II SA/Rz 381/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Jerzy Solarski Sędziowie WSA Elżbieta Mazur-Selwa /spr./ WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 września 2020 r. sprawy ze skargi Gminy Miasto na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej - Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia wodnoprawnego I. uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni – Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie z dnia [...] października 2019 r. nr [...]; II. zasądza od Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej - Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie na rzecz strony skarżącej Gminy Miasto kwotę 780 zł /słownie: siedemset osiemdziesiąt złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] - Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie ( dalej: "organ odwoławczy" lub organ II instancji" ) z dnia [...] stycznia 2020 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w [...] ( dalej: "organ I instancji") z dnia [...] października 2019 r., znak: [...] odmawiającą udzielenia Gminie Miasto ( dalej: "Gmina" lub "strona skarżąca") pozwolenia wodnoprawnego na usługę wodną polegającą na odprowadzaniu wód opadowych lub roztopowych z nawierzchni drogi gminnej - ul. [...] i terenów do niej przyległych za pomocą istniejącego wylotu kolektora deszczowego o nr 497, zlokalizowanego na działkach o nr ewid. 2759/6 i 2748/2, obręb [...], do urządzenia wodnego - rowu Z-4 uchodzącego do potoku [...] w [...]. W podstawie prawnej decyzji powołano art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.; dalej: "k.p.a."), w związku z art. 396 ust. 1 i art. 399 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne ( Dz. U. z 2018 r., poz. 2268 ze zm.; dalej: "p.w."). Z uzasadnienia decyzji i akt spawy wynika, że organ I instancji odmawiając wydania wnioskowanego pozwolenia wodnoprawnego stwierdził, że dołączany do wniosku operat nie zawierał wszystkich niezbędnych informacji do jego udzielenia, w tym nie przeprowadzono obliczeń wpływu odprowadzanych wód opadowych lub roztopowych na odbiornik, nie przedłożono obliczeń stopnia napełnienia rowu po wprowadzeniu do niego wód opadowych, przedstawiono wyłącznie wyniki uniemożliwiając sprawdzenie poprawności wyliczeń, podano nieprawidłową wartość określającą maksymalną ilość wód opadowych lub roztopowych, odprowadzanych do wód wyrażoną w m3 na sekundę, obliczoną na podstawie rocznego opadu, a nie opadu miarodajnego. W odwołaniu strona skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, w tym: -art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. polegające na nie rozpatrzeniu całego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący, a także: naruszenie przepisów prawa materialnego: - art. 409 ust. 1, ust. 2 i ust. 6 p.w. poprzez przyjęcie, że operat nie zawiera wszystkich elementów wymaganych przepisami tej ustawy, -art. 399 ust. 1 pkt 1 p.w. poprzez nie wykazanie na czym miałyby polegać naruszenia ustaleń wymienionych w art. 396 ust. 1 pkt 1 i pkt 8 tej ustawy, -art. 399 ust. 2 p.w. poprzez przyjęcie, że Gmina Miasto [...] w nie wywiązuje się z wynikających z dotychczas wydanych pozwoleń wodnoprawnych. W opozycji do organu strona skarżąca twierdziła, że przedłożony operat wodnoprawny zawierał wszystkie elementy wymagane przepisami p.w., niezbędne do wydania wnioskowanego pozwolenia wodnoprawnego. Po wykonaniu wezwania organu z dnia [...] lipca 2019 r. do uzupełnienia dokumentacji, w piśmie z dnia [...] sierpnia 2019 r. przedstawiono odpowiednie wyjaśnienia, przesłano dodatkowe załączniki, stanowiące uzupełnienie części graficznej operatu wodnoprawnego. Kolejne wyjaśnienia złożono po otrzymaniu zawiadomienia o zakończeniu postępowania. Zarówno w toku postępowania, jak również w odwołaniu od decyzji organu I instancji podkreślano słuszność przyjętej w operacie wodnoprawnym metody obliczania maksymalnej ilości wód opadowych i roztopowych odprowadzanych ze zlewni wylotu o nr [...]. Podniesiono jednocześnie, że obowiązująca ustawa p.w. nie wskazuje właściwej metody w przedmiocie wyliczenia tej wartości, w związku z czym brak jest podstaw prawnych do kwestionowania przez organ podanej w operacie wodnoprawnym maksymalnej ilości wód opadowych odprowadzanych do odbiornika. Strona skarżąca nie zgodziła się również z zaleceniami organu I instancji, zgodnie z którymi maksymalna ilość wód opadowych powinna być wyliczona z deszczu miarodajnego (o określonym natężeniu) trwającego 15 minut w ciągu doby, zgodnie z wytycznymi projektowania (np. polską normą PN-S-02204 "Drogi samochodowe. Odwodnienie dróg") i przepisem § 17 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 12 lipca 2019 r. w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego oraz warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu do wód lub do ziemi ścieków, a także przy odprowadzaniu wód opadowych lub roztopowych do wód lub do urządzeń wodnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1311). Stwierdziła, że została zrealizowana w operacie wodnoprawnym zasada racjonalnego prowadzenia obliczeń hydraulicznych, ponieważ podana w tym opracowaniu maksymalna ilość odprowadzanych wód odzwierciedla wartość najbardziej zbliżoną do rzeczywistości. Niezależnie od powyższej argumentacji zarzuciła bezpodstawne żądanie podania maksymalnej ilości wód opadowych odprowadzanych do rowu, w sytuacji gdy z treści przepisu art. 409 ust. 6 ww. p.w. wynika, że ma on zastosowanie jedynie w przypadku korzystania z wód polegającym na odprowadzaniu wód opadowych lub roztopowych do wód. W ocenie strony skarżącej w sytuacji odprowadzania wód opadowych lub roztopowych do urządzeń wodnych, jak w niniejszej sprawie, operat wodnoprawny powinien być dostosowany jedynie do wymagań określonych w art. 409 ust. 1 i ust. 2 p.w. Nie zgodziła się również ze stwierdzeniem organu I instancji, że operat nie zawiera wystarczającego opisu wpływu planowanego korzystania z wód na stan wód powierzchniowych i podziemnych oraz na realizację celów środowiskowych dla nich określonych. Jak wskazała wystarczające informacje w tym zakresie zostały przedstawione w punkcie 7.2, 7.3 i 13 tego opracowania. Zakwestionowała również podany przez organ I instancji wymóg przedstawienia w operacie wodnoprawnym obliczeń stopnia napełnienia rowu po wprowadzeniu do niego wód opadowych z docelowej zlewni oraz obliczeń dotyczących przepustowości tego urządzenia wodnego. Dane te, jak podała zostały podane w piśmie z dnia [...] sierpnia 2019 r. stanowiącym uzupełnienie do operatu wodnoprawnego i zostały przywołane z poprzedniego operatu wodnoprawnego wykonanego na etapie projektowania i budowy drogi gminnej. Na podstawie tej dokumentacji zostało udzielone poprzednie pozwolenie wodnoprawne oraz zatwierdzony projekt pozwolenia na budowę, w związku z czym za bezzasadne oceniła, podważanie rozwiązań zastosowanych przez uprawnionych projektantów. W odniesieniu do żądanych przez organ I instancji obliczeń wskazujących, że przepustowość rowu jest wystarczająca do przejęcia spływu wód opadowych z omawianej zlewni podniosła, że wymagania określone w art. 409 ust. 1, ust. 2 i ust. 6 p.w. dotyczące zawartości części opisowej operatu wodnoprawnego nie obligują do odniesienia się do tej kwestii. Nie zgodziła się ze stanowiskiem że nie wywiązuje się z obowiązków ustalonych w dotychczas obowiązującym pozwoleniu wodnoprawnym, udzielonym decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] marca 2009r., znak: [...]. Obowiązkiem takim było opracowanie i przestrzeganie instrukcji obsługi i konserwacji urządzeń oczyszczających. Obowiązek ten wykonała i do chwili obecnej żaden organ nie zarzucił jej niewywiązywania się z obowiązków wynikających z pozwolenia wodnoprawnego. Żądanie przez organ I instancji dostarczenia tej instrukcji w obecnie prowadzonym postępowaniu o wydanie nowego pozwolenia wodnoprawnego uznała za bezpodstawne, ponieważ ustawa Prawo wodne nie obliguje do załączenia takiej dokumentacji do wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego. Dodała, że w punkcie 14 operatu wodnoprawnego wyjaśniono, że Gmina Miasto [...] posiada opracowany program działań na wypadek wystąpienia nagłych awarii i wypadków drogowych stwarzających ryzyko zanieczyszczenia wód substancjami niebezpiecznymi oraz opracowane przez eksploatatora kanalizacji deszczowej, tj. A., dokumenty określające sposób postępowania w przypadku wystąpienia stanów awaryjnych i wycieków substancji szkodliwych na terenie miasta. W piśmie przekazującym odwołanie organ I instancji nie stwierdził podstaw do jego uwzględnienia, nie zgodził się ze stawianymi zarzutami. W odniesieniu do zarzutu braku podstaw do żądania od wnioskodawcy dołączenia instrukcji obsługi i konserwacji urządzeń oczyszczających wody opadowe wskazał, że nie uznał tego jako braku formalnego, ale jako podstawę odmowy udzielenia pozwolenia wodnoprawnego- nie wywiązywanie się z obowiązków nałożonych dotychczasowym pozwoleniem wodnoprawnym. Opisaną na wstępie decyzją organ II instancji utrzymał decyzję organu I instancji w mocy. Ustalony przez organ II instancji stan faktyczny przedstawiał się następująco: wniosek Gminy Miasto [...] dotyczył uzyskania pozwolenia wodnoprawnego na usługę wodną, wskazaną w art. 35 ust. 3 pkt 7 p.w., polegającą na odprowadzaniu wód opadowych lub roztopowych z nawierzchni drogi gminnej - ul. [...] i terenów do niej przyległych istniejącym wylotem miejskiego kolektora deszczowego do urządzenia wodnego - rowu Z-4 uchodzącego do potoku [...] w [...]. W stosunku do operatu sporządzanego na potrzeby wniosku za obowiązujące uznano wymagania określone w art. 409 ust. 1 i ust. 2, ust. 6, a także informacje niezbędne organowi do wydania stosownej decyzji, a wskazane w art. 403 p.w. Za nieprawidłowe w związku z tym organ II instancji ocenił zarzuty strony skarżącej dotyczące bezpodstawnego żądania podania maksymalnej ilości odprowadzanych do rowu wód opadowych i roztopowych. Przepis art. 409 ust. 6 ww. ustawy p.w. dotyczy, jak podkreślił, zarówno sytuacji, gdy wody opadowe lub roztopowe odprowadzane są do wód, jak i do urządzeń wodnych. Dalej wyjaśnił, że zgodnie z art. 403 ust. 2 pkt 2 p.w. w pozwoleniu wodnoprawnym powinno się ustalić ilość wód opadowych lub roztopowych, odprowadzanych do wód lub do ziemi, w tym maksymalną ilość m3 na sekundę i średnią ilość m3 na rok. Celem prawidłowego określenia zakresu zamierzonego korzystania z wód niezbędnym było, w ocenie organu odwoławczego, obliczenie wielkości spływu ze zlewni ciążącej do rowu Z-4 i wykazanie, że przepustowość tego urządzenia wodnego jest wystarczająca, aby bez szkód dla terenów przyległych, możliwe było odprowadzanie do niego wód opadowych. Jak podkreślił ustalenie ilości wód opadowych odprowadzanych do odbiornika i przedstawienie tych danych w jednostkach wskazanych w przepisach ustawy Prawo wodne jest również istotne ze względu na obowiązek ponoszenia opłat za usługi wodne i konieczność prawidłowego wyliczenia tych opłat. Organ odwoławczy wskazując, że z treści samego przepisu art. 409 ust. 1 p.w. nie wynika, by w operacie wodnoprawnym należało przedstawiać obliczenia prowadzące do ustalenia ilości odprowadzanych wód opadowych z obszaru oddziaływania przedmiotu wniosku, stwierdził, że w kwestii sposobu ustalenia tych wartości szczegółową wiedzę na temat zastosowanej metody powinien mieć twórca operatu. W przypadku wątpliwości co do prawidłowości tych wyliczeń, organ może zwrócić się do wnioskodawcy o przedstawienie sposobu obliczenia określonych w operacie wodnoprawnym danych, co też, zdaniem organu II instancji, organ I instancji uczynił w toku postępowania. Zdaniem organu II instancji, Dyrektor Zarządu Zlewni w [...] wyjaśnił, dlaczego zastosowana metoda przeprowadzenia obliczeń ilości odprowadzanych wód opadowych ze zlewni ciążącej do kolektora deszczowego o nr [...] jest nieprawidłowa oraz wskazał jako źródło do dokonania obliczeń - normy i wytyczne projektowania. Zdaniem organu odwoławczego zasadniczym argumentem uzasadniającym odmowę wydania pozwolenia wodnoprawnego w przedmiotowej sprawie był brak możliwości oceny, czy planowany sposób korzystania z wód wywierać będzie niekorzystny wpływ na stan wód powierzchniowych i podziemnych oraz na realizację celów środowiskowych dla nich określonych. Z kolei brak prawidłowo przeprowadzonych obliczeń w zakresie maksymalnej ilości odprowadzanych wód opadowych i roztopowych uniemożliwiał prawidłowe sformułowanie treści decyzji udzielającej pozwolenia wodnoprawnego. Brak powyższych informacji uniemożliwiło zdaniem organu II instancji także ocenę kolejnego kryterium podlegającego analizie w postępowaniu o udzielenie ww. pozwolenia wodnoprawnego tj. wpływu na ustalenia dla JCWP oraz JCWPd przedstawione w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza i innych dokumentach z zakresu ochrony środowiska, w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego, decyzjach o warunkach zabudowy i decyzjach o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, wymagań ochrony zdrowia ludzi, środowiska, ochrony przyrody i dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków oraz wynikających z przepisów ustawy oraz przepisów odrębnych. Na podstawie Planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza [...], który został zatwierdzony przez Radę Ministrów w dniu 18 października 2016 r. (Dz. U. z 2016 r. poz.1911), organ II instancji stwierdził, że teren zlewni znajduje się na obszarze JCWPd o kodzie [...] o dobrym stanie ilościowym i chemicznym. Końcowym odbiornikiem wód opadowych i roztopowych z rowu Z-4 jest potok [...] znajdujący się w obszarze JCWP o nazwie "Zbiornik [...]" i kodzie [...], posiadający status silnie zmienionej części wód o dobrym stanie. Omawiana część wód nie jest zagrożona ryzykiem nieosiągnięcia celów środowiskowych jakimi są, w jej przypadku, dobry stan ekologiczny i dobry stan chemiczny wód. Organ II instancji stwierdził jednak, że w oparciu o informacje zawarte w operacie wodnoprawnym oraz pozostałe dane zgromadzone w toku postępowania pierwszoinstancyjnego nie jest w stanie ocenić, czy pozwolenie wodnoprawne na odprowadzanie wód opadowych i roztopowych z zanieczyszczonej powierzchni szczelnej drogi gminnej - ul. [...] i terenów do niej przyległych do rowu Z-4 nie będzie naruszać ustaleń art. 399 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 396 ust. 1 pkt 1 i pkt 8 ww. ustawy p.w. Końcowo organ II instancji wskazał, że brak wywiązywania się z obowiązków wynikających z dotychczas wydanych pozwoleń wodnoprawnych może stanowić, w świetle art. 399 ust. 2 p.w., powód do odmowy udzielenia pozwolenia wodnoprawnego. Mając na uwadze rangę przesłanek wymienionych przez organ I instancji dla uzasadnienia odmowy wydania przedmiotowego pozwolenia wodnoprawnego ocenił, że nie przedstawienie instrukcji obsługi i konserwacji urządzeń oczyszczających (zleconej do opracowania przez Prezydenta Miasta [...] w decyzji z dnia [...] marca 2009 r., znak: [...]) należy potraktować jako kolejne, ale nie zasadnicze uchybienie. Przepisy Prawa wodnego jasno wskazują w art. 407 ust. 2-5, jakie dokumenty należy przedłożyć wraz z wnioskiem o wydanie pozwolenia wodnoprawnego i nie należy do nich ww. instrukcja. Niezależnie od powyższego, w ocenie organu odwoławczego, uzasadnienie zaskarżonej decyzji w wyczerpujący sposób tłumaczy motywy Dyrektora Zarządu Zlewni Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w [...], jakimi kierował się wydając przedmiotowe rozstrzygnięcie. W skardze do Sądu strona skarżąca zarzuciła: - naruszenie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy a to: art. 7, art. 8 , art. 11, art. 77 § 1, art. 79a k.p.a., art. 80 k.p.a., art. 107 § 1 pkt. 6, § 3 k.p.a. w związku z art. 409 ust. 1, ust. 2, ust. 6 ustawy p.w. polegające na braku należytego sporządzenia uzasadnienia decyzji, - art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. art. 409 ust. 1, ust. 2, ust. 6 ustawy p.w. polegające na braku kontroli zaskarżonej decyzji, pod kątem zgodności z prawem i utrzymanie w mocy kwestionowanej decyzji Dyrektora Zarządu Zlewni w [...], mimo istnienia uzasadnionych podstaw do zmiany decyzji lub uchylenia tej decyzji. Naruszenie przepisów prawa materialnego, a to: - art 399 ust. 1 pkt 1 p.w. poprzez odmowę udzielenia pozwolenia wodnoprawnego z uwagi na brak danych w operacie wodnoprawnym pomimo istnienia materiału dowodowego do wydania pozwolenia wodnoprawnego, - art 399 ust. 2 p.w. poprzez odmowę udzielenia pozwolenia wodnoprawnego z uwagi na niewywiązywanie się przez Gminę z obowiązków wynikających z dotychczas wydanych pozwoleń wodnoprawnych, choć sytuacja taka nie miała miejsca. Skarżąca podnosi, iż normy i wytyczne projektowania, na które powołują się organy obu instancji nie zostały wskazane konkretnie dlatego, że ich nie ma. W związku z powyższym organ nie może narzucać metody ustalania maksymalnej ilości wód odprowadzanych wyrażonej w m3/s, bowiem ustawodawca w ustawie nie wskazał sposobu ich wyliczania. Zwróciła przy tym uwagę, że dopiero w decyzji organ I instancji jako podstawę obliczeń przykładowo podał takie normy jak: "Choćby polska norma PN-S-02204 czy rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 18 listopada 2014 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi, oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego", przy czym wskazała, że również w przywołanych przez organ normach brak jest przepisu normującego metodykę wyliczenia ilości odprowadzanych wód wyliczonej w m3/s. Także przepisy prawa nie określają jak należy wyliczyć te dane. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Na podstawie art. 15zzs4 ust 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych ( Dz. U. z 2020 r., poz. 374) i zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 4 sierpnia 2020 r., w związku z ogłoszeniem stanu epidemii i związanymi z tym ograniczeniami i wymogami w zakresie podejmowania działań zmierzających do eliminowania nadmiernego stanu zagrożenia dla stanu zdrowia osób uczestniczących w czynnościach sądowych, sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Poza brakiem udziału stron w tym postępowaniu, sądowa kontrola nie różni się od kontroli sprawowanej przy rozpoznawaniu spraw w trybie zwykłym. W ramach tej kontroli, tak jak w każdym przypadku sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Na podstawie art. 145 § 1 p.p.s.a.: Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi – art. 134 p.p.s.a. Dokonując kontroli w wyżej zakreślonych granicach Sąd stwierdził, że zarówno zaskarżona decyzja, jak i decyzja organu I instancji naruszają przepisy w sposób uzasadniający ich uchylenie. Decyzje dotyczyły odmowy udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na usługę wodną polegającą na odprowadzaniu wód opadowych lub roztopowych z nawierzchni drogi gminnej –ul. [...] i terenów do niej przyległych za pomocą istniejącego wylotu kolektora deszczowego nr [...] zlokalizowanego na działkach o nr ewid. 2759/6 i 2748/2, obręb 209 [...] do urządzania wodnego – rowu Z-4 uchodzącego do potoku [...] w [...]. Strona skarżąca korzystała dotychczas z pozwolenia wodnoprawnego udzielonego na podstawie decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] marca 2009 r., nr [...] na odprowadzanie ścieków opadowych i roztopowych z ulicy [...] systemem kanalizacji deszczowej poprzez wylot nr [...] do rowu odwadniającego Z -4 ( komora D 0) w km 0+443 biegu rowu, z terenu powierzchni utwardzonej ( zanieczyszczonej ) 1,20 ha. Pozwolenie to utraciło swoją moc obowiązywania w dniu 25 marca 2019 r. – pkt VII decyzji. W dniu [...] lipca 2019 r. strona skarżąca złożyła wniosek o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego na tą samą usługę wodną. Do wniosku dołączyła operat wodnoprawny, z którego wynika, że zlewnia kolektora deszczowego nr [...] stanowi kontynuację udzielonego wcześniej pozwolenia wodnoprawnego i eksploatowana jest niezmiennie w tym samym zakresie, urządzenia wodne, ich położenie, budowa, powierzchnia oraz współrzędne nie zostały zmienione. ( k. 11 operatu wodnoprawnego maj/czerwiec 2019 r.). Celem uprządkowania wskazać należy, że z dniem 1 stycznia 2018 r. weszło w życie nowe p.w., na podstawie którego utraciła moc dotychczasowa ustawa prawo wodne z dnia 18 lipca 2001 r. – art 573 p.w. z dnia 20 lipca 2017 r. Na mocy art 545 ust. 7 p.w dotychczasowe pozwolenia wodnoprawne wydane na podstawie przepisów ustawy p.w. z 2001 r. zachowują moc. Na podstawie art 414 ust. 1 p.w. pozwolenie wodnoprawne wygasa, z zastrzeżeniem ust. 2 jeżeli upłynął okres, na który zostało ono wydane, chyba że zakład w terminie 90 dni przed upływem okresu jego obowiązywania, złoży wniosek o ustalenie kolejnego okresu obowiązywania tych pozwoleń ( ust. 2). W niniejszej sprawie bezsporne jest że strona skarżąca nie zmieściła się w przewidzianym prawem terminie do złożenia wniosku o przedłużenie okresu dotychczasowego pozwolenia wodnoprawnego, który upłynął w dniu [...] czerwca 2019 r. Wystąpiła z wnioskiem o udzielenie nowego pozwolenia wodnoprawnego, na jak wskazała, dotychczasowych warunkach i zasadach. Przedstawione we wniosku korzystanie z wód mieści się w pojęciu usług wodnych, o których mowa w art 35 ust. 3 pkt 7 p.w., na które, tak pod rządami starego, jak i nowego p.w. wymagane jest pozwolenie wodnoprawne. Podstawę materialnoprawną zaskarżonych decyzji stanowiły przepisy p.w. I tak na podstawie art 403 p.w.: 1. W pozwoleniu wodnoprawnym ustala się cel projektowanych do wykonania urządzeń wodnych i innych robót, cel i zakres korzystania z wód, warunki wykonywania uprawnienia oraz obowiązki niezbędne ze względu na ochronę zasobów środowiska, interesów ludności i gospodarki, w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych, w szczególności: 1) obowiązki wobec innych zakładów posiadających pozwolenie wodnoprawne lub uprawnionych do rybactwa, narażonych na szkody w związku z wykonywaniem tego pozwolenia wodnoprawnego; 2) obowiązek wykonania urządzeń zapobiegających szkodom lub zmniejszających negatywne skutki wykonywania tego pozwolenia wodnoprawnego; 3) niezbędne przedsięwzięcia ograniczające negatywne oddziaływanie na środowisko. 2. W dostosowaniu do rodzaju działalności, której dotyczy pozwolenie wodnoprawne, w pozwoleniu wodnoprawnym ustala się w szczególności: 1) ilość pobieranej wody, w tym dla wód powierzchniowych maksymalną ilość m3 na sekundę, średnią ilość m3 na dobę, maksymalną ilość m3 na godzinę oraz dopuszczalną ilość m3 na rok, a dla wód podziemnych maksymalną ilość m3 na sekundę, średnią ilość m3 na dobę oraz dopuszczalną ilość m3 na rok; (...). Powyższy przepis skierowany jest do organu i określa zakres ustaleń tego organu. Inaczej przepis art 407 p.w., który reguluje wymogi formalne wniosku i kierowany jest do wnioskodawcy. Zgodnie z tym przepisem: 1. Pozwolenie wodnoprawne wydaje się na wniosek. 