzony z datą 19 maja 2023 r., w którym to wniosku pełnomocnik powołuje się na pismo nr [...] zawierające informację publiczną. Skoro pełnomocnik działał z upoważnienia mocodawczyni, według informacji co do okoliczności i faktów przekazanych mu przez nią, zatem z pewnością już w tej dacie wnioskodawczyni była w posiadaniu rzeczonego pisma. Pełnomocnik nadmienia również, że pismo to posiadała jednak wcześniej, gdyż po jego otrzymaniu analizowała miejsce położenia działek wskazanych w treści informacji publicznej. 3. z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej co do wydanych warunków zabudowy (wydanych decyzji administracyjnych) strona wystąpiła w dniu 29 marca 2023 r. (data przyjęcia wniosku), a pismo nr [...] zawierające informację publiczną zostało sporządzone z datą 3 kwietnia 2023 r. Po tej dacie z pewnością zostało też doręczone wnioskodawczyni. Okres pomiędzy datą 3 kwietnia 2023 r. i datą 19 maja 2023 r. to 47 dni, a pomiędzy datą 3 kwietnia 2023 r. i datą złożenia wniosku (25 maja 2023 r.) - 53 dni. Nawet uwzględniając czas pomiędzy sporządzeniem pisma nr [...] i jego doręczeniem, nie mógłby być to czasokres aż 17 dni. Zestawienie powyżej przywołanych okoliczności faktycznych sprawy skłoniły Kolegium do wyprowadzenia wniosku, iż podanie wniesione przez pełnomocnika strony w dniu 25 maja 2023 r. zostało wniesione z uchybieniem miesięcznego terminu do jego złożenia. Kolegium wskazało również, że postanowieniem z dnia 16 czerwca 2023 r. Burmistrz odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją nr [...]. Co prawda w podstawie prawnej tego rozstrzygnięcia wskazano błędnie przepis art. 61a § 1 k.p.a, zamiast art. 149 § 3 k.p.a., jednakże w treści jego uzasadnienia oprócz nieprawidłowych na tym etapie postępowania rozważań co do braku przymiotu strony przez wnioskującą, organ I instancji podał również, że podanie o wznowienie postępowania wpłynęło z uchybieniem miesięcznego terminu. Informacja ta powinna nakierować postępowanie zażaleniowe prowadzone przez Kolegium na ponowne zbadanie tej okoliczności jako pierwszej warunkującej skuteczne wznowienie postępowania i przeprowadzenie postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Tymczasem Kolegium tę istotną okoliczność pominęło i skupiło się na nieprawidłowym zbadaniu przesłanki wznowienia postępowania, na marginesie tylko wytykając również brak pełnomocnictwa udzielonego przez stronę adwokatowi A. J.. W efekcie skutkowało to uchyleniem postanowieniem z dnia 16 czerwca 2023 r., a dalej wznowieniem postępowania przez Burmistrza, przeprowadzeniem postępowania co do przyczyn wznowienia oraz wydaniem decyzji z dnia 18 kwietnia 2024 r. rozstrzygającej co do istoty sprawy. Zdaniem Kolegium, zachowanie terminu stanowi warunek skuteczności wniosku o wznowienie postępowania, a zatem jeśli doszło do błędnego wszczęcia postępowania, to organ odwoławczy powinien takie postępowanie umorzyć. Z tej przyczyny wydano rozstrzygnięcie uchylające zaskarżoną decyzję i umarzające postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego decyzją Burmistrza nr [...]. Pismem z 17 września 2025 r. I. L., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Kolegium, zarzucając jej naruszenie: 1) art. 7, 8, 77 k.p.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez niezastosowanie przez organ zasady bezstronności, równego traktowania i zasady prawdy obiektywnej i błędne przyjęcie, że skarżąca uchybiła miesięcznemu terminowi do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją o nr [...] z dnia 12 listopada 2021 r. wydaną przez Burmistrza, mimo że organ nie ustalił okresu, w którym skarżąca winna była złożyć wniosek o wznowienie postępowania jednocześnie przyjmując tezę, że termin został uchybiony bez poparcia tego twierdzenia konkretnymi dowodami; 2) art. 148 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że skarżąca uchybiła miesięcznemu terminowi do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, które to postępowanie zakończyło się wydaniem przez Burmistrza decyzji o nr [...] z dnia 12 listopada 2021 r., podczas gdy organ nie potrafił ustalić konkretnej daty, od której miałby być liczony miesięczny termin na