II SA/Sz 639/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Maria Mysiak, Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 marca 2021 r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oddala skargę.

Decyzją z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., dalej również jako: "Kolegium", działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256) w związku z art. 71 ust. 1, art. 84 i art. 85 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2020 r. poz. 283 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania J. B., dalej również jako: "strona", "skarżący", oraz M. H., utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy R. , dalej również jako: "Wójt", z dnia [...] stycznia 2020 r., nr [...], stwierdzającą brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie farmy fotowoltaicznej o mocy do 2 MW wraz z infrastrukturą techniczną lub budowie farm fotowoltaicznych o łącznej mocy nieprzekraczającej 2 MW wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działce ewid. nr [...] obręb [...], gm. R. . Z uzasadnienia ww. decyzji Kolegium wynika następujący stan faktyczny i prawny sprawy. Decyzją z dnia [...] stycznia 2019 r. Wójt stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia pn. "Budowa farmy fotowoltaicznej o mocy do 2 MW wraz z infrastrukturą techniczną lub budowa farm fotowoltaicznych o łącznej mocy nieprzekraczającej 2 MW wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działce ewid. nr [...] obręb [...], gm. R. " oraz określił warunki realizacji przedsięwzięcia. M. H. oraz J. B. złożyli odwołania od powyższej decyzji wskazując w nich, że nie zgadzają się na wybudowanie farmy fotowoltaicznej we wsi [...], oraz zarzucając organowi naruszenie art. 78 § 1 k.p.a., poprzez nieprzeprowadzenie przed wydaniem decyzji dowodu zawnioskowanego przez stronę, czy i jak przedmiotowa inwestycja wpływa (lub nie wpływa) negatywnie na życie i zdrowie ludzi przy tak bliskim umiejscowieniu farmy fotowoltaicznej względem budynków mieszkalnych. W ocenie Kolegium, ze względu na rodzaj i skalę przedsięwzięcia oraz małe uciążliwości związane z jego realizacją przeprowadzenie oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko nie jest konieczne. Organ II instancji wskazał, że kwestie związane z uzyskaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach regulują przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, zwanej dalej u.i.o.ś. W dniu 24 września 2019 r. weszła w życie ustawa z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r. poz. 1712). Zgodnie z art. 4 ust. 1 tejże ustawy do spraw wszczętych na podstawie ustaw zmienianych w art. 1 oraz w art. 3 i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Zaś zgodnie z art. 4 ust. 2 ww. ustawy do spraw wszczętych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1 i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy art. 63, art. 64 ust. 1 i 3a, art. 65, art. 74 ust. 3b-3h, art. 84 ust. 1 i la oraz art. 86d ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. W związku z powyższym w uzasadnieniu niniejszej decyzji Kolegium przytoczyło przepisy w brzmieniu obowiązującym przed i po zmianie. Zgodnie z art. 71 ust. 1 i ust. 2 u.i.o.ś. decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W przedmiotowej sprawie wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2019 r. A. sp. z o.o. zwróciła się do Wójta o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie farmy fotowoltaicznej o mocy wytwórczej do 2 MW wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na terenie działki nr [...] obręb geodezyjny [...]. Stosownie do § 3 ust. 1 pkt 52 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, powyższe przedsięwzięcie należy zaliczyć do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W toku postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko należy ustalić czy konieczne jest przeprowadzenie oceny oddziaływania danego przedsięwzięcia na środowisko. Stosownie do postanowień art. 59 ust. 1 pkt 2 u.i.o.ś. przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek jej przeprowadzenia został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1. Stosownie zaś do art. 63 ust. 1 u.i.o.ś. obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając kryteria określone w pkt 1-3. Organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, stosownie do art. 64 ust. 1 i ust. 2 u.i.o.ś., wydaje postanowienie o potrzebie przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko po zasięgnięciu opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska, organu, o którym mowa w art. 78, w przypadku przedsięwzięć wymagających decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1-3, 10-19 i 21-27 oraz uchwały, o której mowa w art. 72 ust. 1b, organu właściwego do wydania pozwolenia zintegrowanego na podstawie ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, jeżeli planowane przedsięwzięcie kwalifikowane jest jako instalacja, o której mowa w art. 201 ust. 1 tej ustawy, organu właściwego do wydania oceny wodnoprawnej, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne, którym to przedkłada wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, kartę informacyjną przedsięwzięcia oraz wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony, albo informację o jego braku. Pismem z dnia [...] sierpnia 2019 r. Wójt zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w S., Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ł. oraz Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w S. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie o wyrażenie opinii, co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko informując, iż teren na którym planowana jest inwestycja nie jest objęty planem zagospodarowania przestrzennego oraz przedkładając im kopię wniosku o wydanie decyzji środowiskowej oraz kartę informacyjną przedsięwzięcia. Po analizie przedłożonych dokumentów Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Ł. w opinii sanitarnej z dnia [...] sierpnia 2019 r., Z-ca Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w S. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w piśmie z dnia [...] sierpnia 2019 r. oraz Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w S. w piśmie z dnia [...] października 2019 r. wyrazili opinię, iż dla planowanego przedsięwzięcia nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Zgodnie z art. 80 ust. 2 zd. 1 u.i.o.ś. właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Jak wynika z zaświadczenia wydanego przez Wójta w dniu [...] sierpnia 2019 r. teren planowanego przedsięwzięcia nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym danych zawartych w karcie informacyjnej przedsięwzięcia, wyjaśnień wnioskodawcy, opinii organów współdziałających, doprowadziła w związku z tym Kolegium do przekonania, iż przeprowadzenie oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko nie jest konieczne. Celem projektowanej inwestycji jest budowa instalacji pozyskującej energię ze źródła odnawialnego: farmy lub farm paneli słonecznych (fotowoltaicznych) składających się z niezbędnej infrastruktury technicznej (konstrukcje i elementy montażowe, panele fotowoltaiczne, inwertery DC/AC, okablowanie, kontenerowe rozdzielnice nn/SN, układy pomiarowo- zabezpieczające, linie kablowe oraz pozostałe oprzyrządowanie) służących do wytwarzania energii elektrycznej z energii słońca. Obszar planowanego przedsięwzięcia jest niezabudowany o przeznaczeniu rolnym, na którym obecnie prowadzona jest uprawa kukurydzy. Tereny działek, na których części planowana jest inwestycja, mają łącznie powierzchnię całkowitą [...] ha i obejmuje następujące klasy użytków: RIVa, RIVb, RV. Najbliższa zabudowa mieszkalna o charakterze zabudowy zagrodowej, znajduje się ok. 62 m na wschód od planowanego ogrodzenia inwestycji (budynek mieszkalny na działce nr [...]). Teren inwestycji nie jest wpisany do rejestru zabytków oraz nie podlega ochronie na podstawie ustaleń planu miejscowego. Wnioskowana inwestycja nie leży w granicach obszarów ograniczonego użytkowania, osuwania się mas ziemnych oraz obszarów podlegających ochronie z tytułu przepisów o ochronie dóbr kultury, gruntów rolnych i leśnych. Inwestycja nie leży w obrębie ani w bezpośrednim sąsiedztwie obszarów chronionych. Teren samej inwestycji zajmie nie więcej niż [...] ha. Po odliczeniu pasów technicznych, rezerwy terenu na drogi, obszar pokrycia samymi panelami wyniesie około 1 ha. Powierzchnia zabudowy tymczasowej to 40 m˛ (2 kontenerowe stacje transformatorowe - po jednej dla każdego obsługiwanego 1 MW mocy, każda po nie więcej niż 20 m˛). Powierzchnia manewrowo-postojowa dla pojazdu obsługi to nie więcej niż 100 m˛. Obszar pod panelami nie będzie pozbawiony szaty roślinnej. Zgodnie z inwentaryzacją przyrodniczą z dnia [...] sierpnia 2019 r. w obrębie planowanej inwestycji występuje uprawa kukurydzy, a szata roślinna w obrębie inwestycji jest mało