II SA/Sz 249/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego postanawia: odrzucić skargę

Opisaną w sentencji decyzją z dnia [...] r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania W. K. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 11 grudnia 2017 r., nr [...] odmawiającą przyznania zasiłku rodzinnego na dzieci: N. G. i M. G.. W dniu 20 lutego 2018 r. D. G. (ojciec dzieci) zaskarżył rzeczoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że została wniesiona przez nieuprawniony podmiot. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 5 marca 2018 r. zobowiązano skarżącego do wykazania, zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) interesu prawnego – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe skarżący oświadczył, że jest ojcem dzieci i z ich matką prowadzi wspólne gospodarstwo domowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje : Obowiązkiem sądu przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi jest zbadanie m.in. legitymacji strony skarżącej. Zgodnie z art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) dalej jako "P.p.s.a." uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a także inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Z powołanego przepisu wynika wprost, że poza podmiotami, które działają w interesie publicznym (prokurator, rzecznicy, organizacja społeczna) jak i upoważnionymi z mocy prawa, każdy inny podmiot występujący do sądu musi mieć w złożeniu skargi interes prawny. Przy czym pod pojęciem interesu prawnego należy rozumieć istnienie obowiązku między sferą indywidulanych praw i obowiązków wnoszącego skargę, a zaskarżonym aktem lub czynnością. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że D. G., nie przysługuje uprawnienie do wniesienia skargi na decyzję Kolegium z dnia 5 lutego 2018 r., gdyż nie posiada interesu prawnego w rozumieniu ww. przepisu. Z akt administracyjnych załączonych do niniejszej sprawy wynika, że z wnioskiem o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego wystąpiła matka dzieci – W. K. i to ona była adresatem zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Skarżący nie był stroną w sprawie, jak też nie składał żądania wszczęcia postępowania. Okoliczność, że skarżący jest ojcem dzieci, których dotyczyło wnioskowane świadczenie, nie przesądza o uprawnieniu do wniesienia skargi. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze okoliczność, że D. G. nie posiada uprawnienia do kwestionowania rozstrzygnięcia wydanego przez organ odwoławczy, jego skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w sentencji.