II SA/Sz 154/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj,, Asesor WSA Krzysztof Szydłowski, Protokolant starszy inspektor sądowy Alicja Poznańska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 7 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2022 r., wydaną na podstawie art. 12a ust. 3 i 5 oraz art. 15 ust. 3 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 1857 – j.t. ze zm.), dalej jako "ustawa SENT", Naczelnik Z. Urzędu Celno – Skarbowego w S. nałożył na Spółkę A , dalej jako "spółka", "skarżąca", karę pieniężną w kwocie 20 000 zł, w związku z niewykonaniem obowiązku określonego w art. 12a ust. 3 ustawy SENT, to jest nieprzedstawieniem do kontroli na wezwanie organu środka transportu wraz z towarem objętym zgłoszeniem [...] W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że w dniu 22 lutego 2022 r. o godz. 17:00:46 został przez pracowniczkę skarżącej spółki zarejestrowany przewóz papieru i makulatury, zaklasyfikowanej do pozycji CN 0005 o kodzie odpadu 150101, w łącznej ilości 23740 kg. Rejestracji dokonano przy użyciu formularza typu 300, co oznacza przewóz towaru rozpoczynający się i kończący poza terytorium RP. Z treści zgłoszenia wynikało, że nadawcą towaru była firma B. z Norwegii, odbierającym L. z Niemiec. Towar miał być przewożony zespołem pojazdów o numerach rejestracyjnych ciągnika [...] i naczepy [...] oraz numerze lokalizatora [...] Jako przewoźnika wskazano Spółkę A w G.. Dalej organ wyjaśnił, że niezwłocznie po przesłaniu zgłoszenia, w związku ze stwierdzeniem że przewóz towaru wiąże się ze zwiększonym ryzykiem, w trybie wynikającym z art. 12a ustawy o SENT, w dniu 22 lutego 2022r. o godz. 17:00:46 w rejestrze SENT wygenerowane zostało wezwanie, do przedstawienia środka transportu wraz z towarem na parkingu buforowym S. ul. [...], w celu przeprowadzenia kontroli. W treści wezwania zawarto również informację o obowiązku powiadomienia Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego o planowanej dacie i godzinie dostarczenia towaru do "miejsca dostarczenia towaru lub miejsca zakończenia przewozu" pod numer telefonu +[...], +[...]. Organ wskazał, że spółka do wezwania się nie zastosowała. Z danych udostępnianych w rejestrze SENT, w tym zdjęć z kamer ANPRS wynika, że zarejestrowały one ciężarówkę i naczepę przy wjeździe na teren Polski, w Świnoujściu, w dniu 22 lutego 2022 r. o godz. 22:33:42 oraz wyjeździe, przez przejście graniczne w K. w dniu 23 lutego 2022 r. o godz. 12:46:25. Rejestr SENT GEO nie wykazał danych GPS dla zgłoszenia przewozu o numerze [...] Zgłoszenie zostało zamknięte automatycznie przez system w dniu 5 marca 2022 r. o północy. Organ wskazał, że objęcie odpadów w postaci makulatury systemem monitorowania przewozów wynika z obowiązującego od 22 lutego 2022r., wydanego na podstawie art. 3 ust. 11 ustawy SENT rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie towarów, których przewóz jest objęty systemem monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi z dnia 25 stycznia 2022 r. (Dz.U. z 2022 r. poz. 178), dalej jako "rozporządzenie". Zgodnie z § 1 pkt 7 rozporządzenia monitorowaniem objęty jest przewóz towarów innych niż wymienione w art. 3 ust. 2 pkt 1-3a ustawy SENT będących jednocześnie odpadami w rozumieniu ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach które podlegają przepisom rozporządzenia (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów bez względu na ich ilość w przesyłce. Przy czym zgodnie z § 2 ust. 7 pkt 1 i 2 (pkt 3 odnosi się do przesyłek nie przekraczających 20 kg, a zatem nie dotyczy niniejszego przypadku), monitorowanie nie dotyczy przewozu odpadów: 1) których przewóz jest realizowany na podstawie art. 5 ustawy SENT (przemieszczanych zarówno między miejscowościami w kraju w ramach dostawy, jak i z terenu kraju z przeznaczeniem poza kraj), 2) objętych procedurą celną tranzytu. Przewożone