II SA/Rz 270/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi RK na decyzję [.] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [.] z dnia [.] stycznia 2017 r. nr [.] w przedmiocie nakazu zamurowania otworów okiennych - p o s t a n a w i a - umorzyć postępowanie sądowe.

Przedmiotem skargi RK jest opisana w sentencji postanowienia decyzja, którą zreformowano decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [.] z dnia [.] września 2016 r. nr [.] w przedmiocie wykonania przez W. i J. W. określonych robót budowlanych. Skarga z dnia 17 lutego 2017 r. została przekazana do Sadu przez organ wraz z pismem skarżącego z dnia 21 lutego 2017 r. zawierającym oświadczenie o cofnięciu skargi. Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) dalej: "Ppsa", skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie takie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 Ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia. Zaznaczyć należy, że oświadczenie o cofnięciu skargi wniesiono do Sądu za pośrednictwem organu i przekazano je Sądowi wraz ze skargą. Wobec tego nie kierowano do skarżącego wezwań do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi, ponieważ czynności te w opisanych okolicznościach byłyby zbędne.