II SA/Rz 608/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Elżbieta Mazur-Selwa po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2025 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu A.M., B.T., D.B., A.Z., P.Z., B.G., D.G., A.K., M.K., T.M. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 7 marca 2025 r. nr SKO.415/23/2025 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy - p o s t a n a w i a - odrzucić sprzeciw A.K., M.K., P.Z. i T.M.

Decyzją z dnia 7 marca 2025 r. nr SKO.415/23/2025, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Rzeszowie (dalej: "SKO", "Kolegium", "organ") uchyliło decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia 23 grudnia 2024 r. nr AR-P.6730.1340.2024.AK35 w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Doręczając decyzję organu odwoławczego, pouczono strony postępowania o prawie wniesienia od niej sprzeciwu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, za pośrednictwem organu odwoławczego, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia tej decyzji. W dniu 6 maja 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynął sprzeciw od powyższej decyzji SKO, wniesiony jednym pismem procesowym przez A.M., B.T., D.B., A.Z., P.Z., B.G., D.G., A.K., M.K. i T.M., który zgodnie z zamieszoną prezentatą organu został złożony bezpośrednio w siedzibie Kolegium w dniu 4 kwietnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Zgodnie z art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm. – dalej: "P.p.s.a."), od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Stosownie do art. 64b § 1 P.p.s.a., do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Stosownie do art. 64c § 1 i § 2 powołanej ustawy, sprzeciw wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia stronie decyzji, za pośrednictwem organu, którego decyzja jest przedmiotem sprzeciwu od decyzji. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 64b § 1 P.p.s.a., sprzeciw wniesiony po upływie terminu do jego wniesienia podlega odrzuceniu. Z nadesłanych do Sądu akt administracyjnych wynika, że zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzję doręczono SKO doręczono M.K., A.K. oraz T.M. w dniu 18 marca 2025 r., natomiast P.Z. w dniu 19 marca 2025 r. W związku z powyższym ustawowo określony czternastodniowy termin przewidziany na wniesienie sprzeciwu upływał w stosunku do M.K., A.K. oraz T.M. w dniu 1 kwietnia 2025 r., zaś w stosunku do P.Z. w dniu 2 kwietnia 2025 r. Sprzeciw został natomiast wniesiony bezpośrednio w siedzibie organu w dniu 4 kwietnia 2025 r. W tych okolicznościach należało stwierdzić, że M.K., A.K., T.M. oraz P.Z. nie dochowali ustawowego terminu przewidzianego na wniesienie sprzeciwu. Okoliczność ta w świetle przytoczonych wyżej regulacji, obliguje Sąd do odrzucenia sprzeciwu M.K., A.K., T.M. oraz P.Z. na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 64b § 1 P.p.s.a.