przez spółkę odpady z opakowań z papieru i tektury podlegają zatem ustawie SENT, ponieważ: - są towarem niewymienionym w art. 3 ust. 2 pkt 1-3a ustawy SENT; - mimo powyższego spełniają definicję odpadu zawartą w art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (tj. w Dz. U. z 2020 r. 797 ze zm.) zgodnie z którą przez odpady rozumie się "każdą substancję lub przedmiot, których posiadacz pozbywa się, zamierza się pozbyć lub do których pozbycia się jest obowiązany"; - posiadają kod odpadu 15 01 01 - wynika on z klasyfikacji umieszczonej w załączniku do rozporządzenia Ministra Klimatu z dnia 2 stycznia 2020r. w sprawie katalogu odpadów (Dz. U. z 2020 r., poz.10); zgodnie z nim grupa 15 należy do "Odpady opakowaniowe; sorbenty, tkaniny do wycierania, materiały filtracyjne i ubrania ochronne nieujęte w innych grupach", w grupie 15 wyodrębniona została podgrupa 15 01 "Odpady opakowaniowe (włącznie z selektywnie gromadzonymi komunalnymi odpadami opakowaniowymi)" oraz kolejna podgrupa 15 01 01 czyli "Opakowania z papieru i tektury"; - podlegają przepisom Rozporządzenia (WE) 1013/2006 jako odpady przemieszczane pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej jak również przywożone na teren Unii (ww. rozporządzenie jest aktem prawa unijnego obowiązującym w sposób bezpośredni określającym procedury i systemy kontroli w zakresie przemieszczania odpadów, w zależności od pochodzenia i trasy przemieszczania odpadów, rodzaju przesyłanych odpadów oraz przewidzianego trybu postępowania z odpadami w miejscu przeznaczenia); - nie podlegają wskazanym wyżej wyłączeniom, ponieważ były przewożone w relacji Norwegia-Niemcy z przejazdem przez teren kraju, a zatem nie odnosi się do nich art. 5 ustawy SENT; w chwili wjazdu na teren kraju nie były objęte celną procedurą tranzytu i przemieszczano je bez ograniczeń, ponieważ jako towar pochodzący z Norwegii zostały dopuszczone do wolnego obrotu na terenie Unii Europejskiej przez szwedzką administrację celną. W ocenie organu, nieprzedstawienie środka transportu wraz z przewożonym towarem, objętym numerem [...], w celu przeprowadzenia kontroli miało charakter poważnego naruszenia. Uniemożliwiło bowiem kontrolę przewozu, a co za tym idzie także jego monitorowanie. Podkreślono, że przewoźnik nie przekazywał również danych geolokalizacyjnych pojazdu. Następnie organ przeanalizował przesłanki do odstąpienia od nałożenia kary i stwierdził, że w niniejszej sprawie zastosowania tego instrumentu nie uzasadnia ani ważny interes przewoźnika, ani ważny interes społeczny. Od decyzji tej spółka wniosła odwołanie, zarzucając istotne naruszenie art. 12a ust. 1 ustawy SENT, poprzez niedoręczenie spółce wezwania do przedstawienia środka transportu do kontroli. Spółka domagała się przeprowadzenia dowodów z opinii biegłego informatyka, wszczęcia i przeprowadzenia postępowania w celu wyjaśnienia, dlaczego nikt nie zareagował na interwencję telefoniczną spółki o tym, że system SENT nie działa oraz przesłuchania świadków – pracownic spółki, na okoliczność, że w dniu 22 lutego 2022 r. system nie działał, nie reagował na działania operatorów, a także związanej z tym interwencji telefonicznej. Decyzją z dnia [...] grudnia 2022 r., Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy, po zrelacjonowaniu dotychczasowego przebiegu postępowania i dokonaniu analizy mających zastosowanie w sprawie przepisów ustawy SENT uznał, że nałożenie kary było uzasadnione. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu, organ przedstawił sekwencję zdarzeń następujących po dokonaniu zgłoszenia i stwierdził, że z poczynionych przez niego ustaleń wynika, iż pracownik spółki kontaktował się telefonicznie z pracownikiem help desk. Miało to jednak miejsce już po opuszczeniu przez pojazd terytorium RP. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wskazał, że spółka wywiązała się z obowiązku dokonania zgłoszenia, jednak w jego ocenie wykonywanie przewozu towarów objętych systemem monitorowania powinno odbywać się w taki sposób, aby podmioty zobowiązane do wykonania obowiązków nałożonych ustawą SENT miały pewność, że właściwie wykonały ten obowiązek. Z tego względu, po przesłaniu zgłoszenia przewozu do rejestru SENT pracownicy spółki powinni upewnić się, że zgłoszenie zostało zarejestrowane, że otrzymali numer referencyjny zgłoszenia oraz ewentualne wezwanie do przedstawienia środka transportu wraz z towarem w celu przeprowadzenia kontroli, jeżeli w wyniku analizy ryzyka takie wezwanie zostało skierowane. Dalej organ wyjaśnił, że dokonywanie zgłoszeń przewozu odbywa się za pośrednictwem platformy PUESC, na której, po wybraniu konkretnej usługi (w przypadku wykonywanego przez spółkę przewozu - tranzytu przez terytorium kraju - zgłoszenie SENT300), pojawia się informacja o dostępności tej usługi: "dostępna". Na platformie PUESC, w części poświęconej przewozom towarów objętych monitorowaniem (SENT), znajduje się także FAQ, tj. zbiór odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania z zakresu drogowego i kolejowego przewozu tzw. "towarów wrażliwych" oraz obrotu paliwami opałowymi. W części 1 "Rejestr zgłoszeń SENT na portalu PUESC" pytanie 4 poświęcone jest czasowi oczekiwania na nadanie numeru referencyjnego przez rejestr SENT, z którego wynika, że nie przekracza on kilku sekund. Ze zgłoszenia przewozu oraz informacji otrzymanej od Dyrektora IAS w Z. wynika, że o godz. 17:00 spółka dysponowała numerem referencyjnym zgłoszenia przewozu oraz wezwaniem do kontroli. Ewentualne nieotrzymanie numeru referencyjnego zgłoszenia przewozu bądź jakakolwiek inna okoliczność, która mogłaby wskazywać na niedostępność rejestru, powinny stanowić podstawę do podjęcia przez pracowników przed rozpoczęciem przewozu na terytorium kraju czynności opisanych w Instrukcji postępowania w przypadku niedostępności rejestru zgłoszeń SENT, opublikowanej na platformie PUESC (PUESC ->Usługi ->Akcyza, gry hazardowe, przemieszczenia i przewozy ->Przewóz towarów objęty monitorowaniem (SENT) ->Złóż, uzupełnij lub zaktualizuj zgłoszenie przewozu i obrotu towaru objętego monitorowaniem (przewóz rozpoczynający się i kończący się poza terytorium Polski) ->Niedostępność usługi, sytuacje awaryjne). Z Instrukcji tej wynika m.in., że: 1. W przypadku, gdy wysyłka zgłoszenia przewozu dokonywana poprzez wypełnienie formularza na PUESC zakończy się niepowodzeniem, osoba dokonująca zgłoszenia powinna sprawdzić, czy na PUESC został opublikowany komunikat informujący o niedostępności rejestru zgłoszeń SENT; 2. W przypadku braku komunikatu, jeżeli użytkownik posiada właściwe zgłoszenie w pliku xml, zgodnym ze specyfikacją techniczną udostępnioną na Portalu PUESC, osoba dokonująca zgłoszenia powinna dokonać próby wysyłki zgłoszenia innymi kanałami na adres email puesc@mf.gov.pllub na adres email sent@mf.gov.pl lub poprzez załadowanie (upoload) pliku xml w zakładce "Moje dokumenty">"Do wysyłki", korzystając z opcji "Dodaj dokument ręcznie"; 3. W przypadku opublikowania komunikatu o niedostępności rejestru zgłoszeń SENT lub jeżeli dotychczasowa wysyłka zakończy się niepowodzeniem, osoba dokonująca zgłoszenia powinna wysłać zgłoszenie na adres email awaria.sent@mf.gov.pI z wykorzystaniem dokumentu zastępującego zgłoszenie; 4. W przypadku, gdy komunikat zwrotny z adresu awaria.sent@mf.gov.pl informuje o prawidłowym działaniu rejestru zgłoszeń SENT i jednocześnie nie jest możliwe wysłanie zgłoszenia, osoba dokonująca zgłoszenia powinna powiadomić o tym HelpDesk - tel. +48 33 483 20 55 lub email helpdesk-eclo@mf.gov.pl; 5. Jeżeli zostanie potwierdzona niedostępność rejestru zgłoszeń SENT, niezwłocznie zostanie uruchomiona skrzynka awaria.sent@mf.gov.pl, po uruchomieniu której osoba dokonująca zgłoszenia powinna ponownie wysłać zgłoszenie na ten adres z wykorzystaniem