II SA/Sz 459/16

Dnia 9 marca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów postępowania wydanego w sprawie ze skargi J. S. na czynność Prezydenta Miasta S. w przedmiocie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu postanawia odrzucić wniosek

W dniu [...] r. skarżący złożył skargę na czynność Prezydenta Miasta S. polegająca na odmowie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu. W skardze nie zawarto wniosku o zasądzenie kosztów postępowania od organu. Skarżący, wezwany zarządzeniem z dnia 2 maja 2016 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi został pouczony o treści art. 210 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - dalej p.p.s.a., zgodnie z którym strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. W dniu 14 lipca 2016 r. wnioskodawca uiścił należny wpis od skargi. Wyrokiem z dnia 27 października 2016 r., wydanym na rozprawie, Sąd stwierdził bezskuteczność zaskarżonej czynności i stwierdził obowiązek organu zwrotu skarżącemu kwoty [...]zł. Skarżący nie był obecny na rozprawie. Odpis wyroku z uzasadnieniem został mu doręczony w dniu 8 grudnia 2016 r. W dniu 8 marca 2017 r. J. S. złożył wniosek o zasądzenie poniesionych przez niego kosztów postępowania od organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. W razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw (art. 200 p.p.s.a.). Jednakże w myśl art. 210 § 1 p.p.s.a., strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie. W myśl art. 157 § 1 i § 1a p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu. Sąd może wydać postanowienie na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie skarżący został pouczony przez Sąd o skutkach nie złożenia w terminie wniosku o zwrot kosztów postępowania. Wniosku takiego do dnia wydania wyroku nie złożył, dlatego Sąd nie orzekł o kosztach postępowania należnych od organu, mimo że uwzględnił skargę. Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 8 grudnia 2016 r., a wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów od organu, skarżący złożył w dniu 8 marca 2017 r., a więc po upływie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku, o którym mowa w art. 157 § 1 p.p.s.a. Z tego względu wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów, jako zgłoszony po upływie terminu podlega odrzuceniu na podstawie art. 157 § 1 i § 1a p.p.s.a.