złożenie wniosku o wznowienie postępowania, gdyż w aktach sprawy brakuje dokumentacji potwierdzającej odbiór przez skarżącą pisma o znaku: [...] zawierającego informację publiczną, co stanowiło moment dowiedzenia się przez skarżącą o przedmiotowej decyzji i jednoczesnemu pominięciu twierdzeń skarżącej, iż pismo to odebrała w zupełnie innej dacie niż według przedstawionych twierdzeń na podstawie jedynie własnych kalkulacji i wyliczeń oraz bezpodstawnego przyjęcia, że początek biegi terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania biegnie od daty widniejącej w nagłówku tego pisma, tj. 03.04.2023 r., a co jedynie oznacza datę sporządzenia tego pisma, a nie jego nadania czy doręczenia na adres zamieszkania skarżącej; 3) art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 81a § 1 k.p.a. - poprzez ich niezastosowanie mimo wątpliwości organu co do stanu faktycznego dotyczącego niemożności ustalenia końcowej daty terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania przez skarżącą z uwagi na zaniedbanie organu Burmistrza polegające na niedokładnym prowadzaniu dokumentacji sprawy, przede wszystkim braku dokumentacji dotyczącej potwierdzenia doręczenia przez skarżącą pisma stanowiącego informację publiczną, o znaku [...], co stanowiło kluczowy moment aby określić początek biegu miesięcznego terminu, gdyż wraz z otrzymaniem pisma skarżąca dopiero pozyskała wiedzę o zakończonym postępowaniu, w którym nie brała udziału bez swojej winy, mogła zapoznać się z treścią rozstrzygnięcia; Wskazując na powyższe pełnomocnik skarżącej wniósł o chylenie zaskarżonej decyzji w całości. W treści uzasadnienia skargi pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, iż w przekazanej dokumentacji sprawy brakuje potwierdzenia doręczenia skarżącej pisma, z którego to skarżąca dowiedziała się o toczącym się postępowaniu w przedmiocie warunków zabudowy, a zatem (kluczowego dokumentu, od którego należałoby liczyć początkowy bieg miesięcznego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania). Wcześniej skarżąca nie posiadała żadnych informacji, stąd też zwróciła się z konkretnym wnioskiem o udzielenie informacji publicznej do Burmistrza. Zupełnie niedopuszczalne są dokonane przez Kolegium własne wyliczenia będące wyłącznie przypuszczeniami, a co generuje jedynie hipotetyczne okoliczności faktyczne, niemające odzwierciedlenia w rzeczywistości. W aktach sprawy znajduje się jedynie sporządzone pismo stanowiące informację publiczną datowane na dzień 3 kwietnia 2023 r. Błędne jest przyjęcie, że data sporządzenia owego pisma może być zrównana z datą jego doręczenia. Brak dowodu potwierdzającego odebranie pisma nie stanowi możliwości do dokonywania dowolnej interpretacji. Ponadto, nie wiadomo dokładnie, kiedy organ nadał przedmiotowe pismo czy doręczenie nastąpiło za pierwszym razem, czy też przesyłka była awizowana. Jednocześnie organ w ogóle nie uwzględnił twierdzeń skarżącej, iż odebrała pismo na 10 dni przed złożeniem odwołań. Jak wywiedziono dalej, sytuacji, w której organ nie był w stanie wykazać, kiedy faktycznie doszło do doręczenia pisma inicjującego bieg terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, całkowicie nieuprawnione było przyjęcie domniemanej daty rozpoczęcia tego terminu. Skutki własnego zaniechania - w postaci braku należytej dokumentacji doręczenia - organ bezpodstawnie przerzucił na stronę postępowania, co narusza podstawowe zasady postępowania administracyjnego oraz prawo skarżącej do skutecznego środka prawnego. Wskazano w tym zakresie na art. 81a § 1 k.p.a., z którego wynika wprost zasada rozstrzygania wątpliwości faktycznych na korzyść strony. Skoro, w niniejszej sprawie brak jest definitywnego dowodu doręczenia korespondencji skarżącej, co stanowi zaniedbanie Burmistrza, skarżąca nie powinna ponosić negatywnych konsekwencji z tego tytułu skutkującym stwierdzeniem niezachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej: "p.p.s.a."). Nadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Istota sporu pomiędzy organem II instancji a skarżącą sprowadza się tego, czy poczynione przez organ ustalenia dają podstawy do stwierdzenia, iż występując z wnioskiem o wznowienie postępowania strona uchybiła terminowi do wniesienia podania. Zgodnie z art. 148 k.p.a., podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w I instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, przy czym w termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. W świetle jednoznacznego brzemienia powyższego przepisu nie ulega zatem wątpliwości, iż skarżąca zmierzając do wznowienia postępowania zakończonego decyzją winna była wystąpić ze stosownym podaniem do organu I instancji przed upływem miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o decyzji. W powyższym zakresie, na aktualnym etapie sprawy organ i skarżąca zgodnie przyjmują, że wnioskodawczyni dowiedziała się o wydaniu objętej wnioskiem wznowieniowym decyzji w dacie doręczenia jej pisma o znaku [...], przesłanego w ramach udostępniania przez organ I instancji informacji publicznej. Nie jest sporne, iż występując z wnioskiem o wznowienie postępowania pełnomocnik skarżącej nie wskazał żadnego terminu, od którego można by liczyć termin do wniesienia wniosku, natomiast oświadczył, że od dnia, gdy finalnie i ostatecznie strona ustaliła, iż wskazana przez organ decyzja o warunkach zabudowy dotyczyła działki sąsiedniej do dnia wniesienia podania o wznowienia upłynął okres nie dłuższy niż miesiąc. Ponadto, pełnomocnik skarżącej wezwany przez Kolegium do wskazania, w jakiej dacie odebrała ona przedmiotowe pismo oświadczył, że skarżąca otrzymała informację publiczną "na 10 dni przed złożeniem odwołań od decyzji wydanych przez Burmistrza W.". W zakresie natomiast argumentacji organu odwoławczego dotyczącej podejmowania innych czynności zmierzających do ustalenia, w jakiej dacie stronie doręczono pismo o znaku [...], to ich efektem jest informacja, iż aktualnie nie jest możliwe ustalenie takiej daty w oparciu o dane Poczty Polskiej. W tym miejscu warto dostrzec, iż w orzecznictwie trafnie wskazuje się, że ciężar dowodu dochowania terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a., spoczywa na stronie, która domaga się wznowienia postępowania w sprawie i to żądająca wznowienia postępowania strona musi udowodnić, kiedy dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania w sposób pozwalający organowi zweryfikować i ustalić, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem jednomiesięcznego terminu od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia (zob. np. Wyrok WSA w Łodzi z dnia 29 października 2025 r. sygn. akt II SA/Łd 438/25). Powyższe nie oznacza jednak, że organ jest zwolniony z obowiązku przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie ustalenia tej okoliczności. Obowiązkiem organu jest więc także zbadanie, ocenienie i zweryfikowanie, czy wnioskodawca dochował ustawowego terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania. Aby skutecznie zakwestionować wskazany przez osobę wnioskującą o wznowienie postępowania termin dowiedzenia się o wydaniu decyzji, organ zobowiązany jest wykazać, że osoba ta dowiedziała się o decyzji w innym terminie, niż przez nią wskazany. W powyższym zakresie skarżąca ograniczyła się wprawdzie do oświadczeń, te jednak nie zostały w przekonujący sposób zakwestionowane przez organ odwoławczy. W szczególności jako całkowicie oderwany od danych znajdujących się w aktach sprawy jawi się wywód organu odwoławczego dotyczący wyjaśnień uzyskanych od pełnomocnika skarżącej. Przekazana w tym zakresie informacja, iż skarżąca otrzymała pismo "na 10 dni przed złożeniem odwołań od decyzji wydanych przez Burmistrza W." niewątpliwe jest niejasna, jednak nie dawała ona podstaw do przyjmowania, że chodzi w tym przypadku o "odwołania od decyzji wydanych przez Burmistrza W., złożonych przez pełnomocnika w czerwcu 2024 r.". Po pierwsze należy wskazać, że sprawa nie dotyczy odwołań, lecz wniosku o wznowienie postępowania z maja 2023 r. Po wtóre, z akt sprawy wynika, że w czerwcu, ale nie 2024, lecz 2023 roku – składane były przez wnioskodawczynię zażalenia na postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Tym samym nie jest jasne o jakich decyzjach z 2024 r. jest mowa w decyzji organu odwoławczego i dlaczego miałyby one mieć znacznie dla