dokumentu zastępującego zgłoszenie. Organ wskazał, że pomimo tego, iż zdaniem spółki system nie działał, jej pracownicy nie podjęli żadnych czynności opisanych w Instrukcji, jakie podjąć powinny osoby/podmioty, które dokonują zgłoszeń przewozu. Pracownicy spółki wykonali jedynie połączenie telefoniczne już po zakończeniu przewozu. Organ podkreślił, że ustawa SENT oraz utworzony na jej podstawie rejestr, do którego określone osoby (np. przewoźnicy) zobowiązani są przesyłać zgłoszenia przewozu, funkcjonują od kwietnia 2017 roku. Dzień 22 lutego 2022 r. był pierwszym dniem, od którego do rejestru powinny być zgłaszane przewozy odpadów. W tym dniu system działał prawidłowo, co potwierdził właściwy organ. System nie stwarzał żadnych praktycznych trudności, czego potwierdzeniem jest to, że spółka przesłała zgłoszenie przewozu i otrzymała numer zgłoszenia przewozu wraz z wezwaniem do kontroli. Zatem, zdaniem organu, przyczyna niewykonania wezwania nie leżała po stronie systemu i trudności z jego stosowaniem, lecz po stronie spółki. Organ zaznaczył przy tym, że nie było to jedyne tego rodzaju naruszenie przepisów ustawy SENT przez spółkę. Z danych w rejestrze SENT wynika, że także w przypadku zgłoszeń przewozu [...], [...], [...] oraz [...] spółka nie wykonała wezwania. Stąd też organ uznał za zbędne przeprowadzenie dowodów wnioskowanych przez stronę. Następnie organ dokonał analizy przesłanek do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej i doszedł do przekonania, że ani sytuacja firmy, ani interes publiczny nie uzasadniają zastosowania tego instrumentu. Organ podzielił w tym zakresie stanowisko wyrażone w decyzji organu I instancji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Spółka A, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika podniosła zarzuty: 1) mającego wpływ na rozstrzygnięcie istotnego naruszenia przepisów postępowania, t.j. art. 180 § 1, art. 181, art. 187 § 1 i art. 188 Ordynacji podatkowej, poprzez jednostronną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, co pozbawiło organ możliwości pozyskania od użytkowników platformy informacji o funkcjonowaniu nowo wprowadzonej funkcji, dotyczącej monitorowania przewozu odpadów; 2) pozostawienia poza atencją organu dyspozycji przepisu art. 7b ust. 1 ustawy SENT; 3) naruszenie art. 2 Konstytucji R, poprzez naruszenie w praktyce działania (orzeczniczej) organu zasady – prawo nie działa wstecz. Skarżąca podkreśliła, że zasadniczym błędem organu było zaniechanie przeprowadzenia wnioskowanych dowodów, co pozbawiło organ możliwości ustalenia na czym polegała awaria systemu. Odnośnie do zarzutu sformułowanego w punkcie drugim skargi, skarżąca wyjaśniła, że przewóz nie stwarzał ryzyka, ponieważ obejmował papier (makulaturę), co powinno skłonić organ do zastosowania art. 7b ust. 1 ustawy SENT. Końcowo skarżąca podniosła, że organ naruszył fundamentalną zasadę niedziałania prawa wstecz, wskazując, że przewóz rozpoczął się w dniu 21 lutego 2022 r., a więc dzień przed tym, jak weszły w życie przepisy obejmujące systemem monitorowania również odpady. Na rozprawie w dniu 7 czerwca 2023 r. pełnomocniczka strony skarżącej podniosła, że wprowadzaniem danych zajmują się w spółce doświadczone pracownice. Wskazała, że w rozmowie telefonicznej zostały poinformowane, że skoro przewóz rozpoczął się w dniu 21 lutego 2022 r., a ustawa zaczęła obowiązywać w dniu 22 lutego 2022 r., to nie musiały dokonywać żadnego zgłoszenia, jako że prawo nie działa wstecz. Poinformowano je, że skoro zgłoszenie nie zostało dokonane to nic nie szkodzi. Pełnomocniczka skarżącej podkreśliła, że żądanie przedstawienia środka transportu do kontroli do spółki nie dotarło. Wskazała, że interwencja pracownic spółki dotycząca niedziałania systemu dotyczyła zdarzenia wcześniejszego, a mianowicie braku możliwości wypełnienia zgłoszenia SENT dla tego transportu. Pełnomocnik organu wyjaśnił, że rozmowy telefoniczne są nagrywane i przechowywane przez trzy miesiące. Wskazał, że wszelkie informacje, w tym potwierdzenie dokonania zgłoszenia wraz z nadanym numerem SENT oraz ewentualnymi wezwaniami, tak jak w tym przypadku, są kierowane na adres e-mail spółki podany w zgłoszeniu. W tej sprawie dokumenty te zostały wysłane na adres e-mail spółki, nie zgłaszano żadnych problemów, o czym świadczy między innymi to, że spółka w toku postępowania przedłożyła zgłoszenie oraz wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje: Skarga okazała się niezasadna, bowiem dokonana przez Sąd, stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 – j.t.), kontrola legalności zaskarżonej decyzji wykazała, że akt ten prawa nie narusza. Przedmiotem skargi uczyniono decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, którą organ ten utrzymał w mocy decyzję organu I instancji nakładającą na skarżącą karę pieniężną w wysokości 20 000 zł za nieprzedstawienie do kontroli na wezwanie organu środka transportu wraz z towarem objętym zgłoszeniem [...] Materialnoprawną podstawę orzeczenia stanowił art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy SENT, zgodnie z którym w przypadku niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 12a ust. 3 oraz art. 15 tej ustawy, na przewoźnika nakłada się karę pieniężną w wysokości 20 000 zł. Z kolei stosownie do art. 12a ust. 1 ustawy SENT stanowi, że jeżeli w wyniku analizy danych w rejestrze stwierdzono, że przewóz towarów wskazany w zgłoszeniu wiąże się ze zwiększonym ryzykiem, odpowiednio podmiot wysyłający, podmiot odbierający lub przewoźnik otrzymują wezwanie do przedstawienia środka transportu w czasie i miejscu, o których mowa odpowiednio w ust. 3 albo 4 wraz z numerem referencyjnym albo potwierdzeniem aktualizacji danych w rejestrze. Na podstawie ust. 3 przywołanego przepisu w przypadku przewozu towarów po drodze publicznej przewoźnik jest obowiązany przedstawić środek transportu, o którym mowa w art. 2 pkt 11 lit. a, w dacie zakończenia przewozu towarów, w miejscu dostarczenia towaru lub w oddziale celnym urzędu celno – skarbowego zlokalizowanym najbliżej miejsca zakończenia przewozu na terytorium kraju w celu przeprowadzenia kontroli. Jak wynika z przedstawionych Sądowi akt postępowania, zgłoszenie w niniejszej sprawie zostało wygenerowane w dniu 22 lutego 2022 r., o godzinie 17:00:46. Równocześnie z tym zgłoszeniem zostało wygenerowane wezwanie do przedstawienia środka transportu do kontroli, ze wskazaniem miejsca, w którym kontrola zostanie przeprowadzona. Informacje te zostały przekazane spółce na adres e-mail wskazany przy zgłoszeniu. Nie ulega wątpliwości, że zgłoszenie zostało dokonane oraz, że spółka nie wywiązała się z obowiązku przedstawienia pojazdu do kontroli. Okoliczność ta nie jest przez skarżącą kwestionowana. Na wczesnym etapie postępowania, po otrzymaniu zawiadomienia o wszczęciu postępowania skarżąca, w piśmie z dnia 5 maja 2022 r. wyjaśniła, że nieprzedstawienie środka transportu do kontroli było wynikiem niezamierzonego przeoczenia, wskazując, że był to jeden z pierwszych transportów objętych obowiązkiem kontroli. Przesyłka została należycie wydana, a następnie odebrana, a zamiarem spółki nie było uchybienie jakimkolwiek przepisom kontrolnym, bądź skierowanie przesyłki niezgodnie z przeznaczeniem. Przewóz został wykonany prawidłowo. Dopiero w odwołaniu od decyzji organu I instancji, z dnia [...] września 2022 r. podniesiono, że system nie działał prawidłowo i nie dawał się uruchomić. Skarżąca domagała się przeprowadzenia szeregu dowodów na powyższą okoliczność, które to wnioski dowodowe nie zostały przez organ odwoławczy uwzględnione. Okoliczność ta dała skarżącej asumpt do podniesienia w skardze zarzutu niewyjaśnienia wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności. W ocenie Sądu zarzut ten nie zasługiwał