wartościowa przyrodniczo. W większości są to chwasty upraw zbożowych. Na działkach nie odnotowano występowania grzybów i porostów objętych ochroną zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z 9 lipca 2004 r. w sprawie gatunków dziko występujących grzybów objętych ochroną (Dz.U. Nr 168 poz. 1766). Nie stwierdzono również siedlisk chronionych z załącznika nr 1 Dyrektywy (Habitatowej) Rady 92/43/EWG (Dz.Urz. WE L 206/7). Projektowana instalacja będzie służyć do pozyskiwania energii odnawialnej z systemem przesyłowym do sieci energetycznej. Energia zostanie dostarczona przy wykorzystaniu modułów fotowoltaicznych, wykonanych z profili posadowionych w sposób nietrwały w gruncie. Powstały w wyniku konwersji promieni słonecznych prąd elektryczny zostanie przekazany za pomocą połączeń kablowych do inwerterów umieszczonych na konstrukcjach wsporczych podtrzymujących moduły fotowoltaiczne albo jednym lub kilku mniejszych kontenerach, które umożliwią przetworzenie prądu stałego na prąd przemienny, który zostanie wprowadzony do krajowej sieci elektroenergetycznej SN (średniego napięcia). Projektowana instalacja fotowoltaiczna będzie składać się z: - modułów fotowoltaicznych, - konstrukcji wsporczych modułów fotowoltaicznych, - połączeń kablowych, - przetwornic prądowych (inwertery), - 2 stacji transformatorowych 15/0,4 kV, po jednej na każde 1 MW, - linii średniego napięcia łączącej stację z siecią dystrybucyjną, - urządzeń i aparatury zabezpieczającej, monitorującej, - infrastruktury towarzyszącej - oświetlenie, ogrodzenie. Inwestor w przypadku najbardziej korzystnych warunków przyłączeniowych i innych formalnych uwarunkowań może podjąć decyzję o budowie instalacji jako jednej całości o mocy do 2 MW. Jednak w przypadku uzasadnionym ww. warunkami lub zmniejszeniem ryzyka inwestycyjnego inwestor może realizować inwestycję etapowo przyłączając po 1 MW kolejno, rozciągając rozbudowę w czasie. Dla inwestora optymalnym rozwiązaniem jest zastosowanie 3332 sztuk paneli o mocy 300 Wp na każdy planowany 1 MW. Przy budowie farmy fotowoltaicznej o mocy 2 MW zastosowanych zostanie 6664 sztuk paneli o mocy 300 Wp. Teren inwestycji ma być ogrodzony siatką o wysokości 1,80 m. Brama wjazdowa będzie miała szerokość 4,0 m. Odległość między panelami fotowoltaicznymi kształtować ma się pomiędzy 5 a 10 m w zależności od ukształtowania terenu. W przedmiotowym przedsięwzięciu planuje się zastosowanie najnowszych i najbardziej wydajnych - bezpiecznych modułów dostępnych na rynku w momencie uzyskania niezbędnych uzgodnień wymaganych do jego realizacji. Na terenie inwestycji zostaną umieszczone dwie kontenerowe stacje transformatorowe 15/0,4 kV każda z zainstalowanym wyłącznikiem i układami zabezpieczeń. Na etapie budowy przewiduje się zużycie energii elektrycznej, paliw silnikowych i materiałów w ilości niezbędnej do wykonania prac budowlanych. Zużycie to będzie wynikać m.in. z pracy silników elektrycznych sprzętu budowlanego i montażowego, pracy silników spalinowych sprzętu budowlanego, wykonania podłączenia do istniejącej sieci energetycznej, wykonania innych robót budowlano-montażowych. Podczas eksploatacji elektrowni słonecznej zapotrzebowanie na energię elektryczną do zasilania urządzeń będzie wynosić nie więcej niż 10 kW. Energia ta pobierana będzie bezpośrednio z sieci w przypadku przestoju elektrowni lub pobierana automatycznie w trakcie produkcji energii przez elektrownie (elektrownia zużywa część energii, którą wyprodukuje). W przypadku zabrudzenia paneli przewiduje się ich czyszczenie wodą destylowaną przywiezioną na miejsce specjalnym pojazdem wyposażonym w spryskiwacz i szczotki. Na terenie obiektu nie przewiduje się lokalizacji urządzeń wodno-kanalizacyjnych, dostarczających energię cieplną ani przyłączy gazowych. Realizacja przedsięwzięcia wiązała się będzie z emisją hałasu do środowiska związanego z pracą maszyn i urządzeń wykorzystywanych do montażu oraz pojazdów transportujących. Będzie to oddziaływanie krótkotrwałe, ograniczone do pory dziennej. Źródłem hałasu związanym z funkcjonowaniem farmy fotowoltaicznej będzie transformator. Emisja hałasu do środowiska nie będzie wykraczać poza obszar inwestycji (stacje transformatorowe generują hałas na poziomie 45 dB w odległości do 4 metrów od kontenera). Planowane przedsięwzięcie podczas realizacji będzie również źródłem emisji pyłów i gazów do powietrza, związanej z ruchem pojazdów oraz pracą maszyn i urządzeń podczas montażu