II SA/Rz 701/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2014 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2014r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania użytkowania komina na skutek skargi kasacyjnej K. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 30 czerwca 2014r., sygn. akt II SA/Rz 701/14 - postanawia - odrzucić skargę kasacyjną.

Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę K. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] uchylającą w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta [...] z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] (w przedmiocie nakazania M. S. i J. S. jako właścicielom segmentu bliźniaczego przy ul. [...] w T. wstrzymania użytkowania komina) i umarzającą postępowanie organu I instancji w całości. K. S. reprezentowany przez pełnomocnika – syna S. S. złożył skargę kasacyjną od tego orzeczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Została ona bowiem sporządzona osobiście przez pełnomocnika strony tj. syna nie będącego jednak adwokatem lub radcą prawnym. Tymczasem wymóg sporządzenia przedmiotowego środka zaskarżenia przez taki właśnie kwalifikowany podmiot wynika z brzmienia art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Nie obowiązuje on w sytuacji, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Z uwagi zatem na fakt, że środek zaskarżenia od wymienionego na wstępie postanowienia tut. Sądu z dnia 30 czerwca 2014 r. sporządzony został imieniem K. S. przez jego pełnomocnika S. S., nie będącego adwokatem czy radcą prawnym, jak też nie mieszczącym się w katalogu podmiotów określonych powołanym wyżej art. 175 § 2 P.p.s.a., należało go odrzucić. O powyższym orzeczono na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 P.p.s.a.