II SA/Sz 741/16

Dnia 2 października 2017 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 2 października 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata O. Ł. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku energetycznego p o s t a n a w i a odmówić przyznania wynagrodzenia

W dniu [...] r. R. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku energetycznego. Postanowieniem z dnia [...] r. skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w S. wyznaczył pełnomocnikiem skarżącego adwokata O. Ł. w dniu [...] r. W dniu [...] r., na rozprawie, pełnomocnik skarżącego wniósł o zwolnienie jej z obowiązków pełnomocnika z uwagi na brak porozumienia z R. S. i brak zaufania z jego strony do pełnomocnika. Jednocześnie pełnomocnik zwrócił się o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego oświadczając, że nie zostały opłacone w całości ani w części. Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w S. w dniu [...] r. zwolnił adwokata O. Ł. z obowiązków pełnomocnika skarżącego w niniejszej sprawie i jednocześnie wyznaczył pełnomocnikiem skarżącego adwokata B. P. W dniu [...] r. do Sądu wpłynął ponowny wniosek adwokata O. Ł. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Stosownie do art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – dalej p.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego w ramach prawa pomocy, określa – mające zastosowanie w sprawie z mocy art. 250 p.p.s.a. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714). Z przepisów rozporządzenia wynika, że opłata dla adwokata z urzędu przysługuje za rzeczywiście udzieloną pomoc prawną, a jej wysokość zależy m. in. od nakładu pracy adwokata w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, czynności podjętych w sprawie, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również wyjaśnienia i rozstrzygnięcia zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie (§4 ust. 2). Rozporządzenie, w § 21 ust. 1 pkt 1 określa wysokość opłaty w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji. Jest to opłata za całe postępowanie przed sądem I instancji, zatem przysługuje po zakończeniu postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. W niniejszej sprawie postępowanie to nie zakończyło się, w sprawie nie wydano wyroku ani postanowienia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Ponadto, pełnomocnik nie podjął czynności procesowych które przyczyniłyby się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych czy rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych w sprawie. Skarga w sprawie została złożona osobiście przez R. S. Adwokat O. Ł. została wyznaczona pełnomocnikiem strony w dniu [...] r., a na pierwszej rozprawie z jej udziałem, w dniu [...] r. oświadczyła, że nie jest w stanie porozumieć się ze skarżącym. W tej sytuacji brak jest podstaw do przyznania opłaty za udzieloną pomoc prawną, ponieważ w sprawie nie zostały podjęte czynności procesowe uzasadniające przyznanie pełnomocnikowi wynagrodzenia. Z tego względu należało wniosek oddalić na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.