II SA/Rz 280/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Maria Mikolik po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2024 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.D., Z.D. i M.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 22 stycznia 2024 r. nr SKO.4172/35/2023 w przedmiocie odmowy odroczenia terminu płatności opłaty rocznej z tytułu wyłączenia gruntów rolnych z produkcji - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę.

W dniu 29 lutego 2024 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga K.D., Z.D. i M.D. (dalej jako: "Skarżący") na opisaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 22 stycznia 2024 r. nr SKO.4172/35/2023 w przedmiocie odmowy odroczenia terminu płatności opłaty rocznej z tytułu wyłączenia gruntów rolnych z produkcji. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 maja 2024 r. wezwano każdego ze Skarżących do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w kwocie 200 zł. Wezwania zawierały pouczenie, że powyższej czynności należy dokonać w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwania Sądu Skarżący zwrócili się z wnioskami o przyznanie im prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniami z dnia 13 czerwca 2024 r. o sygn. akt odpowiednio: II SPP/Rz 126/24, II SPP/Rz 127/24 i II SPP/Rz 128/24 referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie odmówił Skarżącym przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Na skutek wniesionych sprzeciwów, ww. postanowienia zostały utrzymane w mocy odpowiednio postanowieniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 lipca 2024 r. Odpisy postanowień przesłano Skarżącym z pouczeniem, że są ono ostateczne i nie podlegają zaskarżeniu. Następnie w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 lipca 2024 r. wezwano Skarżących do wykonania prawomocnych zarządzeń z dnia 15 maja 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia ponownego wezwania, pouczając, że procesową konsekwencją jego niewykonania będzie w stosunku do każdego ze Skarżących odrzucenie wniesionej skargi. Wezwania zostały doręczone Skarżącym w dniu 10 lipca 2024 r. W wyznaczonym terminie Skarżący nie uzupełnili wymaganych braków fiskalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Stosownie do art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 - dalej: "P.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym pismem takim jest również skarga. W przypadku gdy skarga nie została należycie opłacona, zgodnie z art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku opłaty Sąd nie podejmie żadnej czynności. Analiza akt sprawy dowodzi, że Skarżący nie wywiązali się z powyższego obowiązku uiszczenia wymaganych wpisów od skargi. W konsekwencji ostatecznego zakończenia postępowań w przedmiocie prawa pomocy, Skarżący zostali wezwani do wykonania prawomocnych zarządzeń Przewodniczącego Wydziału, wzywających do uiszczenia wpisów od skargi. Wymaga podkreślenia, że od takiego zarządzenia nie przysługuje środek zaskarżenia w postaci zażalenia. Jest ono wydawane wówczas, gdy kwestia przedmiotowej opłaty została prawomocnie przesądzona. Ponowne wezwania dotyczące uiszczenia wpisu sądowego, wystosowane po ostatecznym rozpoznaniu spraw w przedmiocie prawa pomocy, zostały doręczone każdemu ze Skarżących w dniu 10 lipca 2024 r. Ostatnim zatem dniem siedmiodniowego terminu przewidzianego na uzupełnienie braków fiskalnych skargi w stosunku do każdego ze Skarżących był dzień 17 lipca 2024 r. We wskazanym wyżej terminie Skarżący nie uiścili wpisów od skargi. W konsekwencji nieuiszczenia wymaganych wpisów sądowych skarga pozostaje dotknięta wadą, uniemożliwiającą nadanie sprawie dalszego biegu, co obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a.