I OZ 486/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 maja 2014 r., sygn. akt II SA/Łd 162/14 o zawieszeniu postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi M.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: oddalić zażalenie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zawiesił postępowanie sądowe w sprawie ze skargi M.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że do Trybunału Konstytucyjnego skierowane zostało pytanie prawne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w sprawie II SA/Po 1026/13. Sąd ten zwrócił się z pytaniem prawnym o treści "czy art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992, ze zm.), w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego świadczenia opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymująca się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczona możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z: art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?". Sprawa zainicjowana przywołanym pytaniem prawnym została oznaczona sygn. akt P 1/14. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem we wskazanej sprawie i z uwagi na powyższe Sąd postanowił o zawieszeniu postępowania na podstawie art. 125 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Zażalenie na to postanowienie wniosła M.M. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd może zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przez Trybunałem Konstytucyjnym. W przedmiotowej sprawie – jak zauważył to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – do Trybunału Konstytucyjnego skierowane zostało pytanie prawne odnośnie zgodności z Konstytucją art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych. Przepis ten był podstawą do orzekania organów w niniejszej sprawie, zatem niewątpliwie wynik postępowania toczącego się w sprawie ze skargi M.M. zależy od orzeczenia wydanego Trybunał Konstytucyjny. Dopiero po wydaniu rozstrzygnięcia w tej sprawie możliwe będzie właściwe rozpoznanie skargi M.M. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zawieszenie postępowania sądowego w przedmiotowej sprawie było zasadne, a wydane w tym przedmiocie postanowienie w pełni odpowiada prawu. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.