II SA/Rz 467/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Piotr Godlewski Sędziowie WSA Joanna Zdrzałka WSA Elżbieta Mazur - Selwa /spr./ Protokolant sekretarz sądowy Filip Róg po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi Z. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia odmowy wprowadzenia zmian w mapie ewidencyjnej uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję Starosty [...] z [...] listopada 2016 r., [...].

Przedmiotem kontroli jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...]utrzymująca w mocy decyzję Starosty z dnia [...].11.2016 r. nr [...] orzekającą o: odmowie wprowadzenia zmian w mapie ewidencyjnej wsi R. w odniesieniu do działki nr 16 poprzez wykazanie stanu jaki istniał w 1974 r. wynikającego z uwłaszczenia, odmowie odpisania 2 arów od działki nr 18 na rzecz Z.P. obecnej właścicielki działki nr 16, odmowie przywrócenia powierzchni i granic sprzed 1982 r., odmowie zmiany numeracji działki nr 16 poprzez utrzymanie numeracji działek jako odrębnych: działka nr 58/1 - 8 arów, 58/2 - 9 arów, 57/4 - 1 ar (83 m2) tj. wg stanu sprzed scalenia jak również wykazania działek jako 16/1, 16/2, 16/3 które powstałyby z podziału działki nr 16. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (jedn. tekst Dz. U. z 2016 r., poz. 23 z późn. zm.,; dalej: "K.p.a."), art. 7b ust. 2, pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (jedn. tekst Dz. U. z 2016 r., poz. 1629 z późn. zm.; dalej: "P.g. i k.") . Z uzasadnienia decyzji i akt sprawy wynika, że Z. P. ( dalej: "Skarżąca") wnioskiem z dnia 21 września 2015 r. zwróciła się do Starosty z prośbą "o wykazanie powierzchni w części opisowej" działki ewidencyjnej nr 16 położonej w obrębie R., gmina [...] "zgodnie ze stanem wykazanym w części kartograficznej". W wyniku analizy zgromadzonego materiału dowodowego organy ustaliły, że na podstawie aktu własności ziemi z dnia [...].11.1973 r. nr [...], wydanego przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej , na podstawie ustawy z dnia 26.10.1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych, S.W. stała się z mocy prawa właścicielką działki nr 58 o powierzchni 0,17 ha. W rejestrze ewidencji gruntów wsi R. sporządzonym w 1974 r. na podstawie ww. aktu własności ziemi w jednostce rejestrowej S. została uwidoczniona działka nr 58 o powierzchni 0,17 ha. W latach 1982 - 1988 toczyło się postępowanie rozgraniczeniowe w celu ustalenia granicy pomiędzy działką nr 58 (własność S.W.), a działką nr 59 (własność K.Z.), najpierw w trybie administracyjnym, a później przed sądem Rejonowym . Z akt sprawy wynika również, że w 1982 r. do operatu ewidencji gruntów wprowadzono zmianę nr 7/82 (po przeprowadzeniu rozgraniczenia w trybie administracyjnym). W aktach sprawy znajduje się tylko zawiadomienie o wprowadzeniu zmiany z dnia 5 październik 1982 r. nr [...] brak jest natomiast dokumentów na podstawie których wprowadzono zmianę. Jedynie z treści ww. zawiadomienia wynika, że zmianę wprowadzono na podstawie decyzji o wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego, aktu ugody i wykazu zmian gruntowych. W rejestrze ewidencji gruntów wprowadzono zmianę powierzchni działki nr 58 wykazując jako 0,15 ha. Z dokonanych ustaleń wynika, że pomimo wprowadzenia powyższej zmiany do ewidencji gruntów sprawę ustalenia przebiegu granicy prowadził dalej Sąd. W tym samym czasie, decyzją wydaną z upoważnienia Wojewody z dnia [...] stycznia1984 r. nr [...] (sprostowaną postanowieniem z dnia [...] stycznia 1984 r., nr [...]), stwierdzono nieważność aktu własności ziemi z dnia [...] listopada 1973 r. nr [...], w części dotyczącej działki nr 58/1 o powierzchni 0,08 ha stanowiącej mienie wiejskie i powstałej po podziale działki nr 58. Własnością S.W. pozostała działka nr 58/2 o powierzchni 0,07 ha. Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej decyzją z dnia [...] lipca 1984 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Wojewody z dnia [...] stycznia 194 r. nr [...]3, którą stwierdzono nieważność aktu własności ziemi wydanego na rzecz S.W.w części dotyczącej działki nr 58/1 o pow. 0,08 ha, wobec czego ww. decyzja stała się prawomocna. Aktem notarialnym Rep. [...] z dnia 8 października 1985 r. S.W. nabyła działkę nr 58/1 o pow. 0,08 ha, oraz aktem notarialnym Rep. A [...] z dnia 1 lutego 1989 r. działkę nr 57/4 o pow. 0,0083 ha. Przed scaleniem w rejestrze gruntów w jednostce rejestrowej nr 270 utworzonej na rzecz S.W. wykazane były działki nr nr 58/1 o pow. 0,08 ha, 58/2 o pow. 0,07 ha oraz 57/4 o pow. 0,01 ha, stanowiące jedną nieruchomość gruntową o łącznej powierzchni 0,16 ha i taki stan objęto postępowaniem scaleniowym, przeprowadzonym w latach 1988-1989. W trakcie scalenia S.W. w zamian za działki ewidencyjne nr nr 58/1, 58/2 i 57/4 o łącznej powierzchni 0,16 ha otrzymała te same grunty, stanowiące działkę ewidencyjną nr 16 o powierzchni 0,16 ha. W wyniku analizy dokumentacji scaleniowej nie stwierdzono, że została przekazana informacja o zakończonym rozgraniczeniu, w związku z czym przebieg granicy pomiędzy działką nr 16 (własność S.W.), a działką nr 18 (własność K.Z.) przyjęto zgodnie ze stanem ustalonym podczas prac scaleniowych (pomierzonym według stanu użytkowania na gruncie). Projekt scalenia gruntów wsi R. gmina [...] poszerzonych o część obrębu ewidencyjnego wsi S. gmina [...] oraz część obrębu ewidencyjnego miasta N. został zatwierdzony w pierwszej instancji decyzją Naczelnika Miasta i Gminy w [...] z dnia [...] grudnia 1989 r. nr [...] oraz w drugiej instancji ostateczną decyzją Dyrektora Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Wojewódzkiego z dnia [...] maja1990 r. nr [...]. Na podstawie analizy akt sprawy ustalono również, że postępowanie rozgraniczeniowe zakończyło się postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 30.06.1988 r. sygn. akt [...] utrzymanym w mocy postanowieniem Sądu Wojewódzkiego w [....] z dnia 30.09.1988 r. sygn. akt [...] (podejmowane przez organ I instancji próby odszukania dokumentacji rozgraniczeniowej się nie powiodły). Z akt sprawy wynika również, że toczyło się postępowanie w sprawie zmiany decyzji orzekającej o scaleniu gruntów wsi R. z wniosku S.W. w związku z zakończonym rozgraniczeniem - postanowienie Urzędu Rejonowego z dnia [...] listopada 1995 r. nr [...]. Postanowieniem tym zawieszono postępowanie w sprawie zmiany decyzji orzekającej o scaleniu gruntów wsi R. w zakresie przebiegu granicy pomiędzy działką nr 16 a działkami nr nr 17 i 18, na wniosek S.W., która wystąpiła o przedłużenie terminu na uzupełnienie wniosku o dokumentację geodezyjną pozwalającą na wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów wynikających z postępowania sądowego z dnia 30 czerwca 1988 r. ustalającego przebieg granicy. Postanowienie to zawierało pouczenie, że "jeżeli w okresie trzech lat od daty zawieszenia postępowania na wniosek strony żadna ze stron nie zwróci się o podjęcie postępowania, żądanie wszczęcia postępowania uważa się za wycofane". Z akt sprawy nie wynika, aby zainteresowana przedłożyła stosowną dokumentację geodezyjną. Starosta pismem z dnia [...] października 2016 r. zwrócił się do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym o udzielenie informacji lub przesłanie kserokopii postanowień o toczących się postępowaniach w sprawie wyegzekwowania granicy ustalonej na podstawie postanowienia [...], które toczyły się w roku 1995 i 1998.W piśmie z dnia 30 października 2016 r. Komornik Sądowy poinformował, że "nie posiada wiedzy o postępowaniach prowadzonych z wniosku K.Z. przeciwko S.W. z roku 1995 oraz z wniosku S.W. przeciwko K. Z. z roku 1998. Jak wyjaśnia Starosta w uzasadnieniu swojej decyzji z dnia 29 listopada 2016 r. "Pomimo prawomocnego postanowienia Sądu o ustaleniu przebiegu granic żadna ze stron nie przedłożyła dokumentacji geodezyjnej określającej (...) położenie punktów granicznych wymienionych w w/w postanowieniu (punkty A, A1, B). Stąd też nie wprowadzono do operatu ewid. zmian przebiegu granicy". Po czternastu latach od zakończenia postępowania scaleniowego S.W. wystąpiła do Wojewody z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Miasta i Gminy [...] z dnia [...].12.1989 r. nr [..], zatwierdzającej projekt scalenia gruntów wsi R., gm. [...], w części dotyczącej gruntów, należących do niej oraz do K.Z.. Wojewoda decyzją z dnia [...]kwietnia 2005 r. nr [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Miasta i Gminy [...] z dnia [...].12.1989 r. nr [...]. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...].02.2008 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie pierwszej instancji. Na skutek upływu terminu do wniesienia skargi do Sądu decyzja stała się prawomocna. Następnie Skarżąca wystąpiła z wnioskiem o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji Dyrektora Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Wojewódzkiego w z dnia [...] maja 1990 r. nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Miasta i Gminy [...] z dnia [...] grudnia 1989 r. nr [...], zatwierdzającą projekt scalenia gruntów wsi R.. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...] września 2009 r. nr [...] odmówił stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji z dnia [..].05.1990 r. podając w uzasadnieniu, że "postępowanie scaleniowe w odniesieniu do gruntów S.W.i K.Z. zostało przeprowadzone w myśl obowiązujących wówczas przepisów prawa i brak jest przyczyn, które mogłyby stanowić podstawę do stwierdzenia nieważności zaskarżonej ostatecznej decyzji Dyrektora Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Wojewódzkiego z dnia [...].05.1990 r. oraz decyzji Naczelnika Miasta i Gminy [...] z dnia [...].12.1989 roku". Ww. decyzja stała się prawomocna, gdyż żadna ze stron nie złożyła wniosku do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o ponowne rozpatrzenie sprawy. Na podstawie umowy darowizny Rep. A Nr [...] z dnia 19 lutego 2010 r. Skarżąca przekazała m. in. działkę nr 16 na rzecz córki Z.P.. W latach 2012-2013 Starosta przeprowadził modernizację ewidencji gruntów i budynków obrębu R. W trakcie modernizacji nie wykonywano ustalenia i pomiaru granic przedmiotowych działek na gruncie, a dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych pozyskano na podstawie materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego tj. operatu ze scalenia gruntów oraz operatu z podziału działki nr 57/1. Podczas wyłożenia do wglądu zainteresowanym podmiotom projektu operatu opisowo - kartograficznego, właściciele przedmiotowych działek nie zgłosili żadnych uwag do danych zawartych w projekcie. Z akt sprawy wynika również, że w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji o tym, że projekt operatu opisowo-kartograficznego stał się operatem ewidencji gruntów i budynków, nie zostały zgłoszone zarzuty do tych danych. Organ odwoławczy podkreślił, że postępowanie w sprawie aktualizacji danych ewidencyjnych nie może wpływać na treść i zasięg prawa własności, a jedynie ujawniać treść dokumentów dostępnych organowi prowadzącemu ewidencję gruntów i budynków. Żądania Skarżącej zawarte w piśmie z dnia 15 kwietnia 2016 r. dotyczące: 1. wprowadzenia zmian w mapie ewidencyjnej wsi R. w odniesieniu do działki nr 16 przez wkreślenie stanu jaki istniał w 1974 r. zgodnie ze stanem wynikającym z uwłaszczenia, 2. formalnego odpisania 2 arów od działki nr 18 (dawnej 59/2) i dopisania na rzecz właścicielki działki nr 16, 3. przywrócenia powierzchni i granic sprzed 1982 r., 4. utrzymania numeracji działek jako odrębnych, jak funkcjonowały zapisy: działka nr 58/1 - 