na uwzględnienie. Przede wszystkim z tego względu, że z uwagi na upływ czasu od dnia w którym wykonano przewóz do dnia zgłoszenia wniosków dowodowych ich przeprowadzenie mijało się z celem. Organ nie zakwestionował tego, że pracownica skarżącej połączyła się telefonicznie z operatorem systemu, jednak odtworzenie treści tej rozmowy ze względu na upływ czasu nie jest możliwe. Nie jest również możliwe uzyskanie nagrania tych rozmów, bowiem po upływie trzech miesięcy są one usuwane. Trafnie zatem organ uznał, że przesłuchanie świadków wskazywanych przez stronę prowadziłoby jedynie do potwierdzenia tego, że kontaktowały się telefonicznie z organem, jednak wiarygodne odtworzenie treści rozmów jest niewykonalne. Organ poczynił ustalenia dotyczące dostępności systemu i ustalił, że dacie dokonywania przewozu system działał i był sprawny, czego dowodem jest wygenerowanie zgłoszenia i nadanie dla niego numeru SENT. Nie są wiarygodne twierdzenia strony, iż awaria systemu uniemożliwiła dokonanie zgłoszenia. Z akt postępowania wynika bowiem, że takie zgłoszenie zostało wygenerowane i otrzymało unikalny numer SENT. Gdyby, jak wywodzi skarżąca nie było możliwości dokonania zgłoszenia w ogóle, to niewątpliwie kontakt telefoniczny ze strony spółki powinien nastąpić przed godziną, w której wygenerowano zgłoszenie, a więc w dniu 22 lutego 2022 r., przed godziną 17:00:46. Tymczasem telefoniczne zgłoszenie awarii nastąpiło w dniu 23 lutego 2023 r., a więc w dniu, w którym przewóz został zakończony, a środek transportu wraz z przewożonym towarem opuścił terytorium RP. Podkreślić przy tym także należy, że organ odwoławczy szczegółowo opisał sposób składania reklamacji w takim wypadku i wskazał, że skarżąca z żadnej z przedstawionych możliwości nie skorzystała. Nie ulega, zdaniem Sądu, wątpliwości, że w sytuacji, gdy nie byłoby możliwości dokonania zgłoszenia z powodu awarii, reakcja przewoźnika powinna być natychmiastowa, bowiem jako podmiot profesjonalnie działający na ryku winien zdawać sobie sprawę z konsekwencji, które wiążą się z dokonaniem przewozu, co do którego nie dopełniono obowiązku zgłoszenia. Do takiej profesjonalnej reakcji z pewnością nie należy wykonanie połączenia telefonicznego po zakończeniu przewozu. Nie są również wiarygodne twierdzenia strony skarżącej, iż nie otrzymała numeru zgłoszenia, ani wezwania do przedstawienia środka transportu do kontroli, skoro – jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz wyjaśnień złożonych przez pełnomocnika organu na rozprawie, numer zgłoszenia i wezwanie są generowane automatycznie i wysyłane na wskazany przez zgłaszającego adres e-mail. Otrzymanie zarówno numeru zgłoszenia jak i wezwania strona potwierdziła w piśmie z dnia 5 maja 2022 r. wskazując, że nieprzedstawienie środka transportu do kontroli nie miało charakteru umyślnego, a było jedynie wynikiem przeoczenia. Tym samym późniejsze twierdzenia skarżącej, iż nie została powiadomiona ani o numerze zgłoszenia, ani wezwaniu nie są wiarygodne. Tym bardziej, że jak już wyżej wskazano, wszelkie reklamacje i zgłoszenia o nieprawidłowym działaniu systemu powinny zostać dokonane przed jego rozpoczęciem. Nie ma przy tym racji skarżąca wywodząc, że skoro przewóz rozpoczął się w dniu 21 lutego 2022 r. na terenie Norwegii, a przepisy obejmujące obowiązkiem monitorowania odpady weszły w życie w dniu 22 lutego 2022 r., to nie miała obowiązku wypełniać zgłoszenia. Przewóz, w którym miejsce nadania i odbioru w państwach członkowskich znajduje się poza terytorium RP, jest przewozem, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy SENT. Przepis ten stanowi, że w przypadku przewozu towaru z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium drugiego państwa członkowskiego albo państwa trzeciego przewoźnik jest obowiązany przesłać do rejestru, przed rozpoczęciem przewozu towaru na terytorium kraju, zgłoszenie i uzyskać