II SA/Rz 599/18

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2018 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku W. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania - postanawia - przyznać wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

W sprawie ze swojej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania W. G. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Podniósł, że z uwagi na swoją obecną sytuację finansową nie jest w stanie ich ponieść bez "znacznego uszczerbku w domowym budżecie". Zwrócił uwagę, że jego obecne dochody tj. 1150 zł z tytułu emerytury socjalnej pozwalają na zaspokojenie tylko i wyłącznie podstawowych potrzeb życiowych. Jako swój majątek wnioskodawca wskazał: mieszkanie o wartości 100 000 zł oraz wykorzystywaną rolniczo nieruchomość o pow. 2,07 ha o wartości 20 000 zł. Z kolei zobowiązania strony są następujące: czynsz – 450 zł, media – 200 zł, leczenie – 300 zł. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Prawo pomocy w zakresie częściowym, bowiem zwolnienie od kosztów sądowych mieści się właśnie w tym wymiarze, stanowi odstępstwo od obowiązującej w postępowaniu sądowym zasady, iż to strony postępowania sądowego ponoszą związane z nim koszty. Regułę tę ustanawia art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Osoba, której zamiarem jest uzyskanie takiego wsparcia przez Państwo obowiązana jest do wykazania, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, o czym stanowi art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Podmiot ubiegający się więc o prawo pomocy musi udowodnić, że jest ono konieczne, by mógł realizować swoje prawa na drodze sądowej bez jednoczesnego poniesienia uszczerbku, o którym mowa w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Zdaniem rozpoznającej niniejszy wniosek, W. G. wykazał, że poza jego możliwościami finansowymi znajduje się poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Jak bowiem wynika z przedstawionych przez niego danych, na leczenie oraz utrzymanie mieszkania wydaje on co miesiąc kwotę 950 zł, co oznacza, że na wyżywienie pozostaje mu do dyspozycji kwota 200 zł. Ze względu na fakt, że wymieniony wykorzystuje rolniczo posiadaną przez siebie nieruchomość, to najprawdopodobniej przynosi mu ona pożytki w postaci płodów rolnych. W takiej sytuacji skarżący nie jest w stanie wygospodarować środków, które potrzebne są do sfinansowania jego udziału w postępowaniu, które zainicjował swoją skargą, pomimo że koszty te nie są wysokie, a ich obecna wielkość to 100 zł tytułem, wpisu od skargi, a ewentualne dalsze koszty nie będą jednostkowo wyższe. Z tych przyczyn orzeczono o zwolnieniu W. G. od kosztów sądowych, czego podstawę stanowił art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.