II SA/Rz 44/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2022 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia ponaglenia postanawia odrzucić skargę,

A.F. (dalej: "Skarżący") wniósł drogą elektroniczną skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na wskazane w sentencji postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd bada czy skarga jest dopuszczalna, tj. m.in. czy podlega kognicji sądów administracyjnych zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), z art. 3 § 2a i art. 3 § 3 P.p.s.a Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wydane na podstawie art. 37 § 6 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: "K.p.a.; omyłkowo wskazano w podstawie prawnej art. 36 § 6 K.p.a.) odmawiające uwzględnienia ponaglenia na skargę skarżącego "na bezczynność organu Urząd Miasta w zakresie wykorzystania potencjału lotniska w okolicach [...] dla turystyki". Zgodnie z art. 37 § 1 K.p.a. stronie służy prawo wniesienia ponaglenia jeżeli: nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 K.p.a. (bezczynność), postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Zgodnie art. 37 § 3 pkt 2 K.p.a., ponaglenie wnosi się do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Organ rozpatrujący ponaglenie wydaje postanowienie, które należy zaliczyć do tych, o których mowa w art. 123 K.p.a., tj. do grupy postanowień wydawanych w toku postępowania administracyjnego, dotyczących poszczególnych kwestii - jak w tym przypadku bezczynności organu - powstających w toku tego postępowania, lecz nie rozstrzygające o istocie sprawy. Nie jest to też postanowienie kończące postępowanie, a także nie przysługuje od niego zażalenie. (art. 141 § 1 K.p.a.). W doktrynie przyjmuje się, że na postanowienie organu rozpatrującego ponaglenie nie przysługuje zażalenie ani skarga do sądu administracyjnego, a co więcej przyjmuje się również, że skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje także na bezczynność organu wyższego stopnia, który nie rozpoznał ponaglenia wniesionego w trybie art. 37 § 1 K.p.a. (tak m.in. P. M. Przybysz, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, WKP 2017 i powołane tam postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 5 czerwca 2009 r., sygn. akt IV SAB/Gl 21/09, LEX nr 504035). Zaskarżone postanowienie ma charakter wpadkowy (incydentalny), a zatem nie kończy postępowania w sprawie, nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy i nie służy na nie zażalenie. Postanowienie tego rodzaju nie ma waloru aktu, o którym mowa w przepisie art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. Brak jest również przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną przedmiotowego postanowienia. Z tych względów, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.