8 arów, 58/2 - 9 arów, 57/4 - 1 ar (83m ), ewentualnie numery 16/1, 16/2, 16/3 nie mogą być spełnione, bowiem w aspekcie § 36 rozporządzenia, przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej m.in. w postępowaniu scaleniowym (w przedmiotowej sprawie jest to projekt scalenia gruntów wsi R. - operat nr P. 1808.1990.106, zatwierdzony decyzją Naczelnika Miasta i Gminy [...] z dnia [...] grudnia 1989 r. nr [...]). Powierzchnia jest pochodną przebiegu jej granic i jest wyliczona na podstawie numerycznego opisu granic (§ 61 i § 62 rozporządzenia). Organ stwierdził, że granice i powierzchnia działki nr 16 wykazana jest w operacie ewidencyjnym prawidłowo i nie ma podstaw do wprowadzenia zmiany. Starosta w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] listopada 2016 r. podał, że jedynie operat nr P. 1808.1990.106, a więc sporządzony w wyniku prac scaleniowych "zawiera źródłowe dane pomiarowe i stan ten jest ujawniony w ewidencji gruntów. Po scaleniu sporządzona została mapa analogowa a po modernizacji ewidencji gruntów i budynków na podstawie tych danych opracowano mapę numeryczną (operat P. [...])". Ponadto zaznaczył, że "decyzja o zatwierdzeniu projektu scalenia pozostaje w obrocie prawnym i jest decyzją prawomocną a strona nie przedłożyła dokumentów, które mogłyby ten stan zmienić", w związku z tym "nie mogą być spełnione żądania strony wynikające z pisma z dnia 15.04.2016 r." Za źródło danych do określenia położenia punktów granicznych o numerach 1-2504, 1-2519, 1-2520 organy przyjęły operat o numerze 26/50/1989 z podziału działki nr 57/1 (o identyfikatorze P. [...]) natomiast współrzędne pozostałych punktów granicznych działki (tj. 0-1057, 0-1059, 0-1070, 1-2731, 1-2732, 1-2733, 1-33, 1-1385, 1-1384, 1-1391, 1-1389, 1-2522, 1-2521) pozyskano z operatu scalenia gruntów nr 0369/1989 (o identyfikatorze P. [...]). W ocenie organów powyższe potwierdza analiza materiałów znajdujących się w PZGiK przez jednostkę wykonawstwa geodezyjnego w zakresie działki nr 16 położonej w R. Podczas modernizacji ewidencji gruntów i budynków została sporządzona mapa numeryczna na podstawie scalenia gruntów. Dla działki nr 16 zostały wykorzystane materiały scalenia. Dla 3 brakujących punktów (2504, 2519, 2520) współrzędne zostały określone i przypisane z operatu podziału działki nr 57/1 tak jak na mapie obszaru scalenia". Odnosząc się do zawartych w odwołaniu kwestii zarzutów, że "nie było Decyzji Naczelnika U.M. i Gm. [...] wskazał, że obecny przebieg granic został zatwierdzony decyzją Naczelnika Miasta i Gminy N. z dnia [...] grudnia 1989 r. nr [...] o scaleniu gruntów m.in. wsi R. gmina [...], która w zakresie m.in. działki nr 16 została utrzymana w mocy przez organ drugiej instancji ostateczną decyzją Dyrektora Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Wojewódzkiego z dnia 25 maja 1990 r. nr [...] i decyzja ta do chwili obecnej pozostaje w obrocie prawnym. W kwestii zmiany numeracji działki nr 16 poprzez utrzymanie numeracji wg stanu sprzed scalenia jako 58/1, 58/2, 57/4, ewentualnie jako numery 16/1, 16/2 i 16/3, które powstałyby z podziału działki nr 16 organy wyjaśniły, że kwestia podziałów nieruchomości uregulowana jest w art. 92-100 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 2147 z późn. zm.) oraz w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości (Dz. U. z 2004 r., nr 268, poz. 2663). Podziału nieruchomości dokonuje wójt, burmistrz lub prezydent miasta, na wniosek właściciela lub użytkownika wieczystego gruntu lub z urzędu, a nie organy prowadzące ewidencję gruntów i budynków. Dopóki w sposób niebudzący wątpliwości istnieją wiarygodne dokumenty pozwalające na wykazanie przebiegu granicy działki nr 16 z działkami nr nr 17 i 18 to stanowią one wyłączną podstawę do wykazania granic w operacie ewidencyjnym (takim dokumentem w niniejszej sprawie jest