numer referencyjny dla tego zgłoszenia. Nakłada on zatem obowiązek uzyskania numeru referencyjnego przed rozpoczęciem przewozu na terytorium kraju. Pod pojęciem "terytorium kraju", stosownie do art. 2 pkt 12 ustawy SENT należy rozumieć terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z treści przywołanych regulacji jasno wynika zatem, że obowiązek dokonania zgłoszenia i uzyskania numeru referencyjnego powiązany jest nie z momentem załadunku, czy faktycznym rozpoczęciem przewozu, ale z momentem wjazdu na terytorium RP. Na gruncie badanej sprawy przewóz rzeczywiście rozpoczął się w dniu 21 lutego 2022 r. na terenie Norwegii, niemniej jednak przekroczenie granicy i wjazd na terytorium RP miał miejsce w dniu 22 lutego 2022 r., a więc w dacie, gdy zaczęły obowiązywać przepisy obejmujące odpady obowiązkiem monitorowania, wprowadzone rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 25 stycznia 2022 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie towarów, których przewóz jest objęty systemem monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 178). Oznacza to, że prawidłowo postąpiła skarżąca dokonując zgłoszenia celem uzyskania numeru referencyjnego i nie ma racji wywodząc, że takiego zgłoszenia dokonywać nie musiała. Sąd nie podzielił również stanowiska skarżącej co do niezastosowania przez organ art. 7 ust. 1b ustawy SENT. Przepis ten stanowi, że w przypadku niektórych przewozów towarów może zostać wyłączony obowiązek przesłania do rejestru zgłoszenia lub mogą zostać wyłączone inne obowiązki w zakresie uzupełniania i aktualizacji zgłoszenia lub w zakresie przekazywania aktualnych danych geolokalizacyjnych środka transportu, jeżeli ich realizacja jest szczególnie utrudniona, ze względu na specyfikę rodzaju przewozu, towarzyszące mu warunki techniczne, specyfikę przewozu danego towaru lub rodzaj transakcji podlegającej zgłoszeniu, a przedmiot danego obowiązku można zrealizować w inny sposób lub można od niego odstąpić ze względu na niskie ryzyko wystąpienia nieprawidłowości wynikające z tego zwolnienia - w przypadkach określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 2. W ust. 2 tego przepisu zawarto delegację dla ministra właściwego do spraw finansów publicznych, który może określić, w drodze rozporządzenia: 1) przypadki, w których przewóz towarów jest wyłączony z obowiązku przesłania do rejestru zgłoszenia lub innych obowiązków w zakresie uzupełniania i aktualizacji zgłoszenia lub w zakresie przekazywania aktualnych danych geolokalizacyjnych środka transportu, 2) warunki wyłączenia, o którym mowa w pkt 1 - uwzględniając stopień obciążenia administracyjnego, skuteczność monitorowania przewozu towarów albo obrotu danym towarem oraz ryzyko powstania uszczupleń w zakresie podatku od towarów i usług lub podatku akcyzowego. W § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 21 sierpnia 2019 r. w sprawie wyłączenia niektórych obowiązków w zakresie zgłoszeń przewozu towarów (Dz. U. z 2019 r. poz. 1656), stanowiącego wypełnienie delegacji ustawowej, wymienione zostały towary, które podlegają wyłączeniu, o którym mowa w art. 7b ust. 1. Wśród nich nie ma odpadów, czego zdaje się nie zauważać skarżąca. Trafnie zatem organ uznał, że przepis ten nie ma w niniejszej sprawie zastosowania. Podsumowując należy uznać, że podniesione w skardze zarzuty nie są zasadne. Decyzja została wydana przy zastosowaniu właściwej podstawy prawnej. Organ zgromadził obszerny materiał dowodowy i prawidłowo go ocenił. Uzasadnienie zostało sporządzone z należytą starannością, organ szczegółowo wyjaśnił zarówno podstawy prawne jak i faktyczne wydanej decyzji. Odniósł się przy tym również wyczerpująco do przesłanek odstąpienia od nałożenia kary i rozważania w tym zakresie Sąd w pełni podzielił. Z tych względów, uznając, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 – j.t.), orzekł o oddaleniu skargi.