II SA/Sz 1077/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder Sędzia WSA Maria Mysiak Protokolant starszy sekretarz sądowy Teresa Zauerman po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 lipca 2020 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2019 r., nr [...] Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił R. J. pozwolenia na rozbudowę, nadbudowę i przebudowę budynku mieszkalno-usługowego, z lokalem usługowym w parterze wraz z wewnętrznymi instalacjami sanitarnymi i elektrycznymi, położonego przy ul. [...] w P. , gmina R., na działkach o numerach: [...], [...] oraz [...]. R. K., współwłaściciel sąsiadującej z inwestycją działki, wniósł od ww. decyzji odwołanie. Podniósł, że: zatwierdzony projekt budowlany zakłada wykonanie ściany z otworami okiennymi w odległości mniejszej niż 4 m od granicy z działką nr [...]; obszar inwestycji wykracza poza nieprzekraczalną linię zabudowy wyznaczoną ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, projekt budowlany narusza przepisy określające zakres i formę projektu budowlanego, w szczególności w zakresie miejsc postojowych, co prowadzi do obejścia wymagań dotyczących zapewnienia miejsc postojowych, minimalnej powierzchni biologicznie czynnej, czy też spełnienia norm dotyczących zapewnienia odpowiedniego nasłonecznienia pomieszczeń budynków. Zdaniem odwołującego się, postępowanie przed organem I instancji prowadzone było z naruszeniem ogólnych zasad określonych w przepisach ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.), co uniemożliwiło zgłoszenie zastrzeżeń dotyczących zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. W wyniku rozpoznania sprawy na skutek złożonego odwołania Wojewoda, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., decyzją z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia Wojewoda przytoczył treść art. 35 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r. poz. 1186). Następnie stwierdził, że planowana inwestycja nie narusza ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przyjętych Uchwałą Rady Gminy Rewal z 2 grudnia 1995 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Rewal (Dz. Urz. Woj. Szczecińskiego z 1996 r. Nr 1 poz. 6). Elewacja frontowa budynku nie wykracza poza nieprzekraczalną linię zabudowy określoną na Rysunku planu stanowiącym załącznik do m.p.z.p. Inwestycja realizowana jest po istniejącym obrysie ścian zewnętrznych budynku. Budynek objęty inwestycją przeznaczony jest na cele mieszkalno-usługowe, zgodnie z ustaleniami m.p.z.p. Zgodnie projektem zagospodarowania terenu, objęty zamierzeniem budowlanym budynek, usytuowany jest w odległości 4 m ścianą z otworami okiennymi do granicy z działką nr [...], na której znajduje się budynek sąsiedni. Natomiast odległość do granicy z działką nr [...] wynosi ok. 15 m. W stosunku do działki nr [...] należącej do odwołującego się, przebudowywany i nadbudowywany budynek ścianami z otworami okiennym zlokalizowany jest w odległości 4 m. Na ścianie budynku, zlokalizowanej w odległości 4 m od granicy z działką nr [...], zaprojektowano balkony. Balkony zostaną wysunięte na odległość ok. 1,4 m od ściany budynku. Balkony o szerokości 1,4 m zostaną dobudowane również do elewacji wschodniej budynku. Zgodnie z § 12 ust. 6 pkt 1 warunków technicznych, odległość od granicy działki budowlanej nie może być mniejsza niż: 1,5 m do okapu lub gzymsu zwróconego w stronę tej granicy, a także do balkonu, daszku nad wejściem, galerii, tarasu, schodów zewnętrznych, rampy lub pochylni - z wyjątkiem pochylni przeznaczonych dla osób niepełnosprawnych. Balkony zostaną zbliżone do działki nr [...] oraz działki nr [...] na odległość ok. 2,5 m, co jest zgodne z przepisem § 12 ust. 6 pkt 1 warunków technicznych. Część budynku objęta nadbudową zlokalizowana jest w odległości 3,55 m do granicy działki nr [...]. Ściana budynku, w części zbliżonej na odległość mniejszą niż 4 m do granicy z działką nr [...], nie posiada otworów okiennych i drzwiowych. Przepis § 12 ust. 1 pkt 2 WT, pozwala na sytuowanie ściany budynku bez otworów okiennych i drzwiowych, w odległości nie mniejszej niż 3 m od granicy działki. Na parterze budynku objętego inwestycją, od strony działki nr [...], znajdują się jedynie istniejące luksfery. Dodatkowo ściana budynku usytuowanego na działce nr [...] nie posiada otworów okiennych od strony działki inwestora - nr [...]. Przeprowadzona analiza projektu zagospodarowania terenu wykazała spełnienie przez inwestora wymagań, o których mowa w § 12 ust. 1 pkt 1 i 2 Warunków technicznych. Zaprojektowana nadbudowa i rozbudowa budynku nie doprowadzi do nadmiernego przesłaniania pomieszczeń budynków zlokalizowanych na działkach sąsiednich, w rozumieniu przepisów § 13 warunków technicznych, który stanowi, iż odległość budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów powinna umożliwiać naturalne oświetlenie tych pomieszczeń - co uznaje się za spełnione, jeżeli: między ramionami kąta 60°, wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej, z wierzchołkiem usytuowanym w wewnętrznym licu ściany na osi okna pomieszczenia przesłanianego, nie znajduje się przesłaniająca część tego samego budynku lub inny obiekt przesłaniający w odległości mniejszej niż wysokość przesłaniania - dla obiektów przesłaniających o wysokości do 35 m. Zgodnie z projektem budowlanym, ściana budynku położonego od strony zachodniej inwestycji na działce nr [...], nie posiada okien, co oznacza brak możliwości wystąpienia zjawiska przesłaniania okien pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w budynku położonym na działce nr [...]. Budynek położony na działce nr [...] usytuowany jest ścianą z otworami okiennymi w odległości ok. 3,4 m. Projektowana nadbudowa doprowadzi do podwyższenia wysokości istniejącego na działce nr [...] i nr [...] budynku, do wysokości 9,8 m. Okno w przesłanianym budynku na działce nr [...] znajduje się na pierwszym piętrze, a wysokość do parapetu okna wynosi ok. 3,6 m. Wysokość przesłaniania wynosi zatem 6,2 m, a odległość między budynkami wynosi 7,47 m i jest większa niż wysokość przesłaniania. Powyższe oznacza brak naruszenia przepisu § 13 warunków technicznych. W myśl § 60 warunków technicznych, pomieszczenia przeznaczone do zbiorowego przebywania dzieci w żłobku, klubie dziecięcym, przedszkolu, innych formach opieki przedszkolnej oraz szkole, z wyjątkiem pracowni chemicznej, fizycznej i plastycznej, powinny mieć zapewniony czas nasłonecznienia wynoszący co najmniej 3 godziny w dniach równonocy w godzinach 8.00-16.00, natomiast pokoje mieszkalne - w godzinach 7.00-17.00; w mieszkaniach wielopokojowych wymagania ust. 1 powinny być spełnione przynajmniej dla jednego pokoju. Zgodnie z przedłożonym projektem budowlanym inwestycja nie powoduje zacieniania pomieszczeń mieszkalnych znajdujących się w sąsiednich budynkach. Budynek zlokalizowany na sąsiedniej działce nr [...] nie posiada otworów okiennych od strony działek inwestycyjnych nr [...] i nr [...], natomiast budynek na działce sąsiedniej nr [...] położony od strony wschodniej inwestycji, wysunięty jest na północ w stosunku do budynku objętego inwestycją, co nie spowoduje zacieniania pomieszczeń znajdujących się w budynku położonym na działce nr [...]. Powyższe oznacza brak potencjalnej możliwości zacieniania okien pomieszczeń budynku położonego na działce nr [...]. Inwestycja nie powoduje potencjalnej możliwości zacieniania pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w innych okolicznych budynkach. Zapewniono dwa miejsca postojowe, w tym jedno dla osób niepełnosprawnych. Odległość dwóch wydzielonych miejsc postojowych do okien pomieszczeń mieszkalnych w poszczególnych budynkach, jest większa niż 7 m, co jest zgodne z wymaganiem § 19 ust. 1 pkt 1 warunków technicznych. Ustalenia ogólne m.p.z.p. zawarte w ust. 2 pkt 3 stanowią, iż każdy właściciel (użytkownik) jest obowiązany zorganizować miejsca parkingowe na swojej działce w ilości odpowiadającej potrzebom jej mieszkańców lub klientów. Dotyczy to wszystkich jednostek elementarnych. Brak szczegółowych uregulowań m.p.z.p. dotyczących sposobu realizacji tego wymogu dla poszczególnych rodzajów zabudowy i terenów elementarnych m.p.z.p. W ocenie organu II