II SA/Rz 541/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego - postanawia – przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym i zwolnić skarżącą od uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł.

Skarżąca wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie o odrzuceniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi na opisaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję, wniosła o zwolnienie "z opłaty kosztów sądowych na kwotę 100 pln". Podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z 6-letnią córką, nie posiada jakiegokolwiek majątku nieruchomego, rzeczy ruchomych, zasobów pieniężnych. Dochodami jej gospodarstwa jest wynagrodzenie z tytułu stażu z PUP w kwocie 900 zł miesięcznie i alimenty dla córki 500 zł. Jako zobowiązania i stałe wydatki wskazała czynsz w kwocie 240 zł, media 100 zł, ubezpieczenie 50 zł, kredyty 500 zł inne zadłużenie ok. 5000 zł. Wezwana do podania dodatkowych informacji dotyczących swojej sytuacji materialnej oświadczyła, że posiada mieszkanie socjalne, wydatki związane z utrzymaniem wynoszą łącznie ok. 1000 zł miesięcznie ponoszone z pomocą rodziny, nie posiada aktywnych kont bankowych, nie posiada środków transportu, ma zaciągnięte zobowiązania pieniężne w "parabankach" oraz inne na kwotę ok. 10.000 zł. Są to kary umowne sprzedane na rynkach wierzytelność, z doliczonymi marżami firm windykacyjnych (przekraczającymi kapitał czasami czterokrotnie). Skarżąca podkreślił, że jej sytuacja finansowa jest bardzo trudna. Samotnie wychowuje dziecko. Załączyła także informacje o wysokości opłat mieszkaniowych, ugodę w sprawie ratalnej spłaty zadłużenia z tytułu opłat mieszkaniowych, umowy zaciągniętych pożyczek pieniężnych. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy stwierdzono: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) – zwanej dalej P.p.s.a., osobie fizycznej przyznane zostaje prawo pomocy z jej wniosku w zakresie częściowym, jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżąca istotnie jest w trudnej sytuacji materialnej. Nie posiada majątku, mieszka w mieszkaniu socjalnym. Pobiera niewysokie wynagrodzenie z tytułu odbywanego stażu, budżet gospodarstwa domowego wspiera świadczenie alimentacyjne na rzecz córki. Spłaca zadłużenie z tytułu opłat mieszkaniowych, posiada inne niespłacone zobowiązania. Zatem obiektywnie skarżąca spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie o jaki wnioskowała. W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.