II SA/Rz 540/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 2 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. K. D. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 30 czerwca 2014 r. sygn. akt II SA/Rz 540/14 odrzucającego skargę J. B. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem tego Sądu z dnia 26 lutego 2014 r. sygn. akt II SA/Rz 58/14 postanawia przyznać pełnomocnikowi skarżącego adw. K. D. kwotę 225,60 zł. (dwieście dwadzieścia pięć złotych 60/100) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, na które składa się należna tytułem wynagrodzenia opłata w wysokości 180 zł., naliczone od niej 23 % podatku od towarów i usług, tj. 41,40 zł. oraz zwrot poniesionych wydatków w wysokości 4,20 zł.

Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2014 r. sygn. akt j.w. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę J. B. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem tego Sądu z dnia 26 lutego 2014 r. sygn. akt II SA/Rz 58/14, oddalającym skargę J. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych. Opinią z dnia 20 sierpnia 2014 r. ustanowiony dla skarżącego w ramach prawa pomocy adw. K. D. wskazał na brak podstaw do wniesienia od w/w postanowienia skargi kasacyjnej. Jednocześnie zwrócił się o przyznanie kosztów udzielonej w związku z tym pomocy prawnej z urzędu wg norm przepisanych, oświadczając, że koszty te nie zostały pokryte przez skarżącego w całości ani w części. Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W przypadku adwokatów zasady te reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461), które w § 19 (rozdział 6) stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 3 - 5 (pkt 1) oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata (pkt 2). Stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie stanowiącej przedmiot zaskarżenia wynosiłaby 240 zł. (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c). W drugiej instancji, jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do jej wniesienia jest to 75 % tej stawki, nie mniej jednak niż 120 zł. (§ 18 ust. 1 pkt 2 lit. b w/w rozporządzenia). Uwzględniając charakter sprawy oraz nakład pracy pełnomocnika związany z zapoznaniem się z nią, stopniem jej skomplikowania i sporządzeniem w/w opinii przyznano tytułem opłaty za nieopłaconą pomoc prawną kwotę 180 zł. (100 % stawki), podwyższoną na podstawie § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia o należny podatek od towarów i usług, tj. 41,40 zł. Ponieważ ponoszone przez Skarb Państwa koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu oprócz opłaty obejmują również niezbędne, udokumentowane wydatki, za takie należy uznać poniesione przez niego koszty korespondencji kierowanej do J. B., wykazane załączonym potwierdzeniem nadania przesyłki poleconej w wysokości 4,20 zł. Stosownie do powyższego, na podstawie powołanych przepisów w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.