instancji, strony zostały zawiadomione o wszczęciu postępowania oraz możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Przesłanki zasadności rozstrzygnięcia zostały wyjaśnione stronom zgodnie z wymogami art. 11 k.p.a. Organ I instancji nie uchybił przepisom z art. 7 i art. 77 k.p.a. Podjęto wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Zebrany materiał dowodowy był wystarczający do przeprowadzenia prawidłowej oceny stanu prawnego sprawy. R. K. zaskarżył opisaną wyżej decyzję Wojewody do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie zarzucając: 1) błędne ustalenie stanu faktycznego, poprzez niezbadanie i nieokreślenie faktycznego usytuowania budynku posadowionego na działkach nr [...] oraz nr [...] z uwagi na różne usytuowanie budynku w pierwotnie złożonym projekcie budowlanym oraz w projekcie uzupełnionym po postanowieniu o uzupełnieniu braków formalnych z dnia [...] maja 2019 r., w szczególności zmiany odległości niezmienianych elementów istniejącego budynku od granicy działki inwestycyjnej z działką [...] w przedłożonych wersjach projektów budowlanych oraz przyjęcie usytuowania istniejącego budynku według uzupełnionego projektu budowlanego, w sytuacji gdy zmiany projektowe nie mogły doprowadzić do takich zmian odległości w elementach nieprzebudowywanych, które to uchybienie stanowi naruszenie przepisów art. 77 § 1 oraz § 2 w zw. z art. 7 k.p.a., ewentualnie, jeżeli stwierdzenie faktycznego usytuowania budynku posadowionego na działkach nr [...] oraz nr [...] wymagało wiedzy specjalistycznej z zakresu geodezji i kartografii, nie przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu geodezji i kartografii w przedmiocie faktycznego usytuowania budynku, co narusza przepisy art. 84 § 1 77 § 1 oraz § 2 w zw. z art. 7 k.p.a.; 2) zatwierdzenie projektu budowlanego sprzecznego z warunkami zabudowy, wynikającymi z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Rewal dla terenu oznaczonego symbolem 30 MPU, w zakresie nieprzekraczalnej linii zabudowy przez istniejący budynek, podlegający przebudowie, a usytuowany poza nieprzekraczalną linią zabudowy, znajdującą się na północnej (a nie południowej) granicy działki nr [...] (jak przyjęto w projekcie), co stanowi naruszenie art. 35 ust. 3 w zw. art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w zw. z art 15 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2018 r. poz. 1945 ze zm.); 3) zatwierdzenie projektu budowlanego sprzecznego z warunkami usytuowania budynku z uwagi na niezachowanie odległości 4 m od granicy działki w stosunku do ściany zawierającej otwory okienne, co stanowi naruszenie § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r. poz. 1065) w zw. z art. 35 ust 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane; 4) zatwierdzenie projektu budowlanego sprzecznego z wymogami zawartości projektu zagospodarowania terenu z uwagi na brak wskazania w projekcie zagospodarowania terenu przebudowy zachodniej ściany w postaci dobudowania balkonów na tej ścianie, pomimo iż taka informacja znajduje się w projekcie architektoniczno-budowlanym, co stanowi naruszenie § 8 ust. 3 pkt 2 rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1935) w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. W związku z powyższym skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji Starosty [...] i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Odpowiadając na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, szczegółowo odnosząc się do przedstawionych w skardze zarzutów, uznając je za niezadane. W piśmie procesowym z dnia [...] lipca 2020 r. uczestnik postępowania – R. J., wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje. Przedmiotem skargi stała się decyzja wydana w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbudowę, nadbudowę i przebudowę budynku mieszkalno-usługowego, z lokalem usługowym w parterze, wraz z wewnętrznymi instalacjami sanitarnymi i elektrycznymi, położonego przy ul. [...] w P. . Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r. poz. 1186), przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7; Według postanowień art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Analizując zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Wojewoda trafnie ustalił, że projektowana inwestycja jest zgodna z przepisami Uchwały Rady Gminy Rewal z dnia 2 grudnia 1995 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Rewal (Dz. Urz. Woj. Szczecińskiego z 1996 r. Nr 1 poz. 6). Działki przewidziane pod przedsięwzięcie objęte wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę położone są w terenie elementarnym 30 MPU. Według ustaleń szczegółowych Planu, teren 30 MPU to teren zabudowy wolnostojącej mieszkaniowej z częściowym wykorzystaniem dla potrzeb letniskowych i usług nieuciążliwych. Powierzchnia zabudowy nie może przekraczać 50% powierzchni działki. Wysokość zabudowy nie może przekraczać 10 m n.p.t. plus dach przestrzenny o nachyleniu do 45°, wysoki standard realizacji kubatury oraz ogrodzenie i ile występuje do wysokości 1,1 m. Będący przedmiotem oceny Wojewody projekt budowlany spełnia przedstawione wymogi Planu, m.in. co do przeznaczenia obiektu, wysokości budynku (9,17 m n.p.t.), kąta nachylenia połaci dachowych (40°) oraz powierzchni zabudowy działki w stosunku do powierzchni całkowitej działki (42,62%). Wbrew zarzutom skargi, elewacja frontowa budynku nie wykracza poza nieprzekraczalną linię zabudowy określoną na rysunku Planu. Poza tym, że w tym zakresie obiekt będzie realizowany w dotychczasowej lokalizacji względem pasa drogowego i linii zabudowy, to porównanie części graficznej Planu oraz rysunku zagospodarowania terenu znajdującego się w Tomie I - Projekt zagospodarowania terenu, nie potwierdza stanowiska skarżącego o niezgodności usytuowania budynku z linią zabudowy przebiegającą przez działkę [...] i to niezależnie od określenia, czy jest to południowa, czy północna jej część. Zatem zarzut naruszenia art. 35 ust. 3 w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy Prawo budowlane oraz art. 15 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 23 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym okazał się niezasadny. Skarżący podniósł również zarzut błędnego ustalenia stanu faktycznego, poprzez niezbadanie i nieokreślenie faktycznego usytuowania budynku posadowionego na działkach [...] oraz [...] z uwagi na różne umiejscowienie budynku w pierwotnie złożonym projekcie budowlanym oraz w projekcie uzupełnionym po postanowieniu organu I instancji z dnia [...] maja 2019 r. nakładającego na inwestora obowiązek uzupełnienie braków formalnych. Skarżący podkreśla, że zmiany te dotyczą odległości niezmienianych elementów istniejącego budynku od granicy jego działki. Ustosunkowując się do powyższego należy zwrócić uwagę na następujące okoliczności. Po pierwsze, przedmiotem ostatecznej oceny Wojewody była ostatnia wersja przedłożonego przez inwestora projektu budowlanego. Po drugie, to osoby odpowiedzialne za sporządzenie projektu budowlanego, posiadające odpowiednie uprawnienia projektowe, poświadczyły zgodność sporządzonych rysunków projektowych oraz zagospodarowania terenu z mapami dla celów projektowych i odzwierciedlonymi nań informacjami o stanie dotychczasowym/istniejącym (usytuowaniu) obiektu oraz zmian związanych z jego rozbudową, przebudową i nadbudową, także względem granic działek sąsiednich (art. 20, art. 93 pkt 1 i art. 95 oraz następne). Projekt budowlany został sporządzony przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia projektowe w branży architektonicznej i konstrukcyjnej. Po trzecie, porównanie rysunku zagospodarowania terenu oraz poszczególnych rzutów obiektu, np. rzutu parteru, nie potwierdza wątpliwości skarżącego odnośnie niezachowania odległości 4 m od granicy z działką [...] w tej części inwestycji, w której planowane jest usytuowanie otworów okiennych oraz balkonów. Zbliżona na odległość 3,55 m południowa część obiektu, według projektu, nie posiada otworów okiennych lub drzwiowych. Po czwarte, zmiana usytuowania istniejącego budynku w pierwotnie złożonym projekcie budowlanym oraz ostatecznie zatwierdzonym, jak trafnie skarżący zwrócił uwagę, wydaje się niemożliwa, jednak