II SA/Sz 1030/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 17 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. i J. K. na postanowienie Wojewody Z. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie braku stwierdzenia bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania postanawia: odrzucić skargę.

Wojewoda postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] , działając na podstawie art. 37 § 6 Kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu ponaglenia K. K. i J. K. na nieuzasadnioną przewlekłość w podjęciu przez Prezydenta Miasta S. czynności przewidzianych w art. 64 K.p.a., wobec złożonego przez K. K. i J. K. , dnia [...] r. odwołania od decyzji Prezydenta Miasta S. Nr [...] znak:[...] , nie stwierdził bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez Prezydenta Miasta S. w ww. sprawie. Pismem z dnia [...] r. K. K. i J. K. wnieśli skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2) oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu (pkt 3). W myśl art. 141 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, na wydane w toku postępowania postanowienia służy zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Będące przedmiotem niniejszego postępowania postanowienie zostało wydane na podstawie art. 37 K.p.a. Przepis ten, jak i żaden inny przepis Kodeksu postępowania administracyjnego, nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na to postanowienie. Postanowienie wydane na podstawie art. 37 § 6 K.p.a. ma charakter wpadkowy (incydentalny), a zatem nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Jest to postanowienie mające na celu likwidację bezczynności organu administracyjnego w trybie administracyjnym i stanowi przesłankę dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu lub przewlekłość postępowania (art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a.), o czym skarżący zostali poinformowani w pouczeniu zaskarżonego postanowienia. Stwierdzić zatem należy, że postanowienie Wojewody z dnia [...] r., nr [...] nie jest żadnym z postanowień o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 i 3 P.p.s.a. i nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną z innych przyczyn na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.