VIII SA/Wa 861/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz - Nowak po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi M. G. na czynność Prezydenta Miasta R. z dnia [...] lipca 2016 r. znak [...] w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za wydanie kart pojazdu postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić M. G. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

W dniu 15 marca 2016 r. (data wpływu do organu) M. G. (dalej: skarżący) złożył do Prezydenta Miasta R. (dalej: Prezydent, organ) wniosek o zapłatę kwoty [...] zł tytułem zwrotu nadpłaty wraz z odsetkami za wydanie karty pojazdu za 44 pojazdy w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006 r. w sprawie U 6/04. W odpowiedzi na ww. wniosek Prezydent pismem z [...] marca 2016 r. poinformował skarżącego, że nie ma podstaw prawnych do zwrotu opłaty co do 39 wskazanych pojazdów w całości ani w części, zaś co do 5 z nich, to skarżący nie figuruje w ewidencji jako ich właściciel. Następnie w dniu 11 lipca 2016 r. skarżący złożył do organu wniosek o zwrot kwoty [...] zł z tytułu nienależnie pobranej części opłaty za wydanie 39 kart pojazdów. W odpowiedzi na powyższe Prezydent pismem z [...] lipca 2016 r. (doręczonym w dniu 2 sierpnia 2016 r.) poinformował skarżącego, że sprawa zwrotu opłaty za wydanie kart pojazdu była już przedmiotem jego rozpoznania i zakończyła się skierowaniem do skarżącego pisma z [...] marca 2016 r. odmawiającego zwrotu przedmiotowej opłaty. Pismem z 26 lipca 2016 r. (a więc jeszcze przed udzieleniem odpowiedzi na wniosek z 11 lipca 2016 r.) skarżący złożył do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa polegającego na pobraniu opłaty za wydanie kart pojazdu w kwocie po 500 zł i zwrot kwoty [...] zł z tytułu nienależnie pobranej opłaty. Pismem z 16 sierpnia 2016 r. (doręczonym 22 sierpnia 2016 r.) organ poinformował skarżącego o braku podstaw do usunięcia naruszenia prawa. W dniu 21 września 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, skargę na czynność Prezydenta z dnia [...] sierpnia 2016 r. polegającej na odmowie usunięcia naruszenia prawa (punkt 1 skargi), ewentualnie na czynność Prezydenta z dnia 29 lipca 2016 r. w przedmiocie odmowy zwrotu części opłaty za wydanie 39 kart pojazdów (punkt 5 skargi). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ze względu na uchybienie 14-dniowemu terminowi do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa podnosząc, że o czynności odmowy zwrotu opłaty skarżący dowiedział się, otrzymując pismo z 25 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.), p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. Przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. stanowi natomiast, iż w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie - w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Wyjaśnić w tym miejscu należy, iż odmowa zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu stanowi tzw. inną czynność (inny akt) w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., co oznacza, że przed wniesieniem skargi do Sądu skarżący powinien wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa, a następnie złożyć skargę do sądu administracyjnego. Jak wynika z przedstawionych przy skardze załączników oraz akt administracyjnych sprawy, skarżący dwukrotnie składał do organu wniosek o zwrot opłaty za wydanie kart pojazdu, przy czym pierwszy wniosek z [...] marca 2016 r. dotyczył zwrotu opłaty za 44 pojazdy, a drugi wniosek z 11 lipca 2016 r. dotyczył zwrotu opłaty za 39 pojazdów. Są to zatem dwa odmienne wnioski, w związku z czym nieprawidłowe jest stanowisko organu wskazujące na uchybienie terminowi do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa ze wskazaniem na czynność organu z dnia [...] marca 2016 r. Kluczową dla oceny niniejszej sprawy jest chronologia czynności, które zaistniały w niniejszej sprawie. W dniu 11 lipca 2016 r. skarżący złożył do organu wniosek o zwrot kwoty [...] zł z tytułu nienależnie pobranej części opłaty za wydanie 39 kart pojazdów. Negatywnej odpowiedzi na powyższy wniosek Prezydent udzielił skarżącemu pismem z dnia [...] lipca 2016 r., które zostało doręczone skarżącemu 2 sierpnia 2016 r. Natomiast wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, polegającego na pobraniu opłaty za wydanie kart pojazdu w kwocie po 500 zł i odmowie zwrotu kwoty [...] zł z tytułu nienależnie pobranej opłaty, skarżący złożył w organie w dniu 26 lipca 2016 r., a więc jeszcze przed udzieleniem odpowiedzi na wniosek z dnia 11 lipca 2016 r. W związku z tym wezwaniem organ pismem z [...] sierpnia 2016 r. (doręczonym 22 sierpnia 2016 r.) poinformował skarżącego o braku podstaw do usunięcia naruszenia prawa. W rozpoznawanej sprawie skarżący złożył do organu wniosek i nie czekając na otrzymanie odpowiedzi złożył wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Oceniając powyższe Sąd uznał, że złożone przez skarżącego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 26 lipca 2016 r. było przedwczesne i nie może odnieść zamierzonego skutku, gdyż nastąpiło przed wydaniem i doręczeniem odpowiedzi na wniosek, co nastąpiło 2 sierpnia 2016 r. W tej sytuacji wniesienie skargi ocenić należało jako przedwczesne, gdyż przepisy p.p.s.a. nie tylko określają obowiązek wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa jako przesłankę wniesienia skargi (art. 52 § 3), ale także wyznaczają początek biegu terminu do dokonania tej czynności. Zgodnie bowiem z regulacją art. 52 § 3 p.p.s.a., aby termin do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa zaczął biec, konieczne jest doręczenie odpowiedzi organu na wniosek. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wnosi się natomiast w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Skoro do dnia 26 lipca 2016 r. (data złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa) nie została podjęta i doręczona odpowiedź organu na wniosek skarżącego z 11 lipca 2016 r., to nie nastąpiło otwarcie biegu terminu do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W konsekwencji, wobec naruszenia trybu złożenia środka zaskarżenia, należy uznać, iż skarga wniesiona na czynność z dnia [...] lipca 2016 r. jest niedopuszczalna. Natomiast czynność z dnia [...] sierpnia 2016 r. dotyczy pisma organu obejmującego odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika z treści art. 53 § 2 p.p.s.a., taka odpowiedź nie jest obligatoryjna dla organu i nie można żądać stwierdzenia bezskuteczności tej czynności, tak jak tego żąda skarżący w punkcie 1 skargi. Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (punkt 2 postanowienia).