samo poddanie przez skarżącego pod wątpliwość przyczyn zmiany projektu budowlanego i rzeczywistego zachowania wymaganych odległości, bez wskazania konkretnych dowodów, które podważałyby wiarygodność projektu budowlanego ostatecznie zatwierdzonego przez organy architektoniczno-budowlane, jest niewystarczająca dla uznania, że projekt ten nie spełnia obowiązujących wymogów prawa. Wykazanie ewentualnej nieścisłości ze stanem faktycznym w tym zakresie, dla skarżącego jako współwłaściciela działki nr [...], nawet poprzez samodzielne dokonanie i udokumentowanie pomiaru, nie powinno nastręczać nadmiernych trudności. Skarżący nie złożył przy tym w trakcie postępowania administracyjnego, chociażby przed organem II instancji, wniosku o przeprowadzenie oględzin i wykonanie stosownych pomiarów. Po piąte, ewentualne zrealizowanie przez inwestora obiektu w sposób odbiegający od zatwierdzonego projektu, w szczególności zmiany jego usytuowania względem granic działki z naruszeniem przepisów techniczno-budowlanych, skutkować będzie poniesieniem przez inwestora określonych skutków prawnych, przewidzianych przez przepisy Prawa budowlanego. Odnosząc się do zarzutu naruszenia § 8 ust. 3 pkt 2 rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego poprzez brak wskazania w projekcie zagospodarowania terenu przebudowy zachodniej ściany, planowanych do dobudowania balkonów na tej ścianie, Sąd zwraca uwagę, że odmienne są wymogi stawiane przez przepisy ww. rozporządzenia w stosunku do części rysunkowej projektu zagospodarowania działki i części rysunkowej projektu architektoniczno-budowlanego obiektu budowlanego. W myśl § 8 ust. 3 pkt 2 ww. rozporządzenia, część rysunkowa powinna określać granice działki budowlanej lub terenu, usytuowanie, obrys i układ istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, w tym urządzeń budowlanych z nimi związanych, z oznaczeniem wejść i wjazdów oraz liczby kondygnacji, charakterystycznych rzędnych, wymiarów i wzajemnych odległości obiektów budowlanych i urządzeń budowlanych oraz ich przeznaczenia, w nawiązaniu do istniejącej zabudowy terenów sąsiednich, rodzaj i zasięg uciążliwości, zasięg obszaru ograniczonego użytkowania, układ komunikacji wewnętrznej przedstawiony w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej komunikacji zewnętrznej, określający układ dróg wewnętrznych, dojazdów, bocznic kolejowych, parkingów, placów i chodników, w miarę potrzeby przekroje oraz profile elementów tego układu, charakterystyczne rzędne i wymiary, a także oznaczenie przebiegu dróg pożarowych oraz dojść łączących wyjścia z obiektów budowlanych z drogą pożarową. Jak zauważył Wojewoda w odpowiedzi na skargę, skala w jakiej sporządza się projekt zagospodarowania terenu, nie pozwala na uwidocznienie wszystkich elementów wykraczających poza obrys ścian obiektu budowlanego. Co istotne jednak, balkony zostały przedstawione w projekcie architektoniczno-budowlanym a ich odległość względem granicy działek sąsiadujących odpowiada obowiązującym przepisom prawa, co prawidłowo i szczegółowo wyjaśnił Wojewoda w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji odwołując się do postanowień § 12 ust. 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r. poz. 1065) Podsumowując, Sąd nie znalazł podstaw do podważenia prawidłowości zatwierdzonego projektu budowlanego w uwzględnieniu postanowień § 12 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 6 pkt 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz innych przepisów prawa budowalnego, w tym wymienionych w skardze przepisów ustawy Prawo budowlane. Zaskarżone rozstrzygnięcie Wojewody spełnia przy tym wszystkie wymogi stawiane decyzji administracyjnej, a określone w art. 107 k.p.a. Organ w sposób wszechstronny odniósł się nie tylko do zarzutów podnoszonych przez stronę w trakcie postępowania, ale odniósł się również do pozostałych, istotnych z punktu widzenia przedmiotu sprawy, regulacji prawnych poddając je prawidłowe analizie wraz przedłożonym przez inwestora projektem budowlanym. Nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), orzekł o jej oddaleniu.