II SA/Rz 541/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu JS od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 10 sierpnia 2017 r. II SA/Rz 541/17 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi JS na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego oraz zobowiązania do ich zwrotu - p o s t a n a w i a - utrzymać zaskarżone zarządzenie w mocy

Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2017 r. II SA/Rz 541/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił zażalenie JS na postanowienie z dnia 24 maja 2017 r. o odrzuceniu jej skargi na opisaną w sentencji postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. W zażaleniu na to postanowienie skarżąca zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych Zarządzeniem z dnia 12 lipca 2017 r. wezwano skarżącą, przesyłając jej druk formularza PPF, do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. Wezwanie zawierało pouczenie, że czynności powyższej należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wobec niewywiązania się przez skarżącą z nałożonego na nią obowiązku, postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2017 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącej bez rozpoznania. Wskazał, że zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) – dalej: "Ppsa", wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Ponieważ w wyznaczonym terminie skarżąca nie złożyła wniosku na wymaganym przepisami prawa formularzu, zgodnie z art. 257 Ppsa, wniosek pozostawiono bez rozpoznania. W sprzeciwie od powyższego zarządzenia JS podniosła, że nie otrzymała zawiadomienia o awizowaniu przesyłki pocztowej zawierającej formularz PPF, wobec czego "wyjaśni to z Pocztą Polską". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 260 § 1 i 2 Ppsa, rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach takich wniesienie sprzeciwu wstrzymuje wykonalność zarządzenia lub postanowienia, a Wojewódzki Sąd Administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Zgodnie z art. 252 § 2 Ppsa, wniosek o przyznanie prawa pomocy strona jest zobowiązana złożyć na urzędowym formularzu, według ustalonego wzoru. Stosownie zaś do art. 257 Ppsa, wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Odnosząc powyższe uwagi do realiów niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że zaskarżonym zarządzeniem referendarz sądowy w pełni zasadnie pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania. Przesyłka pocztowa zawierająca wezwanie Sądu oraz druk formularza PPF została prawidłowo wysłana na adres wskazany przez skarżącą, zaś pomimo dwukrotnego zawiadomienia o możliwości jej odbioru, nie została podjęta przez adresata. Tym samym, w świetle art. 73 § 4 Ppsa, skutek doręczenia wezwania nastąpił w dniu 28 lipca 2017 r., a siedmiodniowy termin przewidziany na uzupełnienie braków wniosku o przyznanie prawa pomocy upłynął z dniem 4 sierpnia 2017 r. Skoro przyznanie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym wymaga bezwzględnie prawidłowo wypełnionego i złożonego wniosku strony (art. 243 § 1 Ppsa), żądania skarżącej przy wadliwie złożonym wniosku nie mogły zostać uwzględnione. Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 260 § 1 i § 2 Ppsa, Sąd utrzymał zaskarżone zarządzenie referendarza sądowego w mocy.