I OZ 100/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 13 listopada 2017 roku sygn. akt II SA/Rz 295/17 odrzucające zażalenie K. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 9 października 2017 roku sygn. akt II SA/Rz 295/17 odrzucające skargę kasacyjną K. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 26 lipca 2017 roku sygn. akt II SA/Rz 295/17 w sprawie ze skargi K. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] grudnia 2016 roku nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania rozgraniczeniowego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 13 listopada 2017 roku sygn. akt II SA/Rz 295/17 wydanym na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017, poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) odrzucił zażalenie K. S. na postanowienie z dnia 9 października 2017 roku odrzucające skargę kasacyjną K. S. od wyroku z dnia 26 lipca 2017 roku zapadłego w sprawie z jej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] grudnia 2016 roku nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania rozgraniczeniowego. W uzasadnieniu podniesiono, że skarżąca nie jest adwokatem, radcą prawnym, bądź podmiotem wskazanym w art. 175 § 2 lub 3 p.p.s.a., zatem osobiście sporządzone przez nią zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej obarczone jest brakiem formalnym. Powyższe skutkuje w ocenie Sądu I instancji koniecznością odrzucenia przedmiotowego zażalenia z uwagi na jego niedopuszczalność. Zażalenie na to postanowienie złożyła K. S., podnosząc, że trudna sytuacja majątkowa i finansowa nie pozwala jej na zatrudnienie profesjonalnego pełnomocnika w celu sporządzenia środka odwoławczego do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 roku, poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2). Przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (§ 2a). Skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami i rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej (§ 3). Zgodnie z art. 178 cytowanej ustawy wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie do art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2-3 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio. Zgodnie z art. 197 § 2 tej ustawy do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 p.p.s.a. W niniejszej sprawie K. S. została pouczona przez Sąd zarówno o sposobie, jak i terminie wniesienia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną (k. 190 i 197). Pomimo tego pouczenia przedmiotowe zażalenie skarżąca sporządziła osobiście. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżąca była adwokatem lub radcą prawnym, ani którymkolwiek z podmiotów wskazanych powyżej, które z uwagi na swoją specjalistyczną wiedzę prawniczą mogą sporządzić taki środek odwoławczy osobiście. Zasadnie zatem Sąd pierwszej instancji uznał, że zażalenie skarżącej było niedopuszczalne i je odrzucił. Odnosząc się do okoliczności wskazanych w zażaleniu dotyczących trudnej sytuacji majątkowej skarżącej i związanego z tym braku funduszy na zatrudnienie profesjonalnego pełnomocnika do sporządzenia zażalenia do NSA, wskazać należy, że w rozpoznawanej sprawie przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego pozostaje wyłącznie kwestia prawidłowości wydania przedmiotowego postanowienia dotyczącego niedopuszczalności wniesionego zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Argumentacja przedstawiona przez żalącą nie mogła podważyć prawidłowości orzeczenia Sądu I instancji. Skarżąca mogła natomiast zwrócić się z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie obejmującym przyznanie adwokata lub radcy prawnego, czego mimo pouczenia (por. k. 137 i 145, a także k. 190 i 197) nie uczyniła. Jedyny złożony przez skarżącą w dniu 20 marca 2017 roku wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmował wyłącznie zwolnienie od kosztów sądowych, nie obejmował ustanowienia radcy prawnego lub adwokata (por. k. 45). Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a, oddalił zażalenie