instalacji. Oddziaływanie to będzie miało charakter krótkotrwały i nie wpłynie na jakość powietrza. Na etapie funkcjonowania przedsięwzięcia nie przewiduje się emisji zanieczyszczeń do powietrza - energetyka fotowoltaiczna jest technologią bezemisyjną, tj. nie emituje gazów cieplarnianych takich jak dwutlenek węgla, tlenki siarki czy tlenić azotów oraz pyłów. Na etapie eksploatacji przedsięwzięcia pracująca elektrownia fotowoltaiczna będzie źródłem pola elektromagnetycznego, które nie przekroczy dopuszczalnych norm, określonych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 17 grudnia 2019 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku (Dz. U. z 2019 r. poz. 2448). Na etapie budowy farmy fotowoltaicznej przewiduje się powstanie następujących odpadów wymienionych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 9 grudnia 2014 r. w sprawie katalogu odpadów (Dz.U. z 2014 r., poz. 1923): kable inne niż wymienione w 17 04 10 (kod odpadu 17 04 11) w przewidywanej ilości 0,24 Mg, tworzywa sztuczne (kod odpadu 17 02 03) w przewidywanej ilości 0,12 Mg, żelazo i stal (kod odpadu 17 04 05) w przewidywanej ilości 0,85 Mg, materiały izolacyjne (kod odpadu 17 06 04) w przewidywanej ilości 0,12 Mg, zmieszane odpady z budowy, remontów i demontażu inne niż wymienione w 17 09 01, 17 09 02 i 17 09 03 (kod odpadu 17 09 04) w przewidywanej ilości 0,12 Mg. Odpady te będą gromadzone w sposób selektywny w zamkniętych kontenerach, a następnie zostaną przekazane uprawnionej firmie posiadającej pozwolenie na ich transport, odzysk lub unieszkodliwianie. Z kolei ewentualne przemieszczane masy ziemne wykorzystane zostaną w granicach posiadanego terenu. Podczas eksploatacji farmy powstaną następujące odpady: sorbenty, materiały filtracyjne, tkaniny do wycierania i ubrania ochronne inne niż wymienione w 15 02 02 (kod odpadu 15 02 02) w przewidywanej ilości 0,011 Mg, zużyte urządzenia zawierające niebezpieczne elementy inne niż wymienione od 16 02 09 do 16 02 12 (kod odpadu 16 02 13*) w przewidywanej ilości 0,0032 Mg, zużyte urządzenia inne niż wymienione od 16 02 09 do 16 02 13 (kod odpadu 16 02 14), niebezpieczne elementy lub części składowe usunięte z zużytych urządzeń (kod odpadu 16 02 15*) w przewidywanej ilości 0,0052, elementy usunięte z zużytych urządzeń inne niż wymienione w 16 02 15 (kod odpadu 16 02 16). Odpady będą zbierane do pojemników, a następnie przekazane firmie posiadającej odpowiednie pozwolenia. Oddziaływanie inwestycji ma charakter lokalny, odnoszący się do samego terenu inwestycji. Lokalizacja przedsięwzięcia nie będzie powodować transgranicznego oddziaływania na środowisko. Planowana inwestycja nie leży w obrębie obszarów podlegających ochronie na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2020 r. poz. 55). W odległości 340 m na zachód od miejsca planowanej inwestycji znajduje się [...] Natura 2000 obszary siedliskowe. W odległości 7 km na zachód znajduje się [...] - Zespół przyrodniczo-krajobrazowy. W Karcie Informacyjnej wskazano, że inwestor planuje na terenie gminy R. , oprócz wnioskowanej farmy fotowoltaicznej, budowę farmy w miejscowości P. na działce nr [...] (pow. zagospodarowania [...] ha) oraz w miejscowości B. - działki o nr [...] i [...] obręb [...] (powierzchnia zagospodarowania [...] ha). Grunty rolne gminy zajmują 66% jej powierzchni, co daje szacunkową wielkość areału 166 km˛ (16600ha), zatem wyłączenie z obecnego użytkowania gruntu o pow. [...] ha w P. , [...] ha w B. oraz [...] ha w [...] (razem [...] ha) spowoduje utratę potencjalnych miejsc żerowiskowych w skali gminy w wielkości 0,059%. Zatem wpływ zmiany zagospodarowania na potencjał żerowiskowy będzie znikomy. Omawiane tereny nie leżą w obrębie obszarów prawnie chronionych, stanowiących dogodne miejsca lęgowe ani nie są obszarami kluczowymi dla awifauny. Teren inwestycyjny leży w obszarze Jednolitej Części Wód Powierzchniowych o kodzie [...] od [...] do ujścia oraz Jednolitej Części Wód Podziemnych [...]. W związku z charakterem planowanego przedsięwzięcia inwestycja nie będzie w żaden sposób oddziaływać ani na wody powierzchniowe ani na wody podziemne. Również ze względu na brak potrzeby korzystania przez inwestora z jednolitych części wód powierzchniowych i podziemnych nie przewiduje się jakiegokolwiek oddziaływania na te wody. Funkcjonowanie przedsięwzięcia nie będzie generowało ścieków, zaś wody opadowe będą odprowadzane do gruntu. Planowanego przedsięwzięcia nie zaliczono do zakładu o zwiększonym ryzyku wystąpienia poważnej awarii. Przedsięwzięcie nie jest narażone na wystąpienie katastrofy naturalnej czy też budowlanej. Planowane przedsięwzięcie nie kwalifikuje się również do przedsięwzięć i instalacji, dla których przewiduje się możliwość ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania. Kolegium stwierdzając, że przeprowadzenie oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko nie jest konieczne, w szczególności miało na uwadze to, iż elektrownia fotowoltaiczna zalicza się do źródeł energii odnawialnej. W procesie produkcyjnym nie wykorzystuje się żadnego rodzaju paliw, jedynie energię słoneczną. Teren planowanego przedsięwzięcia położony jest wśród terenów przekształconych antropogenicznie i nie istnieje ryzyko pogorszenia walorów krajobrazowych tego terenu. Planowane przedsięwzięcie zlokalizowane jest poza formami ochrony przyrody. Na terenie inwestycyjnym nie występują siedliska przyrodnicze ani siedliska gatunków podlegających ochronie. Niedogodności związane z emisją hałasu, substancji pyłowych i gazowych wystąpią właściwie tylko na etapie realizacji przedsięwzięcia i nie będą one uciążliwe. Funkcjonowanie farmy nie pogorszy warunków życia ludzi mieszkających w sąsiedztwie. Przy wydaniu rozstrzygnięcia Kolegium miało również na uwadze opinie wyspecjalizowanych organów współdziałających - Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w S. oraz Z-cy Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w S. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie i Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ł. - które stwierdziły, iż nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Odnosząc się do treści odwołań Kolegium stwierdziło, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy stanowi wystarczającą podstawę do odstąpienia od obowiązku przeprowadzenia oceny i wydania postanowienia w trybie art. 63 ust. 1 u.i.o.ś., a w konsekwencji - do wydania zaskarżonej decyzji, stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W ocenie Kolegium, analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wykazała, że przedmiotowe przedsięwzięcie ze względu na rodzaj i charakterystykę, w tym skalę przedsięwzięcia oraz brak emisji i występowania innych uciążliwości nie stwarza zagrożenia dla środowiska w stopniu uzasadniającym konieczność przeprowadzenia jego oceny oddziaływania na środowisko i z tego względu orzekło jak w sentencji. Ponadto, zdaniem Kolegium, Karta Informacyjna zawiera pełne dane dotyczące planowanej inwestycji i nie wymagają one uzupełnienia dodatkowym dowodem dotyczącym wpływu inwestycji na zdrowie i życie ludzi. Pismem z dnia 7 lipca 2020 r. J. B., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył skargę na ww. decyzję Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 8 § 1, art. 11 k.p.a. w zw. z art 140 k.p.a., polegające na nierozpoznaniu i nieodniesieniu się przez organ II instancji do wszystkich zarzutów podniesionych przez stronę wobec decyzji organu I instancji, w tym w szczególności na całkowitym pominięciu kwestii zarzuconego naruszenia obowiązku organu, wynikającego z art. 78 § 1 k.p.a., a polegającego na niedopuszczeniu i nieprzeprowadzeniu zawnioskowanego przez stronę dowodu, mającego na celu ustalenie czy, jak i w jaki sposób planowana inwestycja wpływa (lub nie wpływa) negatywnie na życie i zdrowie ludzi, ewentualnie na wyjaśnieniu z jakich względów przeprowadzenie takiego dowodu mogło być w okolicznościach niniejszej sprawy pominięte. W uzasadnieniu skargi wskazano, że przedłożona przez inwestora Karta Informacyjna przedsięwzięcia nie zawiera pełnych danych dotyczących planowanej inwestycji. Dokument ten zwiera bowiem wyłącznie takie informacje, które chciał ujawnić inwestor i nie rozstrzyga w żaden sposób kwestii zdrowia lub życia tych mieszkańców, którzy mieliby żyć i mieszkać w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej inwestycji. Zdaniem skarżącego, zasadne wydaje się szersze rozwinięcie jedynie lakonicznie zasygnalizowanych w uzasadnieniu wątków, takich jak poziom emisji pola elekromagnetycznego, które, jak wynika z dokumentów zgromadzonych w niniejszej sprawie, będzie występowało, jednak rzekomo ma nie przekraczać norm określonych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elekromagnetycznych w środowisku. Nadto organ odwoławczy, podobnie zresztą jak organ I instancji, ograniczył się do przedstawienia pewnych gołosłownych twierdzeń, iż "funkcjonowanie farmy nie pogorszy warunków życia ludzi mieszkających w sąsiedztwie", nie uzasadniając szerzej tej tezy. Skarżący nie zgodził się również ze stwierdzeniem, że "teren przedsięwzięcia położony jest wśród terenów przekształconych antropogenicznie i nie istnieje ryzyko pogorszenia walorów krajobrazowych tego terenu". W zakresie walorów krajobrazowych bardzo duże znaczenie ma bowiem, zdaniem skarżącego, czy owo "przekształcenie antropogeniczne terenu" polega na obsianiu okolicznych pól kukurydzą, czy na zainstalowaniu farmy fotowoltaicznej, a więc licznych paneli słonecznych i infrastruktury związanej z ich funkcjonowaniem. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 2167 ze zm .) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia jego nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Kontrolując zaskarżoną decyzję zgodnie ze wskazanymi wyżej kryteriami, należało uznać, że odpowiada ona prawu i nie ma podstaw do pozbawienia jej mocy wiążącej. Zarzuty podniesione w skardze okazały się bezzasadne, bowiem przedstawiona przez skarżącego argumentacja stanowi tylko nieuzasadnioną polemikę ze stanowiskiem organu zaprezentowanym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Materialnoprawną podstawę wydanych w sprawie decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2020 r., poz. 283 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: "uioś". Planowane przedsięwzięcie ma polegać na budowie farmy fotowoltaicznej o łącznej mocy do 2 MW wraz z infrastrukturą techniczną lub budowie farm fotowoltaicznych o łącznej mocy nieprzekraczającej 2 MW wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działce ewid. nr [...] obręb [...], gm. R. . Powierzchnia inwestycji ma wynieść nie więcej niż [...] ha, przy czym obszar pokrycia samymi panelami wyniesie około 1 ha. Przedsięwzięcie należy zatem do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w przepisie § 3 ust.1 pkt 52 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r., poz. 71) zwanego dalej w skrócie: "rozporządzeniem". Zgodnie z art. 71 ust. 2 uioś uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Z art. 59 ust. 1 pkt 2 uioś, wynika zaś, że przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko wymaga realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1. W przypadku, gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 84 ust. 1 uioś). W obecnym systemie ochrony środowiska występują bowiem dwa rodzaje decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, te których wydanie było poprzedzone przeprowadzeniem oceny oddziaływania na środowisko oraz te które mogą być wydane bez tej części postępowania. Sytuacja druga zachodzi w przypadku przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla których obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko nie został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 ww. ustawy. Wówczas organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, w której określa warunki realizacji przedsięwzięcia, wziąwszy pod uwagę m. in. zapisy z karty informacyjnej przedsięwzięcia (wobec braku w tej kategorii spraw obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, całe postępowanie odbywa się bez udziału społeczeństwa). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że charakter planowanej inwestycji określa bez wątpienia konieczność uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przed złożeniem wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie jest jednak decyzją uznaniową. Oznacza to, iż organ właściwy do wydania tej decyzji winien przeprowadzić postępowanie przewidziane przepisami powołanej ustawy i jest zobligowany wydać tę decyzję, jeżeli inwestor spełni wymagania określone przepisami ustawy. Przesłanki wydania decyzji negatywnej, tzn. decyzji o odmowie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla planowanego przedsięwzięcia, muszą wynikać z konkretnie wskazanych uregulowań prawnych i faktycznych. Odmowa wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach może, zatem nastąpić w przypadku wystąpienia sprzeczności planowanego przedsięwzięcia z postanowieniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, odmowy uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia przez organ współdziałający, czy też sprzeczności z innymi przepisami prawa. Podstawę taką może również stanowić wynikająca z art. 81 ust. 1 ww. ustawy odmowa zgody na realizacje przedsięwzięcia w innym wariancie niż proponowany przez wnioskodawcę. Orzekające w sprawie organy wydając zaskarżone decyzje, uznały, że planowana inwestycja nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania inwestycji na środowisko. W ocenie Sądu decyzje te nie naruszają przepisów prawa w stopniu uzasadniających konieczność ich uchylenia. Organy, obydwu instancji, stwierdzając brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania farmy fotowoltaicznej na środowisko, prawidłowo dokonały oceny przesłanek wynikających z art. 63 ust. 1 u.o.