II SA/Rz 39/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2022 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi BK na pismo Starosty Powiatu [...] z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę

Zarządzeniem z dnia 18 lutego 2022 r. wezwano BK do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie przedmiotu zaskarżenia oraz oznaczenie organu, którego skarga dotyczy. W piśmie z dnia 2 marca 2022 r. skarżąca podała, że skarga dotyczy działalności Starosty Powiatu [...]. Jako przedmiot zaskarżenia skarżąca wskazała natomiast pismo z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...]. Na podstawie nadesłanych akt administracyjnych ustalono, że ww. pismem z dnia [...]listopada 2021 r. Starosta Powiatu [...], działając na podstawie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm.) – dalej: "K.p.a.", powiadomił skarżącą o pozostawieniu jej wniosku bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 329) – dalej: "P.p.s.a.", Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można zatem w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji. Odrzuceniu będzie podlegała skarga w sprawie, w której ze względu na tożsamość przedmiotową i tożsamość podmiotową wydany został prawomocny wyrok (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. C.H. Beck 2015, s. 362). Sądowi z urzędu wiadome jest, że w sprawie II SA/Rz 38/22 skarżąca, wykonując skierowane do niej wezwanie, jako przedmiot zaskarżenia wskazała – tak jak w niniejszej sprawie – pismo Starosty Powiatu [...] z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...], wydane w przedmiocie zawiadomienia o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Powyższe oznacza, że skarga zarejestrowana pod sygn. II SA/Rz 39/22 została wniesiona przez ten sam podmiot i na ten sam akt Starosty Powiatu [...], co skarga zarejestrowana pod sygn. II SA/Rz 38/22. Okoliczność ta uniemożliwia nadanie sprawie prawidłowego biegu i obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a.