II SA/Rz 603/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 8 lutego 2023 r. nr 1801-IOA.4246.126.2022 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier hazardowych bez koncesji - postanawia – odrzucić skargę.

M. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier hazardowych bez koncesji. Jednocześnie wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 1 czerwca 2023 r., sygn. akt II SPP/Rz 134/23 referendarz sądowy w tut. Sądzie odmówił uwzględnienia powyższego wniosku, a Sąd rozstrzygnięcie to utrzymał w mocy postanowieniem z dnia 19 lipca 2023 r. W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 19 lipca 2023 r., Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu wezwał Skarżącego do uiszczenia kwoty 3000 zł tytułem wpisu od złożonej skargi. Doręczenie odpisu tego zarządzenia nastąpiło dnia 7 sierpnia 2023 r. do rąk pełnomocnika Skarżącego. Do dnia 14 sierpnia 2023 r. skarga nie została opłacona. W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W sytuacji, kiedy wezwanie dotyczy opłacenia skargi, w razie bezskutecznego upływu terminu na jego wykonanie, skarga ta podlega odrzuceniu, o czym stanowi art. 220 § 3 P.p.s.a. Mając więc na uwadze, że w niniejszej sprawie nie uiszczono wpisu od skargi, a termin w tym zakresie upłynął z dniem 14 sierpnia 2023 r. skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 1, § 3 P.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji.