II SA/Rz 812/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2014r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2013r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego - postanawia – umorzyć postępowanie sądowe.

T. S. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2013 r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] o odmowie przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. W piśmie skierowanym do tut. Sądu w dniu 16 czerwca 2014 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) T. S. cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skarżący uprawniony jest do cofnięcia złożonej skargi. Oświadczenie takie jest dla sądu wiążące, chyba, że zmierza ono do obejścia prawa lub też spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wówczas sąd obowiązany jest do uznania je za niedopuszczalne Mając na uwadze, że T. S. złożył oświadczenie o cofnięciu wniesionej przez siebie skargi, jak też jednoczesny brak stwierdzenia przez Sąd okoliczności wyłączających jego skuteczność, postępowanie zainicjowane tą skargą należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1, § 2 w zw. z art. 60 P.p.s.a.