II SA/Sz 757/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA – Anna Sokołowska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 26 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. R. z dnia [...] maja 2023 r. o przywrócenie terminu i dostarczenie korespondencji która została nie wydana przez U. P. F. w S. i wznowienie postępowania. w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 24 marca 2022 r., sygn. akt II SAB/Sz 148/21 p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek.

Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę E. R. (dalej: "Skarżąca") w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 24 marca 2022 r., sygn. akt II SAB/Sz 148/21. W piśmie z dnia 24 maja 2023 r., Skarżąca wniosła o przywrócenie terminu i dostarczenie korespondencji która została nie wydana przez U. P. F. w S. i wznowienie postępowania. W uzasadnieniu wskazała, że wnosi o przywrócenie terminu w związku z działaniami przestępczymi Poczty, która blokuje Skarżącej wydawanie korespondencji. W dalszej kolejności podniosła argumenty dotyczące sporu z organem. Do pisma załączono kopie pisma z dnia 24 maja 2023 r. skierowanego do Poczty Polskiej oraz kopie awizo 2 przesyłek. Wezwaniem z 21 czerwca 2023 r. Sąd zobowiązał Skarżącą do uzupełnienia złożonego wniosku poprzez sprecyzowanie o przywrócenie jakiego terminu wnosi, w którym czynność miała być dokonana (dokładne określenie jakiej czynności nie wykonała w wyznaczonym terminie); wskazanie terminu ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi; uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu i przedłożenie stosownych dokumentów na powołaną okoliczność. Skarżąca pouczono, że wezwanie należy wykonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma pod rygorem odrzucenia wniosku. Pismo doręczono Skarżącej 1 lipca 2023 r. (co potwierdza ZPO). W dniu 4 lipca 2023 r. Skarżąca złożyła w tut. Sądzie pismo z 4 lipca 2023 r. zatytułowane "Wnioski dowodowe". W uzasadnieniu pisma wskazała, że z uwagi na terroryzm jakiego doświadcza ze strony służb, sąsiadów i poczty, składa wnioski dowodowe. Do pisma załączyła: kopię pisma z 2 lipca 2023 r. zatytułowane "Wezwanie do wykonania wyroku wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S." i potwierdzenie złożenia zawiadomienia z 2 lipca 2023 r. (o mającym miejsce w okresie daty bliżej nieustalonej, nie później niż od dnia 2 lipca 2023 r. w S. niedostarczaniu, ukrywaniu i utrudnianiu otrzymywania korespondencji od Sądów i organów państwowych adresowanych do E. R., celem uniemożliwienia jej dochodzenia swoich praw, poprzez spowodowanie niedotrzymania terminów urzędowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Istotą niniejszej sprawy jest rozpoznanie wniosku Skarżącej o przywrócenie terminu i dostarczenie korespondencji która została nie wydana przez Urząd Pocztowy F. w S. i wznowienie postępowania. Sąd, zatem nie rozpoznawał sprawy merytorycznie, lecz badał jedynie podstawy dopuszczalności wniosku Skarżącej. W ocenie poddał treść wniosku, zakres wezwania do jego uzupełnienia i udzieloną przez Skarżącą odpowiedź. Przypomnieć należy, ze Skarżąca została wezwana do sprecyzowania o przywrócenie jakiego terminu wnosi, w którym czynność miała być dokonana (dokładne określenie jakiej czynności nie wykonała w wyznaczonym terminie); wskazanie terminu ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi; uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu i przedłożenie stosownych dokumentów na powołaną okoliczność. W myśl art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023, poz. 259 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a." czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie natomiast z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Stosownie do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Zdaniem Sądu, składając stanowiący przedmiot rozpoznania wniosek o przywrócenie terminu, Skarżąca nie spełniła ustawowych warunków do poddania jej wniosku merytorycznemu rozpoznaniu. Sąd wskazuje, że ustawowy 7 – dniowy terminu do jego złożenia zaczyna biec od dnia ustania przeszkody. Wymóg zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu w powyższym terminie jest warunkiem formalnym rozpoznania wniosku, który sąd ma obowiązek badać w pierwszej kolejności, przed dokonaniem oceny merytorycznej samego wniosku, a więc przed rozpoznaniem, czy uchybienie terminowi nastąpiło bez winy strony. Niedopuszczalne jest bowiem merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu, jeżeli Sąd pozostaje w przekonaniu o złożeniu tego wniosku po terminie zakreślonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. (por. postanowieniem NSA z dnia 28 lutego 2005 r., II FZ 1/2005; dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd podkreśla, że we wniosku Skarżąca nie podała informacji niezbędnych dla ustalenia istotnych w sprawie terminów. Z tego tytułu zobowiązano Skarżąca do uzupełnienia wniosku. Tego natomiast Skarżąca nie uczyniła. Z treści pisma z 4 lipca 2023 r. nie wynikają informacje, do dostarczenia których Sąd zobowiązywał Skarżącą. Nawet, gdyby założyć że wniosek dotyczy przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, to 7 – dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu należałoby liczyć od dnia doręczenia postanowienia z dnia 20 kwietnia 2023 r. (tj. od dnia 10 maj 2023 r. - zgodnie z ZPO), bowiem to w tej dacie Skarżąca dowiedziała się o uchybieniu terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi (co skutkowało jej odrzuceniem). Tym samym to dzień 11 maja 2023 r. należało uznać za początek biegu ustawowego terminu do złożenia przedmiotowego wniosku, czyli za dzień, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu. Termin do złożenia wniosku upływałby, więc w dniu 17 maja 2023 r. Tymczasem Skarżąca złożyła przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu w dniu 24 maja 2023 r., a zatem po upływie wymaganego terminu, o jakim mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Skarżącej w skierowanych do Sadu pismach nie przedstawiła żadnych konkretnych argumentów w zakresie ww. terminów. Dodać jednak należy, że nie leży w zakresie rozpoznania wniosku przez Sąd czynienie założeń (spekulacji), czyli stawianie twierdzeń, które nie znajdują uzasadnienia w materiale dowodowym sprawy (w faktach). Na marginesie jedynie Sąd wskazuje, że nadesłana za pismem z 4 lipca 2023 r. kopia pisma skierowanego do K. K. S.-N. z 2 lipca 2023 r. nie spełnia warunku wezwania do wykonania wyroku, o nadesłanie którego Skarżącą wezwano przed wydaniem postanowienia o odrzuceniu skargi. Wezwanie to bowiem powstało w dniu 2 lipca 2023 r. i złożono je w organie w dniu 3 lipca 2023 r., podczas gdy skarga datowana jest na 18 lipca 2022 r. Tak więc, to wezwanie nie poprzedza skierowania skargi. W tych okolicznościach Skarżąca nie spełniła jeszcze jednego warunku, który wynika z art. 87 § 4 p.p.s.a. Zgodnie z tą regulacją, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z uwagi na złożenie rzeczonego wniosku z naruszeniem reguł przewidzianych w ww. przepisach prawa, Sąd nie zajmował się merytorycznymi przesłankami przywrócenia terminu, które mogły podlegać ocenie jedynie w przypadku dopuszczalności złożenia wniosku o przywrócenie terminu i w wymaganym terminie 7 dni licząc od daty ustania przeszkody. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. art. 88 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu odrzucił.