ś. w oparciu o materiał dowodowy a zwłaszcza o załączoną do wniosku inwestora Kartę Informacyjną przedsięwzięcia oraz opinię organów współdziałających. Należy wskazać, że opinie organów współdziałających nie mają charakteru wiążącego i podlegają swobodnej ocenie organu wydającego postanowienie czy decyzję o braku potrzeby sporządzenia raportu dla przedsięwzięcia mogącego potencjalnie oddziaływać na środowisko (vide: wyrok WSA w Kielcach z 5.11.2009 r. – II SA/Ke 523/09). W ocenie Sądu, organy orzekające w niniejsze sprawie słusznie jednak oparły się o stanowiska organów opiniujących, tj. : RDOŚ w S., PGW Wody [...] - Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w S. i Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Ł., które stwierdziły brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanej inwestycji. W sprawie ustalono bowiem, że inwestor planuje budowę instalacji pozyskującej energię ze źródła odnawialnego: farmy lub farm paneli słonecznych (fotowoltaicznych) składających się z niezbędnej infrastruktury technicznej służących do wytwarzania energii elektrycznej z energii słońca. Obszar planowanego przedsięwzięcia jest niezabudowany o przeznaczeniu rolnym, na którym obecnie prowadzona jest uprawa kukurydzy. Najbliższa zabudowa mieszkalna o charakterze zabudowy zagrodowej, znajduje się ok. 62 m na wschód od planowanego ogrodzenia inwestycji. Teren inwestycji nie jest wpisany do rejestru zabytków oraz nie podlega ochronie na podstawie ustaleń planu miejscowego. Na działkach nie odnotowano występowania grzybów i porostów objętych ochroną oraz nie stwierdzono również siedlisk chronionych. Na etapie budowy przewiduje się zużycie energii elektrycznej, paliw silnikowych i materiałów w ilości niezbędnej do wykonania prac budowlanych. Na terenie obiektu nie przewiduje się lokalizacji urządzeń wodno-kanalizacyjnych, dostarczających energię cieplną ani przyłączy gazowych. Realizacja przedsięwzięcia wiązała się będzie z emisją hałasu do środowiska związanego z pracą maszyn i urządzeń wykorzystywanych do montażu oraz pojazdów transportujących, jednak będzie to oddziaływanie krótkotrwałe, ograniczone do pory dziennej. Źródłem hałasu związanym z funkcjonowaniem farmy fotowoltaicznej będzie transformator. Emisja hałasu do środowiska nie będzie wykraczać poza obszar inwestycji (stacje transformatorowe generują hałas na poziomie 45 dB w odległości do 4 metrów od kontenera). Planowane przedsięwzięcie podczas realizacji będzie również źródłem emisji pyłów i gazów do powietrza, związanej z ruchem pojazdów oraz pracą maszyn i urządzeń podczas montażu instalacji, jednak oddziaływanie to będzie miało charakter krótkotrwały i nie wpłynie na jakość powietrza. Na etapie eksploatacji przedsięwzięcia pracująca elektrownia fotowoltaiczna będzie źródłem pola elektromagnetycznego, które nie przekroczy dopuszczalnych norm, określonych w obowiązujących przepisach regulujących kwestię dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku. Na etapie budowy przewiduje się również powstanie odpadów wymienionych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 9 grudnia 2014 r. w sprawie katalogu odpadów, które będą gromadzone w sposób selektywny w zamkniętych kontenerach, a następnie zostaną przekazane uprawnionej firmie posiadającej pozwolenie na ich transport, odzysk lub unieszkodliwianie. Z kolei ewentualne przemieszczane masy ziemne wykorzystane zostaną w granicach posiadanego terenu. Omawiane tereny nie leżą w obrębie obszarów prawnie chronionych, stanowiących dogodne miejsca lęgowe ani nie są obszarami kluczowymi dla awifauny. W związku z charakterem planowanego przedsięwzięcia inwestycja nie będzie w żaden sposób oddziaływać ani na wody powierzchniowe ani na wody podziemne. Funkcjonowanie przedsięwzięcia nie będzie generowało ścieków, zaś wody opadowe będą odprowadzane do gruntu. Planowanego przedsięwzięcia nie zaliczono do zakładu o zwiększonym ryzyku wystąpienia