II SA/Sz 719/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Katarzyna Grzegorczyk - Meder po rozpoznaniu w dniu 18 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. M. na decyzję Kierownika Centrum Integracji Społecznej w R. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zaprzestania realizacji indywidualnego programu zatrudnienia socjalnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] Kierownik C.I.S. w R., stwierdził zaprzestanie przez B. M. realizacji indywidualnego programu zatrudnienia socjalnego. Opisywane rozstrzygnięcie, co wynika ze zgromadzonych akt administracyjnych, doręczono stronie w dniu 9 czerwca 2020 r. wraz z pouczeniem wskazującym, iż stronie przysługuje prawo złożenia skargi do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia za pośrednictwem Kierownika C. I. S.. W dniu 8 lipca 2020 r. (data nadania) skarżący wniósł skargę z dnia 8 lipca 2020 r. do Sądu Rejonowego w K.. W odpowiedzi na pismo tego sądu z dnia 16 lipca 2020 r. skarżący poinformował, iż złożone pismo stanowi skargę do sądu administracyjnego w rozumieniu art. 13 ust 4a i b ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o zatrudnieniu socjalnym. W związku z powyższym zwrócił się z prośbą o przekazanie skargi do właściwego sądu administracyjnego. Pismem z dnia 28 lipca 2020 r. nadanym w dniu 29 lipca 2020 r. sąd powszechny przesłał skargę do Kierownika C.I.S. w R., który to przy odpowiedzi na skargę z dnia 24 sierpnia 2020 r., nadanej w dniu 24 sierpnia 2020 r. przesłał ją w odpisie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wraz z aktami sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym skargę należy wnieść za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżony akt (art. 53 § 1, art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej p.p.s.a.). Wniesienie skargi z uchybieniem tego terminu powoduje jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja, zawierająca pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi, doręczona została stronie skarżącej w dniu 9 czerwca 2020 r. Zatem skarga na powyższą decyzję powinna zostać wniesiona najpóźniej w dniu 8 lipca 2020 r. za pośrednictwem organu, który ją wydał (Kierownika C. I. S. w R. ). Skargę z dnia 8 lipca 2020 r., adresowaną do Sądu Rejonowego w K. skarżący wniósł do tego sądu w dniu 8 lipca 2020 r., który to przekazał ją Kierownikowi C. I. S. w dniu 29 lipca 2020 r. Okoliczności powyższe wskazują, że w terminie do wniesienia skargi, który upłynął z dniem 8 lipca 2020 r., skarga została wniesiona za pośrednictwem innego organu (w rozpatrywanej sprawie do sądu powszechnego), niż ten, którego akt został zaskarżony. Zatem czynność ta dokonana została niezgodnie z wymogami przewidzianymi w art. 54 § 1 p.p.s.a. W orzecznictwie sądów administracyjnych, które Sąd podziela przyjmuje się, że dla zachowania terminu zaskarżenia konieczne jest prawidłowe, to jest zgodne z przepisami prawa, wniesienie skargi. W świetle powołanych regulacji nie można uznać za wystarczające terminowe nadanie pisma w placówce pocztowej, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, jeśli skarga została skierowana do niewłaściwego adresata, a więc podmiotu innego niż organ, którego działanie jest kwestionowane w drodze skargi. Odejście od ujęcia restrykcyjnego w tym względzie, tj. wprowadzenie skutku w postaci zachowania terminu, mimo skierowania pisma (w tym wypadku skargi) do niewłaściwego organu lub sądu, musi być przez ustawodawcę wyraźnie przewidziane (por. postanowienie NSA z dnia 21 czerwca 2017 r. sygn. akt I FZ 146/17– dostępne w Internecie) oraz że w sytuacji, gdy skarga została wniesiona za pośrednictwem organu innego niż ten, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, tak jak to miało miejsce w rozpoznawanej sprawie, skarga powinna zostać przekazana właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez niewłaściwy organ administracji publicznej pod adresem organu właściwego (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 5 października 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 824/06, postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 31 marca 2008 r., sygn. akt I SA/Gl 155/08 – dostępne w Internecie). W sprawie niniejszej termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 8 lipca 2020 r. Natomiast przekazanie skargi do organu, za pośrednictwem którego skarga powinna być wniesiona, nastąpiło w dniu 29 lipca 2020 r. Oczywiste więc jest, że termin do wniesienia skargi nie został zachowany. Skarga wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Z tych względów należało orzec, jak w postanowieniu.