II SA/Rz 295/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 9 października 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej K. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 26 lipca 2017 r. sygn. akt II SA/Rz 295/17 w sprawie ze skargi K. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania rozgraniczeniowego - postanawia - odrzucić skargę kasacyjną

Wyrokiem z dnia 26 lipca 2017 r. sygn. akt II SA/Rz 295/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę K. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania rozgraniczeniowego. Wyrok wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącej w dniu 15 września 2017 r. W dniu 21 września 2017 r. w placówce pocztowej operatora wyznaczonego nadana została skarga kasacyjna (nazwana zażaleniem) od tego wyroku sporządzona osobiście przez skarżącą. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Po myśli art. 175 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "P.p.s.a.") uprawnionymi do sporządzenia skargi kasacyjnej są wyłącznie podmioty objęte tą regulacją, a mianowicie: adwokaci lub radcowie prawni we wszystkich sprawach, natomiast w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz związanej z nimi egzekucji również doradcy podatkowi, a w sprawach własności przemysłowej także rzecznicy patentowi. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez osoby legitymujące się wymaganymi tym przepisem kwalifikacjami przesądza o jej dopuszczalności. Wymóg ten, zwany "przymusem adwokackim", ma na celu zapewnienie skardze kasacyjnej odpowiedniego poziomu merytorycznego i formalnego. Od zasady, że skargę kasacyjną mogą sporządzić jedynie podmioty wymienione powyżej istnieją wyjątki, określone w art. 175 § 2 P.p.s.a., które dotyczą sędziów, prokuratorów, notariuszy, radców Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, profesorów i doktorów habilitowanych nauk prawnych, jeżeli osoby te są stronami postępowania albo ich przedstawicielami lub pełnomocnikami albo odnoszą się do sytuacji, gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Wyjątki od powyższej zasady określa także art. 175 § 2a P.p.s.a., który stanowi, że przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej. Skoro zatem skarżąca nie należy do kręgu podmiotów wymienionych w art. 175 P.p.s.a., a sporządzona przez nią skarga kasacyjna obarczona jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 P.p.s.a. i czyni ją niedopuszczalną, Sąd zobligowany był do jej odrzucenia w oparciu o art. 178 P.p.s.a.