II SA/Sz 64/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z dnia 8 listopada 2023 r. nr SKO.4170.1476.2023, SKO.420.2483.2023 w przedmiocie umorzenia wznowionego postępowania administracyjnego w sprawie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia postanawia: odrzucić skargę.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Koszalinie pismem z dnia 8 listopada 2023 r. nr SKO.4170.1476.2023, SKO.420.2483.2023 udzieliło odpowiedzi na pismo K. S. z dnia 20 września 2023 r. zatytułowane "odwołanie" wniesione w związku z wydaną przez ten organ decyzją nr SKO.4170.1476.2023 z dnia 31 sierpnia 2023 r. o uchyleniu decyzji Wójta Gminy P. z dnia 21 kwietnia 2023 r. nr GKOŚ.6220.1.2018.KK odmawiającej uchylenia decyzji z dnia 24 maja 2018 r., nr GKOŚ.6220.1.2018.JM o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia i umorzeniu postępowania pierwszej instancji, sprostowaną postanowieniem z dnia 11 września 2023 r. W piśmie tym organ wyjaśnił, że na decyzję wydaną w drugiej instancji nie przysługuje odwołanie, lecz skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, o czym pouczono w ww. decyzji. Z uwagi na to, że "odwołanie" K. S. wyrażało niezadowolenie z decyzji z dnia 31 sierpnia 2023 r. i polemizowało z jej uzasadnieniem, zostało ono przekazane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie jako skarga na powyższą decyzję. Jednakże, wobec jednoznacznego stanowiska wyrażonego przez K. S. w piśmie z dnia 29 października 2023 r., że pismo to nie jest skargą, "odwołanie" zostało zwrócone przez Sąd do Kolegium wraz z aktami. Kolegium podkreślając, że odwołanie nie przysługuje od ww. decyzji, która jest ostateczna, dalej wyjaśniło, że decyzją tą uchyliło zaskarżoną decyzję Wójta Gminy P. i umorzyło postępowanie, albowiem podania o wznowienie postępowania zostały wniesione po upływie terminu na dokonanie tej czynności. Odnosząc się do przywołanego przez K. S. pouczenia o możliwości złożenia wniosku o wszczęcie postępowania w trybie wznowienia na zasadzie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., zawartego w postanowieniu z dnia 9 lutego 2021 r. nr SKO.4150.279.2021, wskazało, że podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Okolicznością tą nie było jednak postanowienie Kolegium nr SKO.4150.279.2021, mocą którego orzeczono o niedopuszczalności odwołania. Okolicznością stanowiącą podstawę do wznowienia postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. (tj. z tego powodu, że strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu) był bowiem fakt powzięcia informacji o wydanej decyzji. Kopia decyzji z dnia 24 maja 2018 r. nr GKOŚ.6220.1.2018.JM została odebrana przez K. S. w dniu 17 listopada 2020 r., zatem od tego dnia rozpoczął się bieg terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Końcowo Kolegium zaznaczyło, że na skutek wydania ostatecznej decyzji z dnia 31 sierpnia 2023 r., organ pierwszej instancji nie ma podstaw do dalszego procedowania, bowiem postępowanie zostało umorzone w całości. Pismem z dnia 16 listopada 2023 r. (doprecyzowanym w dniu 20 stycznia 2024 r.) K. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na wyżej opisane pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie. Jednocześnie w piśmie z dnia 20 stycznia 2024 r. wniósł o przyznanie pomocy prawnej poprzez ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 14 lutego 2024 r. Sąd odmówił przyznania stronie prawa pomocy z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi. Postanowienie to jest prawomocne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając m.in., czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu do rozpoznania sprawy, taka skarga, podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm. - dalej "p.p.s.a."). W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (art. 3 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z dnia 8 listopada 2023 r. SKO.4170.1476.2023, SKO.420.2483.2023 wyjaśniające skarżącemu, wobec zgłoszonych przez niego zastrzeżeń w piśmie zatytułowanym "odwołanie", podstawy prawne i faktyczne oraz skutki wydania przez Kolegium decyzji z dnia 31 sierpnia 2023 r., którą uchylono decyzję organu I instancji i umorzono wznowione postępowanie administracyjnego w sprawie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia jak i przyczyny braku od niej trybu odwoławczego. Nadto opisano także wcześniejsze czynności jakie zostały podjęte w sprawie złożonego "odwołania". Zdaniem Sądu, przedmiotowe pismo wyjaśniające nie rozstrzyga żadnej sprawy administracyjnej i nie kształtuje sytuacji prawnej skarżącego, w tym nie stanowi o konkretyzacji jego praw czy obowiązków. Tym samym nie ma ono charakteru aktu administracyjnego. W szczególności nie jest decyzją administracyjną, postanowieniem, czy też innym aktem lub czynnością z zakresu administracji w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Oczywistym jest też, że nie stanowi ono żadnego z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a do 7 p.p.s.a. W konsekwencji stwierdzić należy, że pismo to nie mieści się w zakresie art. 3 § 2, ani art. 3 § 2a p.p.s.a. Brak jest również przepisów szczególnych, które przewidywałyby możliwość jego zaskarżenia (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Oznacza to, że zaskarżone pismo wyjaśniające pozostaje poza granicami właściwości sądu administracyjnego i nie może być przedmiotem skutecznie wniesionej skargi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.