II SA/Sz 1531/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka – Kuligowska po rozpoznaniu w dniu 2 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. W. i W. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawie z Ich skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności postanawia: ustanowić skarżącym radcę prawnego.

Wyrokiem z dnia 26 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 1531/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę S. W. i W. W. w sprawie z Ich skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. W toku postępowania sądowego, mocą postanowienia referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 6 lutego 2014 r., skarżący zostali zwolnieni od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie. W dniu [...] r., wpłynął wniosek S. W. i W. W., sporządzony na urzędowym formularzu PPF, o przyznanie prawa pomocy w części, obejmującej ustanowienie radcy prawnego, z uwagi na trudną sytuację materialną i rodzinną wnioskodawców. Z uzasadnienia tego wniosku wynika, że skarżący prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Jedynym źródłem utrzymania rodziny jest emerytura W. W. w wysokości [...] netto miesięcznie. S. W. jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Ze względu na wiek oraz [...] (prawie w [...]), skarżący nie może znaleźć zatrudnienia. Według oświadczenia skarżących, miesięczne wydatki na podstawowe potrzeby wynoszą [...] zł. Dodali, że zmuszeni są korzystać z pomocy rodziny, ponieważ pozostała kwota z dochodu nie wystarcza na zakup żywności, środków higieny czy lekarstw. Skarżący wskazali, że przysługuje im [...]. Z treści wniosku wynika ponadto, że skarżący nie posiadają środków pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że w przedmiotowej sprawie skarżący korzystają już z prawa pomocy, w zakresie obejmującym zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych, które zostało im przyznane na mocy prawomocnego postanowienia referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 6 lutego 2014 r. Aktualnie skarżący zwrócili się o przyznanie im prawa pomocy w części, obejmującej ustanowienie radcy prawnego, co w ślad za treścią art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej, jako "P.p.s.a."., uzasadnia badanie przesłanek przyznania prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, może nastąpić, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przesłanki przyznania prawa pomocy określone są ogólnie, w takiej sytuacji ustawodawca uznaniu sądu pozostawił ocenę okoliczności przemawiających za rozstrzygnięciem korzystnym dla stron (por. postanowienie NSA z dnia 8 lutego 2012 r., sygn. akt I FZ 554/11, opubl. w Lex nr 1115936). Zawsze jednak ustawową przesłankę przyznania prawa pomocy należy rozpatrywać w kontekście przyczyn niezależnych od strony, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego w tym takich przyczyn, jak choroba i związane z tym koszty leczenia, wiek strony, zdolność do zarobkowania. Przenosząc powyższe uwagi ogólne na grunt niniejszej sprawy, Sąd poddał ocenie informacje prezentowane przez skarżących we wniosku o przyznanie prawa pomocy w części obejmującej ustanowienie radcy prawnego, a także uwzględnił ocenę sytuacji skarżących, wyrażoną w postanowieniu referendarza sądowego z dnia 6 lutego 2014 r. w przedmiocie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od ponoszenia kosztów sądowych. Biorąc pod uwagę wysokość miesięcznego dochodu wnioskodawców w wysokości [...] zł oraz podnoszone przez nich wydatki na konieczne utrzymanie dwuosobowej rodziny, a ponadto sytuację życiową ([...]) oraz zdrowotną skarżącego, Sąd uznał, że skarżący wykazali, że nie będą w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w tejże sprawie. Uwzględniając powyższe, Sąd orzekł, jak na wstępie, o ustanowieniu skarżącym radcy prawnego, w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.