poważnej awarii, nie jest narażone na wystąpienie katastrofy naturalnej czy też budowlanej i nie kwalifikuje się do przedsięwzięć i instalacji, dla których przewiduje się możliwość ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania. Poza opiniami organów współdziałających ważnym źródłem informacji w sprawie jest przedłożona przez inwestora Karta Informacyjna przedsięwzięcia, która charakteryzuje przedsięwzięcie. Inwestor wskazał tam rozwiązania w zakresie ochrony elementów środowiska, które mogą zostać naruszone, jak również określił zasady funkcjonowania inwestycji i jej ewentualny wpływ na środowisko. Ustosunkowując się do zarzutów skargi, Sąd uznał je za niezasadne. Wbrew zarzutom skargi z akt sprawy wynika, iż charakter i rodzaj planowanej inwestycji nie będzie stanowił źródła promieniowania elektromagnetycznego powodującego przekroczenia dopuszczalnych norm dla otaczającego środowiska. Jest to założenie konieczne, które inwestor musi spełnić. Sprawa dotyczy realizacji inwestycji, której eksploatacja wiąże się bezpośrednio z produkcją i przesyłem energii elektrycznej, a więc będzie ona powodowała występowanie promieniowanie elektromagnetycznego niejonizującego, związanego z przepływam prądu, co więcej zawiera ona także elementy, stanowiące źródło promieniowania elektromagnetycznego – m.in. stacja transformatorowa. Wskazać jednak należy, iż realizacja tego przedsięwzięcia zakłada, że stacja znajdować się ma w zamkniętym pomieszczeniu, a w konsekwencji jej oddziaływanie ma nie przekraczać dopuszczalnych w tym zakresie norm wynikających z przepisów prawa. Jeszcze raz należy podkreślić, że organy uwzględniły w sprawie okoliczność, że lokalizacja inwestycji jest planowana w obszarze niezamieszkanym (rolnym), zaś najbliższa zabudowa zagrodowa znajduje się ponad 62 m od planowanego ogrodzenia inwestycji. Z akt sprawy nie wynika również, aby w obszarze sąsiadującym z inwestycja znajdowała się zabudowa, czy też urządzenia, których oddziaływania będą się kumulowały w jakimkolwiek zakresie z oddziaływaniami emitowanymi potencjalnie przez planowaną inwestycję. Okoliczność, iż planowana inwestycja zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie oddziaływać na środowisko, nie uzasadnia zaś, iż organ ma obligatoryjny wymóg przeprowadzenia oceny jej oddziaływania na środowisko (sporządzenie raportu). Powyższe zależy bowiem od decyzji organu, wydającego decyzję środowiskową. W rozpoznawanej sprawie organy, które są wyspecjalizowane w prowadzeniu tego typu postępowań, co więcej posiadają specjalistyczną w tym względzie wiedzę, uznały zaś, w ocenie Sądu zasadnie, że inwestycja ta nie będzie oddziaływać destrukcyjnie na środowisko. Mając na uwadze powyższe, zgodzić należy się ze stanowiskiem organów orzekających w niniejszej sprawie, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy stanowi wystarczającą podstawę do odstąpienia od obowiązku przeprowadzenia oceny i wydania postanowienia w trybie art. 63 ust. 1 u.i.o.ś., a w konsekwencji - do wydania zaskarżonej decyzji, stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Zasadnie również uznano, że Karta Informacyjna zawiera pełne dane dotyczące planowanej inwestycji i nie wymagają one uzupełnienia dodatkowym dowodem dotyczącym wpływu inwestycji na zdrowie i życie ludzi. Należy podkreślić, że dane określone w ww. dokumencie, o ile są prawidłowe, są wiążące dla inwestora oraz organu właściwego do wydania decyzji środowiskowej, a w konsekwencji są wiążące także dla organów rozstrzygających na dalszym etapie procesu inwestycyjnego. Podsumowując, Sąd nie podzielił argumentacji skarżącego o braku wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności faktycznych sprawy ze szkodą dla interesu społecznego tj. naruszenia zasad wynikających z przepisów art. 8 § 1, art. 11 i art. 78 § 1 K.p.a. Kolegium wydając zaskarżoną decyzję dokonało prawidłowej oceny materiału dowodowego. W sposób wyważony, obiektywny i logiczny uzasadniło zajęte w sprawie stanowisko. Sąd nie stwierdził również innych naruszeń przepisów prawa, które winien zbadać w granicach przedmiotowej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dlatego też, na podstawie art. 151 p.p.s.a. skarga podlegała oddaleniu. Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym, na które niniejsza sprawa została skierowana na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 8 lutego 2021 r., wydanego na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374).