II SA/Rz 385/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Elżbieta Mazur-Selwa po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia 15 lutego 2022 r. nr SKO.405.ŚR.300.144.2022 w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego - postanawia - umorzyć postępowanie sądowe

Decyzją z 15 lutego 2022 r. nr SKO.405.ŚR.300.144.2021 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnobrzegu utrzymało w mocy decyzję Burmistrza [...] z 28 stycznia 2022 r. nr ŚR.5212.O.18.B.2022.ŚP o odmowie przyznania B.O. prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad ojcem. Skargę na tą decyzję do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Rzeszowie złożyła B.O., a sprawa została zrejestrowana pod sygn. akt II SA/Rz 385/22. SKO w Tarnobrzegu, działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a.") decyzją z 22 marca 2022 r. nr SKO.405.ŚR.565.283.2022, uchylił opisaną wyżej własną decyzję z 15 lutego 2022 r. i orzekł merytorycznie. B.O. złożyła do tut. Sądu skargę na wydaną w trybie autokontroli decyzję SKO w Tarnobrzegu z 22 marca 2022 r. Wyrokiem z 13 lipca 2022 r. sygn. II SA/Rz 488/22 WSA w Rzeszowie uchylił autokontrolną decyzję SKO w Tarnobrzegu z 22 marca 2022 r. Następnie Kolegium złożyło skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, w następstwie rozpoznania skargi kasacyjnej, wyrokiem z 29 marca 2023 r. sygn. akt I OSK 1798/22 uchylił wyrok WSA w Rzeszowie z 13 lipca 2022 r. sygn. akt II SA/Rz 488/22 i oddalił skargę B.O. na decyzję autokontrolną z 22 marca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 161 § 1 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w przypadku, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Sytuacja taka zachodzi w przypadku skutecznego cofnięcia skargi przez skarżącego (art. 161 § 1 pkt 1) oraz w przypadku śmierci strony, kiedy przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego (art. 161 § 1 pkt 2). Omawiany przepis nie ogranicza obowiązku umorzenia postępowania tylko do wskazanych wyżej sytuacji, ale nakazuje umorzenie postępowania także wtedy, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn (art. 161 § 1 pkt 3). Do takich podstaw umorzenia postępowania sądowego należy zaliczyć sytuację, kiedy organ II instancji, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, działając na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a., uwzględnia skargę w całości i uchyla zaskarżony akt. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe, bowiem na skutek prawomocnego uchylenia zaskarżonej decyzji w postępowaniu autokontrolnym organu, brak jest przedmiotu zaskarżenia, a tym samym przedmiotu kontroli sądowej. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji