II SA/Sz 133/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. J. na decyzję Prezydenta Miasta Koszalin z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia: odrzucić skargę.

W. J., pismem z 9 stycznia 2025 r., wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą na decyzję Prezydenta Miasta S. z 3 października 2001 r., nr 721, ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku garażowego z częścią gospodarczą przy ul. [...] w K., na działce nr [...], obr. [...], W odpowiedzi na skargę organ wskazał, m.in., że zaskarżona decyzja została skonsumowana przez pozwolenie na budowę i realizację inwestycji. Dodał, że zgodnie z art. 156 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, nie stwierdza się nieważności decyzji, jeżeli od dnia jej doręczenia upłynęło 10 lat, a także, gdy decyzja wywołała nieodwracalne skutki prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy p.p.s.a.). W myśl art. 127 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm., zwanej dalej: "k.p.a." ) od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy (§ 2). Skargę do sądu administracyjnego można zatem złożyć skutecznie od decyzji ostatecznej, co do zasady decyzji organu drugiej instancji. Przedmiot sprawy objętej skargą dotyczy decyzji organu wydanej w pierwszej instancji postępowania administracyjnego w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Stosownie do art. 17 pkt 1 k.p.a., organem wyższego stopnia w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego są samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej. Stosowne pouczenie o przysługującym odwołaniu zostało umieszczone w treści zaskarżonej decyzji. Dopiero od decyzji organu drugiej instancji przysługiwała skarga do sądu administracyjnego. Skarga wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia jest niedopuszczalna z innych przyczyn w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. i podlega odrzuceniu (por. postanowienie NSA z dnia 9 maja 2012 r., sygn. akt II GSK 729/12, opubl. w Lex nr 1166155). Postanowienie w tym przedmiocie może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Na marginesie należy odnotować, że zaskarżona decyzja została wydana ponad 20 lat temu, co może mieć znaczenie dla dopuszczalności jej kwestionowania w trybie odwołania (art. 127 § 3 k.p.a.), jednakże kwestia tego rodzaju wykracza poza granice badanej sprawy. W tej sytuacji, Sąd niedopuszczalną skargę odrzucił, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.