II SA/Rz 32/17

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2017 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji - postanawia - przyznać wnioskodawczyni prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.

Skarżąca A. B. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Podała, że jest osobą w podeszłym wieku (75 lat), ciężko choruje (na dowód tego ostatniego wnioskodawczyni przedłożyła bogatą dokumentację medyczną). Mieszka sama, bowiem mąż i syn nie żyją, a córka prowadzi odrębne gospodarstwo domowe. Na utrzymanie domu o pow. 48 m.kw. strona wydaje ok. 700 zł, natomiast na lekarstwa ok. 400 zł. Do powyższego dochodzą jeszcze opłaty za dojazdy do oddalonych od jej miejsca zamieszkania placówek medycznych. Gospodarstwo rolne, którego stan prawny nie jest uregulowany, użytkuje córka strony, która ponosi związane z nim wszelkiego rodzaju wydatki. Wnioskodawczyni utrzymuje się tylko z emerytury wynoszącej 1238,51 zł. Wniosek A. B. zasługuje na pełne uwzględnienie. Dotyczy on całkowitego prawa pomocy tj. zarówno zwolnienia od kosztów sądowych, jak i ustanowienia adwokata. Stanowi o tym brzmienie art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm.), zwanej następnie "P.p.s.a.". Zgodnie natomiast z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., prawo pomocy w takim właśnie wymiarze przyznawane jest osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przedstawione przez A. B. dane wskazują, że znajduje się ona w tego rodzaju sytuacji. Prowadzi ona bowiem samodzielne gospodarstwo domowe. Posiada wprawdzie stały dochód (emeryturę), jednak przeznacza go w całości na utrzymanie własne i domu, w którym mieszka. Znaczną część wydatków stanowią te przeznaczane na leczenie strony, która cierpi na różne schorzenia, a jej zły stan zdrowotny potwierdza liczna przedłożona dokumentacja lekarska. W takiej sytuacji, odmowa przyznania stronie prawa pomocy stanowiłaby de facto zamknięcie jej drogi sądowej. Dofinansowanie Państwa w ramach instytucji prawa pomocy służy wsparciu osób ubogich, dla których poniesienie wydatków związanych z postępowaniem sądowym oznaczałoby powstanie uszczerbku w ramach koniecznego utrzymania. Z tych względów orzeczono o zwolnieniu A. B. od kosztów sądowych i ustanowieniu na jej rzecz adwokata. Podstawę powyższego stanowił art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.