ustalanej daty powzięcia przez skarżącą wiedzy o wydaniu decyzji o warunkach zabudowy. Warto podkreślić, iż zachowania terminu do wznowienia postępowania przez stronę skarżącą nie negował organ I instancji. Przy czym, ze znajdującej się w aktach kopii pisma przekazanego przez Burmistrza wynika, że data sporządzenia pisma [...] została naniesiona w nagłówku odręcznie ("W., 03.04.2023 r."). Natomiast pozostała treść przedmiotowego pisma została opracowana w formie drukowanej, opatrzonej pieczęcią i nieczytelnym podpisem. Jeśli dodatkowo zauważyć, iż w piśmie dotyczącym wznowienia postępowania pełnomocnik skarżącej powołuje się wprawdzie na pismo znak [...], jednak nie wskazuje na datę jego sporządzenia przez Burmistrza, w istocie nie jest jasne kiedy i z jakich przyczyn przedmiotowa data została naniesiona odręcznie na piśmie pozostającym w dyspozycji organu I instancji, oraz to, czy skarżąca otrzymała pismo opatrzone datą w ten sam sposób. W ocenie Sądu, dostrzeżenie powyższego dodatkowo wzmacnia argumentację pełnomocnika skarżącej dotyczącą tego, iż daty 3 kwietnia 2023 r. na piśmie [...] nie można utożsamiać ani z datą jego nadania, a tym bardziej – z kluczową dla sprawy - datą doręczenia pisma. Sąd uznał wobec powyższego, iż organ odwoławczy nie ustalił w należyty i poddający się kontroli sposób ani daty doręczenia kluczowego dla poczynionych ustaleń pisma, ani nawet daty jego nadania. Tym samym poczynione w zaskarżonej decyzji ustalenie iż "czas pomiędzy sporządzeniem pisma znak: [...] i jego doręczeniem, nie mógłby być to czasokres aż 17 dni" – a w konsekwencji stwierdzenie uchybienia przez skarżącą terminowi na wystąpienie z wnioskiem o wznowienie postępowania - jawi się jako nieuprawnione. Sąd wskazuje ponadto, że wobec braku dokumentów dotyczących doręczenia pisma znak: [...], ustaleń w tym zakresie nie można było dokonywać w oderwaniu od oświadczenia wnioskodawczyni, iż zachowała termin na wniesienie wniosku o wznowienie postępowania. Nadto nie można tracić z pola widzenia upływu czasu pomiędzy datą doręczenia przedmiotowego pisma a datą, w której organ odwoławczy kierował korespondencję dotyczącą doręczeń do pełnomocnika skarżącej. Przy czym, jeśli dla organu odwoławczego odpowiedź pełnomocnika na wezwanie nie była jasna, winien był wezwać pełnomocnika skarżącej do doprecyzowania stanowiska, nie zaś dokonywać dowolnych, całkowicie oderwanych od innych twierdzeń strony skarżącej, ustaleń. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że ustalenie organu II instancji, iż skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia podania o wznowienie postępowania poczynione zostało z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1, art. 78 § 1 i art. 80 k.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organ oparł się bowiem na domniemaniach związanych z datą doręczenia stronie kluczowego dla sprawy zachowania terminu na złożenia podania o wznowienie postępowania pisma znak: [...] (z odręcznie wpisaną datą 3 kwietnia 2023 r.), z których to ustaleń nie wynika jednoznacznie, jak już wyżej wskazano, w jakiej dacie skarżąca dowiedziała się o wydaniu decyzji Burmistrza nr [...] oraz w konsekwencji, czy jej wniosek o wznowienie postępowania, który wpłynął do organu w dniu 25 maja 2023 r., został złożony w terminie, o którym mowa w art. 148 k.p.a. Wobec powyższego Sąd uznał, iż przyjęcie przez Kolegium, że podanie wniesione przez pełnomocnika skarżącej w dniu 25 maja 2023 r. zostało wniesione z uchybieniem miesięcznego terminu do jego złożenia - jako nie znajdujące należytego oparcia w poczynionych ustaleniach - nie dawało podstaw do umorzenia wznowionego postępowania. Tym samym zaskarżona decyzja organu odwoławczego winna była zostać wyeliminowana z obrotu prawnego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, orzekł jak w pkt. I. sentencji. Orzeczenie w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania, obejmujących wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie [...]zł oraz koszty sądowe, w tym wpis od skargi oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie [...]zł, zostało wydane na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a.