operat ze scalenia gruntów nr P. 1808.1990.106). W skardze na tą decyzje Skarżąca wskazała, że w wyniku rażącego naruszenia prawa i jej własności zabrano jej 2 ary z zabudowanej działki 58/2, która miała 9 arów i wpisano je K.Z. Działkę użytkowała stale. W 2014 r. sąsiad zagrodził ją, wcześniej nie było ogrodzenia. Podniosła, że urząd przeprowadzający scalenie wiedział o treści postanowienia, ponieważ był stroną w tej sprawie i powinien był kwestię rozgraniczenia uwzględnić przy scalaniu. Podnosi, że 2 ary to symbol bezprawia administracyjnego wykorzystywanego przez urzędników. Podnosi, że żąda zwrócenia jej rodowitej własności, i że czuje się bezradna w zawiłościach i mnogości dokumentów urzędniczych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podniósł, że ostatnim dokumentem znajdującym się w zebranym materiale dowodowym ustalającym granicę pomiędzy działką nr 16, a działkami nr 17 i 18 jest operat ze scalenia gruntów wsi R.. Granicę pomiędzy tymi działkami określa zbiór punktów granicznych o numerach O-1070, 1-2731, 1-2732, 1- 2733, 1-33, 1-1385, 1-1384, których współrzędne określające ich położenie pozyskano z operatu ze scalenia gruntów nr [...] ( o identyfikatorze P [...]). Dla trzech brakujących punktów ( 2504, 2519, 2520) współrzędne zostały określone i przypisane z operatu podziału działki 57/1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Organy prawidłowo zidentyfikowały treść wniosku w niniejszej sprawie jako przede wszystkim żądanie dokonania zmiany przebiegu granicy działki nr 16 z działką nr 18 K.Z. z powołaniem się na dokumenty sprzed scalenia. Stosując § 36 pkt 3 Rozporządzenia organy obu instancji argumentowały, że decyzja o scaleniu z dnia 28 grudnia 1989 r. określiła przebieg granic pomiędzy działkami nr 16 i nr 18 powstałymi na skutek scalenia. WING wyjaśnił, że z akt sprawy wynika, iż ostatnim dokumentem znajdującym się w zebranym przez organ I instancji materiale dowodowym ustalającym granicę pomiędzy działką nr 16, a działkami nr 17 i nr 18 stanowiącymi przedmiot postępowania jest operat ze scalenia gruntów wsi R.. Granice pomiędzy tymi działkami określa zbiór punktów granicznych o numerach 0-1070, 1-2731, 1-2732, 1-2733, 1-33, 1-1385, 1-1384, których współrzędne określające ich położenie pozyskano z operatu ze scalenia gruntów nr [...] (o identyfikatorze P.[...]). Tak więc granice ujawnione w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu R. są zgodne z dostępnymi dla organu dokumentami, mogącymi stanowić źródło danych o ich przebiegu, o którym mowa w § 36 pkt 3 rozporządzenia. Obecny przebieg granic został zatwierdzony decyzją Naczelnika Miasta i Gminy [...] z dnia [...] grudnia 1989 r. nr [...] o scaleniu gruntów m.in. wsi R. gmina [...], która w zakresie m.in. działki nr 16 została utrzymana w mocy przez organ drugiej instancji ostateczną decyzją Dyrektora Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Wojewódzkiego w [....] z dnia [...] maja 1990 r. nr [...] i decyzja ta do chwili obecnej pozostaje w obrocie prawnym. Sąd nie podziela tego kategorycznego stanowiska. Bezspornie S. W. jak i K. Z. otrzymali ze scalenia te same nieruchomości, z którymi do scalenia weszli. W toku postępowania scaleniowego zakończyło się sądowe postępowanie rozgraniczeniowe i prawomocnie została ustalona granica pomiędzy dawnymi działkami nr 58/1 i 58/2 własności S.W., a dawną działką 59/2 K.Z. i działką nr 59/1 Skarbu Państwa (postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 30 czerwca 1988 r., sygn. akt [...] i postanowienie Sądu Wojewódzkiego w [...] z dnia 30 września 1988 r., sygn. akt [...]). Postanowieniami tymi granice między w/w działkami wytyczono w linii prostej oznaczonej kolorem czerwonym od punktu A do A1, następnie od punktu A1 w linii prostej po ścianie istniejącego budynku gospodarczego S.W. do pkt B oznaczonej od pkt A1 do pkt B kolorem czerwonym na szkicu sytuacyjnym biegłego geodety Z. Z. z 20 maja 1988 r., nr pozw. 4761 (karta 211 akt administracyjnych). WINGiK wyjaśnił, że w wyniku analizy dokumentacji scaleniowej nie stwierdzono, że została przekazana informacja o zakończonym rozgraniczeniu w związku z czym przebieg granic ustalono wg stanu użytkowania na gruncie (str. 10 decyzji WINGiK). Sąd stwierdza, że jak wynika z akt sprawy informacja o zakończeniu postępowania rozgraniczeniowego w postaci odpisu prawomocnego postanowienia Sądu została doręczona organowi prowadzącemu ewidencję w dniu 14 kwietnia 1989 r. (karta 180 akt organu I instancji) zgodnie z art. 37 prawa geodezyjnego i kartograficznego. Okoliczność nieujawnienia treści w/w postanowienia o rozgraniczeniu w ewidencji gruntów i budynków wpłynęła na treść decyzji o scaleniu, która w zakresie granic działek S.W. i K.Z. opierała się na zapisach ewidencyjnych. Zgodnie z art. 27 ust. 4 pkt 3 ustawy o scalaniu i wymianie gruntów (t.j. Dz.U. z 1989 r., Nr 58, poz. 349) decyzja o zatwierdzeniu projektu scalenia powinna określać przebieg granic nieruchomości w wypadkach, o których mowa w ustawie – Prawo geodezyjne i kartograficzne. Z kolei art. 35 P.g.ik. stanowi w niezmienionym nigdy brzmieniu, że: 1. Na obszarach objętych postępowaniem scaleniowym sprawy sporne związane z ustaleniem przebiegu granic nieruchomości rozstrzyga organ prowadzący to postępowanie, stosując odpowiednio przepisy o rozgraniczeniu nieruchomości. 2. Sprawy o rozgraniczenie nieruchomości, toczące się przed organami administracji państwowej po wszczęciu postępowania scaleniowego, są rozpatrywane w ramach tego postępowania. 3. Decyzja o scaleniu gruntów, wydana w trybie określonym w ust. 1, zastępuje decyzję o rozgraniczeniu nieruchomości. 4. W wypadku umorzenia postępowania scaleniowego sprawy, o których mowa w ust. 2, są prowadzone przy zastosowaniu przepisów o rozgraniczeniu nieruchomości. Z dostępnych Sądowi akt nie wynika, aby decyzja o zatwierdzeniu scalenia w części dotyczącej granic pomiędzy działkami nr 16 i nr 18 zastąpiła decyzję o rozgraniczeniu. Kwestię tę należy wyjaśnić. Na datę decyzji scaleniowej w I instancji, tj. 28 grudnia 1989 r. spór graniczny został prawomocnie zakończony przez Sąd. W tym znaczeniu w tej dacie sporu granicznego w rozumieniu art. 35 ust. 1 P.g.ik. już nie było. Nieustalenie treści postanowienia o rozgraniczeniu przez organy administracji mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Bez znaczenia jest tu twierdzenie skarżącej na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2017 r., że żąda wpisu swojej działki do ewidencji w jeszcze innych granicach niż wynika to z postanowienia sądu o rozgraniczeniu. Dopiero ustalenie granic działek wg treści postanowienia o rozgraniczeniu pozwoli skonfrontować go z treścią wniosku. Organ administracji jako organ prowadzący ewidencję może zażądać od sądu powszechnego przedłożenia operatu geodezyjnego będącego podstawą postanowienia o rozgraniczeniu. Dla sądu powszechnego przekazanie operatu geodezyjnego jest elementem wykonania orzeczenia, wykonaniem obowiązków ciążących na sądzie z urzędu. Kwestią nadzoru osób odpowiedzialnych w sądzie powszechnym było dopilnowanie aby biegły geodeta wykonał swoje obowiązki i przekazał dokumentację z rozgraniczenia we właściwej formie organowi ewidencyjnemu po prawomocności postanowienia. W braku możliwości odnalezienia przedmiotowej dokumentacji możliwa jest jej aktualizacja i odtworzenie przez Sąd. Niedostatki postępowania dowodowego przeprowadzonego z naruszeniem art. 7, art. 77, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a., o których była mowa wyżej, mogły mieć wpływ na treść zapadłych w sprawie rozstrzygnięć. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. i art. 135 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.