2. Do wniosku dołącza się: 1) operat wodnoprawny z oznaczeniem daty jego wykonania, zwany dalej "operatem", wraz z opisem prowadzenia zamierzonej działalności niezawierającym określeń specjalistycznych; 2) decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, jeżeli jest wymagana; 3) wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku - decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego albo decyzję o warunkach zabudowy, jeżeli są wymagane; 4) ocenę wodnoprawną, jeżeli jest wymagana; 5) wypisy z rejestru gruntów lub uproszczone wypisy z rejestru gruntów dla nieruchomości usytuowanych w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub w zasięgu oddziaływania planowanych do wykonania urządzeń wodnych. Kolejne wymogi wniosku istotne z punktu widzenia niniejszej sprawy zawiera art 409, zgodnie z którym: 1. Część opisowa operatu, w dostosowaniu do rodzaju działalności, której dotyczy pozwolenie wodnoprawne, zawiera: 1) oznaczenie zakładu ubiegającego się o wydanie pozwolenia, jego siedziby i adresu; 2) wyszczególnienie: a) celu i zakresu zamierzonego korzystania z wód, b) celu i rodzaju planowanych do wykonania urządzeń wodnych lub robót, c) rodzaju urządzeń pomiarowych oraz znaków żeglugowych, d) rodzaju i zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych, e) stanu prawnego nieruchomości usytuowanych w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych, z podaniem siedzib i adresów ich właścicieli, zgodnie z ewidencją gruntów i budynków, f) obowiązków ubiegającego się o wydanie pozwolenia wodnoprawnego w stosunku do osób trzecich; 3) opis urządzenia wodnego, w tym podstawowe parametry charakteryzujące to urządzenie i warunki jego wykonania, oraz jego lokalizację za pomocą informacji o nazwie lub numerze obrębu ewidencyjnego z numerem lub numerami działek ewidencyjnych oraz współrzędnych; 4) charakterystykę wód objętych pozwoleniem wodnoprawnym; 5) charakterystykę odbiornika ścieków lub wód opadowych lub roztopowych objętego pozwoleniem wodnoprawnym; 6) ustalenia wynikające z: a) planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, b) planu zarządzania ryzykiem powodziowym, c) planu przeciwdziałania skutkom suszy, d) programu ochrony wód morskich, e) krajowego programu oczyszczania ścieków komunalnych, f) planu lub programu rozwoju śródlądowych dróg wodnych o szczególnym znaczeniu transportowym; 7) określenie wpływu planowanych do wykonania urządzeń wodnych lub korzystania z wód na wody powierzchniowe oraz wody podziemne, w szczególności na stan tych wód i realizację celów środowiskowych dla nich określonych; 8) wielkość przepływu nienaruszalnego, sposób jego obliczania oraz odczytywania jego wartości w miejscu korzystania z wód; 9) wielkość średniego niskiego przepływu z wielolecia (SNQ) lub zasobu wód podziemnych; 10) planowany okres rozruchu, sposób postępowania w przypadku rozruchu, zatrzymania działalności lub awarii urządzeń istotnych dla realizacji pozwolenia wodnoprawnego, a także rozmiar i warunki korzystania z wód oraz urządzeń wodnych w tych sytuacjach wraz z maksymalnym, dopuszczalnym czasem ich trwania; 11) informację o formach ochrony przyrody utworzonych lub ustanowionych na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, występujących w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych. 2. Część graficzna operatu zawiera: 1) plan urządzeń wodnych i zasięg oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych, wraz z ich powierzchnią, naniesiony na mapę sytuacyjno-wysokościową terenu, z oznaczeniem nieruchomości; 2) zasadnicze przekroje podłużne i poprzeczne urządzeń wodnych oraz koryt wód płynących w zasięgu oddziaływania tych urządzeń; 3) schemat rozmieszczenia urządzeń pomiarowych oraz znaków żeglugowych; 4) schemat funkcjonalny lub technologiczny urządzeń wodnych.(...) 6. Operat, na podstawie którego wydaje się pozwolenie wodnoprawne na odprowadzanie do wód lub do urządzeń wodnych - wód opadowych lub roztopowych, ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo w systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast, oprócz odpowiednich danych, o których mowa w ust. 1 i 2, zawiera: 1) maksymalną ilość wód opadowych lub roztopowych odprowadzonych do wód wyrażoną w m3/s; 2) czas wyrażony w dniach, kiedy następuje odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych do wód; 3) średnią ilość wód opadowych lub roztopowych wyrażoną w m3/rok; 4) powierzchnię rzeczywistą i zredukowaną zlewni odwadnianej przez każdy wylot; 5) informację, czy wody opadowe lub roztopowe są ujmowane w system kanalizacji zbiorczej; 6) ilość wód opadowych lub roztopowych odprowadzanych do systemów kanalizacji zbiorczej z terenów uszczelnionych wyrażoną w m3; 7) rodzaj urządzeń do retencjonowania wody z terenów uszczelnionych i ich pojemność; 8) stosunek pojemności urządzeń do retencjonowania wody z terenów uszczelnionych do rocznego odpływu z terenów uszczelnionych. Z kolei art 399 p.w., na podstawie którego odmówiono pozwolenia wodnoprawnego stanowi, że wydania pozwolenia wodnoprawnego odmawia się jeżeli: projektowany sposób korzystania z wód narusza ustalenia dokumentów, o których mowa w art 396 ust. 1 pkt 1-7 , lub nie spełnia wymagań, o których mowa w art 396 ust. 1 pkt 8 p.w. , tj.: 1) ustaleń planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, z wyłączeniem okoliczności, o których mowa w art. 66; 2) ustaleń planów ochrony i planów zadań ochronnych dla obszarów chronionych; 3) ustaleń planu zarządzania ryzykiem powodziowym; 4) ustaleń planu przeciwdziałania skutkom suszy; 5) ustaleń programu ochrony wód morskich; 6) ustaleń krajowego programu oczyszczania ścieków komunalnych; 7) ustaleń miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy i decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego; 8) wymagań ochrony zdrowia ludzi, środowiska, ochrony przyrody i dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków oraz wynikających z przepisów ustawy oraz przepisów odrębnych. Wydania pozwolenia wodnoprawnego odmawia się także, jeżeli zakład planujący korzystanie z wód (...) nie wywiązuje się z wynikających z dotychczas wydanych pozwoleń wodnoprawnych obowiązków ( art. 399 ust. 2 ). W niniejszej sprawie większość wymagań formalnych operatu wodnoprawnego została przez wnioskodawcę spełniona. Spór sprowadzał się do stwierdzenia przez organy, że wniosek nie przedstawia obliczeń wpływu odprowadzanych wód opadowych lub roztopowych na odbiornik, obliczeń stopnia napełnienia rowu po wprowadzeniu do niego wód opadowych, zawiera w tym zakresie wyłącznie wyniki, bez możliwości ich sprawdzenia, a ponadto podano w nim nieprawidłową wartość określającą maksymalną ilość wód opadowych lub roztopowych, odprowadzanych do wód uniemożliwiając tym samym ocenę, czy planowany sposób korzystania z wód wywierać będzie niekorzystny wpływ na stan wód powierzchniowych i podziemnych oraz na realizację celów środowiskowych dla nich określonych, brak prawidłowo przeprowadzonych obliczeń w zakresie maksymalnej ilości odprowadzanych wód opadowych i roztopowych uniemożliwia prawidłowe sformułowanie treści decyzji udzielającej pozwolenia wodnoprawnego. Ponadto organ I instancji zarzucił nie przedłożenie instrukcji, której wymóg nałożono poprzednim pozwoleniem wodnoprawnym, a organ II instancji zmodyfikował zarzut jako nie wywiązywanie się z obowiązków nałożonych poprzednim pozwoleniem wodnoprawnym. Ze stanowiskiem organów nie sposób się zgodzić. Większość podniesionych w skardze zarzutów okazała się skuteczna. Już z porównania treści art 403, 407 i 409 p.w. wynika, że organy nie bazują tylko na informacjach przedłożonych przez wnioskodawcę lecz obowiązane są do dokonania samodzielnych ustaleń, korzystając z uprawnienia jaką daje art. 14 ust. 2 p.w. tj. wzywania wnioskodawcy do uzupełnienia wniosku na podstawie k.p.a., do którego odsyła ów przepis.(...). Jak się wydaje organ I instancji korzystał z możliwości jaką daje wspomniany wyżej art 14 p.w., wyciągając jednak nieprawidłowe wnioski, a organ II instancji w sposób bezkrytyczny je zaakceptował. Wzywając stronę pismem z dnia [...] lipca 2019 r. o uzupełnienie wskazanych braków organ I instancji zarzucił m.in. oparcie ustaleń na nieprawidłowo wyliczonej maksymalnej ilości wód opadowych w m3 na sekundę, wskazując że maksymalna ilość wód oznacza największą ilość wód jaka może się pojawić w ciągu roku, liczoną z deszczu miarodajnego (o określonym natężeniu) trwającego 15 minut w ciągu doby, zgodnie z wytycznymi projektowania, w wydanej zaś przez siebie decyzji dodatkowo wyjaśnił, że zastosowanie mają przepisy wykonawcze, takie jak powołana również w operacie norma PN-S-02204 "Drogi samochodowe. Odwodnienie dróg". Tymczasem strona skarżąca w operacie, jak również w odpowiedzi na wezwanie podnosiła, że aktualnie brak jest przepisów regulujących sposób obliczania tych wielkości, jednocześnie podnosząc, że przedstawiony przez nią sposób wyliczenia najbardziej odpowiada realnej wielkości odprowadzanych wód, a ponadto, że organ I instancji dopiero w uzasadnieniu decyzji przytoczył normę, na podstawie której należało dokonać wyliczeń, a i tak nie zwierała ona sposobu wyliczenia tych wielkości. Sąd zgadza się ze stroną skarżącą, że w aktualnym systemie prawa brak jest przepisów wykonawczych, które pozwoliłyby w sposób pewny ustalić informacje, których żąda organ. Takiego charakteru nie posiada norma, na którą powołuje się organ: PN-S-02204, która nie jest normą prawną powszechnie obowiązującą. Na podstawie art 15 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 12 września 2002 r. o normalizacji ( Dz.U. z 2015 r., poz. 1483) Polski Komitet Normalizacyjny ogłasza "Wykaz opublikowanych Polskich Norm i Polskich Dokumentów Normalizacyjnych". Wykaz norm zharmonizowanych jest zamieszczany w oficjalnym publikatorze aktów prawnych niebędących źródłem prawa powszechnie obowiązującego. Publikacja wykazu nie zapewnia możliwości zapoznania się z treścią, a jedynie wskazuje fakt pojawienia się i możliwości płatnego skorzystania z nich. Załączenie jedynie wykazu Polskich Norm nie spełnia warunku podania treści tych "aktów", z treści tego załącznika nie można poznać treści Polskiej Normy. W tej sytuacji nie można uznać, że Polska Norma została ogłoszona. Warunek ogłoszenia aktu o jakim mowa w art 88 Konstytucji jest spełniony w sytuacji ogłoszenia całej treści normy. ( monografia Fischer Bogdan WKP 2017 Prawne aspekty norm technicznych jako wsparcie legislacji administracyjnej – wersja elektroniczna). Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 21 marca 2013 r., sygn. akt II OSK 2240/11 ( to i wszystkie powołane w sprawie orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach orzeczenia.nsa.gov.pl) dla uznania, że doszło do publikacji Polskiej Normy niezbędne jest przytoczenie jej pełnej treści. Z kolei w wyroku WSA w Warszawie z dnia 12 lipca 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 343/11 trafnie zauważono, że użycie w art 5 ustawy normalizującej zwrotu "mogą być powołane" nie jest tożsame z ich publikacją. Z kolei WSA w Rzeszowie w wyroku z dnia 1 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 1292/13 stwierdził, że: "przywoływanie norm tzw. branżowych, jako mających wyznaczać dopuszczalność nakładania oznaczonych obowiązków w sferze publicznoprawnej na podmioty, nie będące adresatami tych norm branżowych, jest niedopuszczalne. Normy tego typu (nazywane także normami resortowymi, branżowymi) miały oznaczonych adresatów, opracowywano je na potrzeby poszczególnych resortów, jednostek projektowych, do ich przestrzegania zobowiązany był m. in. inwestor sieci gazowych. Nie stanowiły one przepisów budowlano-technicznych, które miałyby moc wiążącą w stosunku do inwestorów spoza danej branży lub zakładu, a których ewentualne naruszenie skutkowałoby automatycznym uznaniem, że dany obiekt został wzniesiony w sposób zagrażający bezpieczeństwu ludzi lub mienia. Podobnie jest w niniejszej sprawie. Norma PN-S-02204, na którą powołują się organy nie została opublikowana w całości. Dostępne są jedynie informacje ogólne o tym co norma zawiera. Na stronie internetowej Polskiego Komitetu Normalizacyjnego znajduje się informacja o możliwości płatnego udostępnienie tej normy. W związku z powyższych stawiany przez organ wymóg dokonywaniu obliczeń maksymalnej ilości m3 na sekundę wód opadowych w oparciu o przedstawioną normę, bez dokładnego wskazania sposobu takiego wyliczenia, a wskazanie jedynie, że ma to nastąpić "z deszczu miarodajnego o określonym natężeniu" i wyciąganie z tego negatywnych wniosków, jest niedopuszczalne. Zwrócić przy tym należy uwagę, że w przedłożonym przez stronę skarżącą operacie została podana wielkość maksymalna ilości wód opadowych lub roztopowych odprowadzanych do wód w m3/s, a także inne wartości składające się na jej wyliczenia w tym powierzchnie utwardzone, z których następuje odprowadzanie wód w tym połacie dachowe, drogi, parkingi o nawierzchni asfaltowej, powierzchnie alei i chodników z kostki brukowej, powierzchnie nieutwardzone, powierzchnie całej zlewni, współczynnika zmniejszającego spływ powierzchniowy przy przyjęciu 120 dni z opadem w ciągu roku, a także wielkość odpływu miarodajnego liczonego dla czasu trwania deszczu miarodajnego 15 minut podana w dm3 na sekundę. Jednocześnie strona skarżąca podkreśliła, że zastosowana przez nią metoda wyliczenia maksymalnej ilości wód opadowych lub roztopowych w m3 na sekundę najbardziej odpowiada realnym wielkościom, a organ nie przedstawił innej metody na podstawie której mogła dokonać tych wyliczeń. W świetle powyższego słusznie strona skarżąca podnosi, że wyciągnięcie negatywnych konsekwencji za nie podanie informacji, co do zakresu których istniały wątpliwości narusza art. 79a § 1 k.p.a. a w konsekwencji art. 399 p.w. Zgodnie z powołanym przepisem k.p.a: w postępowaniu wszczętym na żądanie strony, informując o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, organ administracji publicznej jest obowiązany do wskazania przesłanek zależnych od strony, które nie zostały na dzień wysłania informacji spełnione lub wykazane, co może skutkować wydaniem decyzji niezgodnej z żądaniem strony. Wymogu tego nie spełnia wezwanie strony do ponownego wyliczenia wartości maksymalnej ilości wód opadowych lub roztopowych w m3 na sekundę bez dokładnego wskazania sposobu jej wyliczenia. Sąd zgadza się ze stanowiskiem wyrażonym w wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 28 maja 2020 r., sygn. akt II SA/Rz 332/20, że: "w związku z treścią art. 14 ust. 2 p.w. z woli ustawodawcy w aktualnym stanie prawnym organ musi zbadać czy dane, w oparciu o który było wydane pozwolenia wodnoprawne są aktualne i czy zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 399 ust. 1 p.w. Te obowiązki organu wynikają z art. 7 i 77 § 1 k.p.a. Uzupełnienie przez organ danych czy informacji, które aktualnie są wymagane, dokonanie niezbędnych w tym zakresie ustaleń powinno zaś nastąpić w toku postępowania administracyjnego". Pomimo tego, że wyrok ten dotyczył postępowania o przedłużenie pozwolenia wodnoprawnego i aktualności informacji zawartych w operacie dotyczącym poprzedniej decyzji o pozwoleniu wodnoprawnym, uwagi w nim zwarte znajdą odpowiednie zastosowanie także w sprawie o udzielenie nowego pozwolenia. Wobec braku jasnych regulacji prawnych dotyczących metody wyliczania maksymalnej ilości odprowadzanych wód opadowych i roztopowych, to na organie powinien spoczywać obowiązek ich ustalenia, w oparciu o dane przedstawione przez wnioskodawcę, ewentualnie uzupełnione na żądanie organu, przy wskazaniu sposobu ich wyliczenia. Argumenty te tym bardziej wydają się uzasadnione jeśli wziąć pod uwagę, co słusznie podnosi strona skarżąca, że treść art 409 ust. 6 pkt 1 p.w. nie daje pewności co do istnienia obowiązku podawania maksymalnej ilości wód opadowych lub roztopowych w m3 na sekundę odprowadzanych do wód. Z treści tego przepisu wynika, że: operat, na podstawie którego wydaje się pozwolenie wodnoprawne na odprowadzanie do wód lub do urządzeń wodnych - wód opadowych lub roztopowych, ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo w systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast, oprócz odpowiednich danych, o których mowa w ust. 1 i 2, zawiera maksymalną ilość wód opadowych lub roztopowych odprowadzonych do wód wyrażoną w m3/s. W niniejszej sprawie bezsporne jest, że wnioskowane pozwolenie wodnoprawne dotyczy odprowadzania wód opadowych lub roztopowych do urządzenia wodnego – rowu Z-4. Należy odnotować, że problem ten został zauważony w piśmiennictwie. K. M. w odpowiedzi na pytanie: "Czy w operacie wodnoprawnym na wykonanie urządzeń wodnych, jakimi są rowy odwadniające, należy dołączyć obliczenia ilości wód opadowych i roztopowych?" stwierdziła, że obowiązek dołączenia informacji dotyczącej obliczenia ilości wód opadowych lub roztopowych nie będzie występować, gdy odprowadzanie wód następuje bezpośrednio do rowu. Niejasności te powinny być w ocenie Sądu odczytywana z korzyścią dla strony. Aktualnie bowiem trudno jest postawić jednoznaczną ocenę, czy treść art 409 ust. 6 pkt 1 stanowi omyłkę czy też jest świadomym działaniem ustawodawcy. Zwrócić przy tym należy uwagę, że w art 403 ust. 2 p.w. dotyczącym zakresu ustaleń organów mowa jest również o maksymalnej ilości m3 na sekundę wód opadowych lub roztopowych, odprowadzanych do wód lub do ziemi (...). Z powyższych przepisów wprost nie wynika wymóg podawania przez wnioskodawcę, a następnie ustalania przez organy maksymalnej ilości m3 na sekundę wód opadowych odprowadzanych do urządzeń wodnych. Nadto z przepisów regulujących opłaty za korzystanie z usług wodnych- art 268 ust. 1 pkt 3 lit. a p.w. wynika, że opłaty za usługi wodne uiszcza się za odprowadzanie do wód: wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast. W sytuacji gdy z treści przepisów nie można wyczytać jednoznacznego obowiązku przedstawiania spornych wielkości, wywodzenie negatywnych skutków z powodu ich nieprawidłowego wskazania jest działaniem niezgodnym z prawem. Zwłaszcza w sytuacji gdy strona skarżąca nie pozostaje w tym zakresie bierna. Wątpliwości co do treści normy prawnej powinny być zawsze rozstrzygane na korzyść strony, do czego zobowiązuje treść art 7a k.p.a. Wątpliwe jest również stanowisko organów, które w braku powyższych informacji odmówiły udzielenia pozwolenia wodnoprawnego. Wskazany na wstępie art 399 p.w. jasno określa przypadki, w których organ odmawia udzielenia pozowania wodnoprawnego, w żadnym z tych przypadków nie ma mowy o brakach czy niepełnych informacjach przedstawionych w operacie, a jedynie o sytuacji gdy projektowany sposób korzystania z wód narusza określone w tym przepisie ustalenia, czego organy nie stwierdziły. Nie uzasadnia odmowy udzielenia pozwolenia wodnoprawnego obawa o niemożliwość dokonania powyższych ustaleń z powodu nieprawidłowo wyliczonej przez wnioskodawcę wielkości maksymalnej ilości wód opadowych lub roztopowych w m3 na sekundę czy brak możliwości prawidłowego sformułowania treści decyzji udzielającej pozwolenia wodnoprawnego. Zdaniem Sądu, co zostało wyżej wykazane, z mocy art 403 p.w. na organie spoczywa obowiązek ustalania, a nie wyłącznie zatwierdzania informacji podanych przez wnioskodawcę. Budzi również wątpliwości Sądu wezwanie o uzupełnienie braków wniosku na podstawie art 409 ust. 1 pkt 7 p.w. i wyciągnięcie negatywnych konsekwencji z powodu zaniechania strony w tym zakresie. Na podstawie powyższego przepisu organ I instancji wezwał stronę skarżącą do dołączenia mapy z zaznaczoną zlewnią rowu, służącą do obliczania przepływu w miejscu odprowadzania wód opadowych, a następnie stwierdził, że pomimo wezwania nie przeprowadzono obliczeń wpływu odprowadzanych wód opadowych lub roztopowych na odbiornik oraz nie przedłożono obliczeń stopnia napełnienia rowu po wprowadzeniu do niego wód opadowych, przedstawiono wyłącznie wyniki, które uniemożliwiają sprawdzenie dokonania obliczeń. Zgodnie z powołanym wyżej przepisem: część opisowa operatu, w dostosowaniu do rodzaju działalności, której dotyczy pozwolenie wodnoprawne, zawiera określenie wpływu planowanych do wykonania urządzeń wodnych lub korzystania z wód na wody powierzchniowe oraz wody podziemne, w szczególności na stan tych wód i realizację celów środowiskowych dla nich określonych. Wynika z tego, że przepis dotyczy planowanych do wykonania urządzeń. Słusznie zatem strona skarżąca podnosi, że wnioskowane pozwolenie wodnoprawne obejmuje kontynuację udzielonego wcześniej pozwolenia wodnoprawnego dotyczącego odprowadzania wód opadowych istniejącym już wylotem. Urządzenie wodne eksploatowane są niezmiennie w tym samym zakresie, a ich położenie, budowa, powierzchnia oraz współrzędne nie zostały zmienione w terenie, podobnie jak dno rowu. Zostały zatwierdzone poprzednią decyzją udzielającą pozwolenia wodnoprawnego, aktualnie wniosek dotyczy wyłącznie usługi wodnej – odprowadzania wód opadowych lub roztopowych do urządzenia wodnego. Rację ma również strona skarżąca, że nie stanowi braku formalnego wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego brak instrukcji obsługi i konserwacji urządzeń oczyszczających wody opadowe. Jak słusznie wskazuje art 407 p.w. nie wprowadza takiego wymogu. Przekonująca jest również argumentacja strony skarżącej, że wymóg przedłożenia tej instrukcji nałożony poprzednią decyzją udzielającą pozwolenia wodnoprawnego z dnia [...] marca 2009 r., nr [...] (pkt II.5) nie może być przenoszony na postępowanie dotyczące aktualnego pozwolenia wodnoprawnego, podważając tym samym argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji organu I instancji o braku formalnym wniosku. Natomiast kwestia nie wywiązywania się z obowiązków wynikających z dotychczas wydanych pozwoleń wodnoprawnych, jako negatywna przesłanka do udzielenia kolejnego pozwolenia wodnoprawnego ( art 399 ust. 2 p.w.) nie została przez organ stwierdzona, co z kolei podważa twierdzenia organu II instancji. Organy nie podważyły twierdzeń strony skarżącej, że wykonała obowiązek wynikający z poprzednio udzielonego jej pozwolenia wodnoprawnego, jak również tego, że organ udzielający pozwolenia wodnoprawnego nigdy nie zarzucił nie wywiązywania się z nałożonych pozwoleniem wodnoprawnym obowiązków, a Dyrektor Zarządu Zlewni do czasu wygaśnięcia pozwolenia wodnoprawnego z dnia [...] marca 2009 r. nie przedstawił takiego zarzuty. Ponadto strona skarżąca słusznie podnosi, że w aktualnie przedłożonym przez nią operacie w pkt 14 wskazano, że Gmina Miasto [...] posiada opracowany plan zarządzania kryzysowego w przypadku wystąpienia sytuacji awaryjnych, powodujących skażenie lub przedostawanie szkodliwych substancji systemem kanalizacji do wód powierzchniowych. Mając to wszystko na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art 145 § 1 pkt 1 lit a i c. p.p.s.a. w zw. z art 135 p.p.s.a. Organy wadliwie ustaliły stan faktyczny i na jego podstawie odmówiły udzielenia pozwolenia wodnoprawnego pomimo tego, że nie ustalono żadnych okoliczności uzasadniających wydanie decyzji odmownej na podstawie art 399 p.w. W ponownie przeprowadzonym postępowaniu organ I instancji oceni złożony wniosek uwzględniając stanowisko Sądu, tak co do wykładni przepisów, jak również ich zastosowania. O kosztach orzeczono na podstawie art 200 i 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych ( Dz.U. z 2018 r. poz. 265 ).