II SA/Rz 949/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi MW na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęci postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji - p o s t a n a w i a - zawiesić postępowanie sądowe

Zaskarżonym postanowieniem, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia [....] czerwca 2017 r., o odmowie wszczęcia na wniosek skarżącej postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] maja 2008 r. nr [...], zatwierdzającej podział działek nr 159/9 i 159/13 w miejscowości P. Zdaniem Kolegium, MW nie jest i nie była strony postępowania administracyjnego zakończonego ww. decyzją Wójta Gminy [...], wobec czego nie legitymuje się również interesem prawnym w zainicjowaniu postępowania nieważnościowego. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) - dalej: "Ppsa", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Sądowi z urzędu wiadome jest, że wyrokiem z dnia 28 grudnia 2015 r., wydanym w sprawie zarejestrowanej pod sygn. akt II SA/Rz 138/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2013 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] lipca 2013 r., wydane w przedmiocie odmowy uchylenia w postępowaniu wznowieniowym opisanej wyżej decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] maja 2008 r. nr [...], zatwierdzającej podział nieruchomości. Zdaniem Sądu uchylenie się organów od zbadania prawdziwości twierdzeń skarżącej w zakresie wpływu dokonanego podziału działek na dostęp jej nieruchomości tj. działki 158 do drogi publicznej przełożyło się na rozpoznanie istoty sprawy z naruszeniem art. 104 k.p.a. poprzez przyjęcie a priori jej brak interesu prawnego w sprawie. Sam fakt, że podmiot jest właścicielem nieruchomości sąsiedniej, chociażby bezpośrednio graniczącej z dzieloną nieruchomości, nie kreuje interesu prawnego, lecz co najwyżej interes faktyczny, niemniej takie stanowisko jest uprawnione tylko wówczas, gdy dokonany podział nieruchomości nie ingeruje w prawa właścicieli gruntów sąsiednich. W przeciwnym razie w postępowaniu o podział nieruchomości gruntowej, w wyniku którego powstanie działka gruntu bez dostępu do drogi publicznej, muszą uczestniczyć właściciele nieruchomości, przez które taki dostęp może zostać uzyskany. Z urządzeń biurowych Sądu wynika, że od powyższego wyroku skargę kasacyjną wniosło SKO w [...], która w dniu 6 lipca 2016 r. została przekazana do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Nie ulega wątpliwości, że w świetle przytoczonego wyżej wyroku rozstrzygnięcie sprawy ze skargi na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji, zależeć będzie od rozpoznania przez NSA skargi kasacyjnej wniesionej w sprawie ze skargi na wydane w postępowaniu wznowieniowym decyzje odmawiające uchylenia decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości. Ocena prawna wyrażona w wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 28 grudnia 2015 r. odnosząca się do możliwości posiadania przez skarżącą przymiotu strony w postępowaniu prowadzonym w sprawie zatwierdzenia podziału nieruchomości, w przypadku jego ewentualnego uprawomocnienia się, będzie bowiem, na podstawie art. 153 Ppsa, wiązać Sąd w niniejszej sprawie. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 Ppsa, postanowił zawiesić postępowanie sądowe do czasu rozpoznania skargi kasacyjnej przez NSA od wyroku WSA z dnia 28 grudnia 2015 r. II SA/Rz 138/14.