II SA/Rz 659/24

6 marca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Karina Gniewek-Berezowska po rozpoznaniu 6 marca 2025 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej J. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 8 stycznia 2025 r. II SA/Rz 659/24 wydanego w sprawie ze skargi J. B. na postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z 5 kwietnia 2024 r. nr OA.7722.10.2.2024 w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargę kasacyjną; II. zwrócić J. B. 100 zł /słownie: sto złotych/, tytułem wpisu uiszczonego od odrzuconej skargi kasacyjnej.

Wyrokiem z 8 stycznia 2025 r., sygn. akt II SA/Rz 659/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę J. B. (dalej: Skarżąca) na opisane w komparycji postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wniósł pełnomocnik Skarżącej. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z 20 lutego 2025 r. (k.230) pełnomocnik Skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, m.in. poprzez złożenie oświadczenia o rozpoznaniu skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. W odpowiedzi pełnomocnik Skarżącej, w piśmie z 27 lutego 2025 r. zwrócił się o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie. Do ww. pisma załączono dwa egzemplarze kserokopii skargi kasacyjnej oraz cztery egzemplarze kserokopii pisma z 27 lutego 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 176 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.) skarga kasacyjna powinna zawierać: 1) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; 2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; 3) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. W § 2 tego artykułu wskazano natomiast, że poza wyżej wymienionymi skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Jednym z wymagań, które musi spełniać pismo w postępowaniu sądowoadministracyjnym, jest obowiązek określony w art. 47 § 1 p.p.s.a., w myśl którego do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Zgodnie z art. 177a p.p.s.a. jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176 p.p.s.a., innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia tej skargi. Z kolei w myśl art. 178 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia lub niedopuszczalną z innych przyczyn, jak również skargę kasacyjną, której braków nie uzupełniono w wyznaczonym terminie. Jak wynika z akt niniejszej sprawy, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z 20 lutego 2025 r. pełnomocnika Skarżącej wezwano do nadesłania: odpisów skargi kasacyjnej oraz wniosku o rozpoznanie sprawy na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy wraz z odpisami celem doręczenia pozostałym stronom postępowania – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. W wyznaczonym terminie pełnomocnik Skarżącej nadesłał pismo datowane na dzień 27 lutego 2025 r. wraz z dwiema kserokopiami skargi kasacyjnej oraz czterema kserokopiami ww. pisma (oznaczone pieczątką KSERO-KOPIA). Jak stanowi art. 47 § 2 p.p.s.a., odpisami w rozumieniu § 1 tegoż artykułu mogą być uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. W związku z powyższym z art. 47 § 2 p.p.s.a. wywieść należy generalny obowiązek uwierzytelniania pism dla możliwości uznania ich za odpisy. Przepis ten wyraźnie wskazuje, że w odniesieniu do fotokopii (kserokopii) za odpis może być uznana wyłącznie taka fotokopia (kserokopia), która jest uwierzytelniona. A contrario uznać należy, że fotokopia (kserokopia) nieuwierzytelniona nie jest odpisem w ogóle (ustawodawca zdecydował się w tym zakresie na zawężenie pojęcia "odpisu"). Przeciwny wniosek pozbawiałby art. 47 § 2 p.p.s.a. ratio legis. Gdyby odpisami mogły być fotokopie (kserokopie) nieuwierzytelnione, to wskazanie na taki wymóg w art. 47 § 2 p.p.s.a. pozbawione byłoby znaczenia prawnego, a interpretacja przepisu prowadząca do takich konkluzji byłaby niezgodna z zasadą racjonalności ustawodawcy. Należało zatem uznać, że nieuwierzytelniona kserokopia nie jest odpisem (por. postanowienia NSA z 29 listopada 2016 r., sygn. akt I GZ 605/16; z 29 października 2015 r., sygn. akt I FZ 327/15, z 13 maja 2016 r., sygn. akt II GZ 442/16 i z 22 stycznia 2016 r., sygn. akt II GZ 1010/15, CBOSA). Mając zatem na uwadze, że brak formalny skargi kasacyjnej nie został uzupełniony, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 178 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Natomiast rozstrzygnięcie zawarte w pkt II sentencji postanowienia zapadło na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego do dnia rozpoczęcia rozprawy.