II SA/Rz 460/26

5 maja 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Asesor WSA Jolanta Kłoda-Szeliga po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2026 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu E. P., W. P. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia 27 lutego 2026 r. nr OA.7721.19.71.2025 w przedmiocie wyłączenia budynku mieszkalnego z użytkowania – p o s t a n a w i a – odrzucić sprzeciw E. P.

Opisaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzją, Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie (dalej: PWINB) uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia 31 października 2025 r. nr [...] w przedmiocie wyłączenia budynku mieszkalnego z użytkowania Decyzja została doręczona W. P. i E. P. (dalej: Skarżący) reprezentowanym przez zawodowego pełnomocnika w dniu 9 marca 2026 r. Decyzja zawierała pouczenie o możliwości jej zaskarżenia, poprzez wniesienie sprzeciwu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, za pośrednictwem organu, w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Skarżący wnieśli do Sądu sprzeciw, za pośrednictwem organu, w dniu 19 marca 2026 r. (data stempla pocztowego – k. 7). Wezwaniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 9 kwietnia 2026 r. wezwano pełnomocnika wnoszących sprzeciw do usunięcia braków formalnych sprzeciwu w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia przez: a) podanie numerów PESEL stron wnoszących sprzeciw; b) złożenia pełnomocnictw procesowych lub uwierzytelnionych odpisów do działania w imieniu Skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej: P.p.s.a.). Ponadto zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 10 kwietnia 2026 r. wezwano pełnomocnika wnoszących sprzeciw, do uiszczenia wpisu sądowego od sprzeciwu w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia. Pismem z 20 kwietnia 2026 r. (nadanym w dniu 21 kwietnia 2026 r.) pełnomocnik Skarżących przedłożył dowód uiszczenia wpisu sądowego, pełnomocnictwa do reprezentacji Skarżących oraz ich numery PESEL informując, że kopia upoważnienia notarialnego od E. P. dla W. P. zalega w aktach administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 64b § 2 P.p.s.a. sprzeciw od decyzji powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, żądanie jej uchylenia oraz oznaczenie organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (§ 2). Ponadto, stosowanie do § 3 zd. 1 art. 46 P.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W przypadku stwierdzenia przez sąd, że skarga (sprzeciw – przyp. własny) nie spełnia warunków formalnych, stosownie do postanowień art. 49 § 1 P.p.s.a., sąd jest uprawniony do wezwania strony skarżącej do jej uzupełnienia lub poprawienia, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest przepis art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Zgodnie z jego treścią, sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do jej odrzucenia. W rozpoznawanej sprawie wezwanie do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 P.p.s.a. zostało odebrane przez pełnomocnika w dniu 15 kwietnia 2026 r. Pełnomocnik pismem z dnia 20 kwietnia 2026 r. (data nadania – 21 kwietnia 2026 r. – k. 20) przedłożył do akt dwa pełnomocnictwa udzielone przez W. P., przy czym drugie zostało udzielone przez Skarżącego działającego jako pełnomocnik – E. P., na podstawie uprzedniego pełnomocnictwa notarialnego zalegającego w aktach administracyjnych. Tut. Sąd zweryfikował pełnomocnictwo znajdujące się w aktach administracyjnych, udzielone w dniu 22 lipca 2025 r. i ustalił, że jego zakres nie obejmuje umocowania do działania w imieniu stron wnoszących skargę (lub sprzeciw) przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Postanowienie zawarte w § 1 pkt 10 tego pełnomocnictwa, przewidujące upoważnienie do dokonywania wszelkich czynności, które okażą się konieczne przy jego realizacji, nie może być interpretowane rozszerzająco, jako obejmujące również wniesienie skargi (sprzeciwu), albowiem czynność ta nie wynika z zakresu pełnomocnictwa udzielonego w celu realizacji spraw spadkowych i zarządzania masą spadkową. Mając na uwadze powyższe, dalsze pełnomocnictwo udzielone przez W. P. pełnomocnikowi należy uznać za nieskuteczne, wobec braku umocowania Skarżącego do udzielenia pełnomocnictwa obejmującego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że brak formalny skargi nie został uzupełniony, a zatem skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu i na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Odrzucenie sprzeciwu E. P. nie ma wpływu na rozpoznanie sprzeciwu W. P.