II SA/Rz 225/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2014 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku T. R. i B. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z ich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] Burmistrz Miasta [...] ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku handlowo – usługowego, stacji transformatorowej, zjazdu drogowego publicznego oraz parkingów dla samochodów osobowych i dostawczych, zlokalizowanej na wyszczególnionych w sentencji decyzji działkach, położonych w miejscowości [...]. Po rozpatrzeniu wniosku B. R., decyzją z dnia [...] października 2013 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej: "SKO w [...]" lub "Kolegium") odmówiło stwierdzenia nieważności ww. decyzji Burmistrza. Po rozpatrzeniu zaś jego odwołania oraz odwołania T. R., decyzją z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] Kolegium utrzymało w mocy własną decyzję z dnia [...] października 2013 r. W dniu 24 lutego 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga T. i B. R. na ww. decyzję SKO w [...] z dnia [...] listopada 2013 r. We wniesionej skardze oraz piśmie z dnia 15 maja 2014 r. zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania wskazanych powyżej decyzji Kolegium oraz decyzji Burmistrza. Podniesiono, że realizacja inwestycji spowoduje trudno odwracalne skutki w postaci powstania obiektu handlowego, co z kolei pociąga za sobą trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego nastąpi wyłącznie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Wiąże się to z konsekwencjami dla okolicznych mieszkańców oraz zabytkowego terenu, na którym zaplanowano realizację inwestycji. Zdaniem skarżącego, za wstrzymaniem wykonania wskazanych decyzji przemawiać winno postępowanie prowadzone przez Starostę Powiatu [...] w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę obiektu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.; dalej: "P.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje, co do zasady, wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże po przekazaniu skargi, zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części takiego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W rozpoznawanej sprawie skarżący domagają się wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia, którym właściwy organ nadrzędny odmówił stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji organu administracji I instancji. Decyzja ta wydana została w związku z wnioskiem B. R., po przeprowadzeniu postępowania nadzwyczajnego na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 w związku z art. 158 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm., dalej: "K.p.a."). Zważyć należy, że w postępowaniu wpadkowym, jakim jest udzielenie ochrony tymczasowej, nie ocenia się zgodności z prawem kwestionowanego aktu a wyłącznie wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. (niebezpieczeństwo znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków). Nadto zgodnie z przyjętym rozumieniem wykonalności aktu administracyjnego, nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wobec powyższego cechy wykonalności nie mają decyzje odmowne, gdyż nie rodzą jakiegokolwiek uprawnienia po stronie skarżącego i nie nadają się do wykonania w postępowaniu egzekucyjnym. Ponadto z decyzji tych nie wynika bezpośrednio żadna powinność określonego zachowania strony, co uniemożliwia zastosowanie przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 18 sierpnia 2009 r. II OZ 665/09 – dostępne na: orzeczenia.nsa.gov.pl). Z powyższych względów wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji SKO w [...] podlega oddaleniu. Sąd jest uprawniony do objęcia postanowieniem o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, również decyzji wydanej w I instancji oraz wszystkich decyzji, które mogły zapaść w tym postępowaniu. Zgodnie bowiem z art. 61 § 3 P.p.s.a., uprawnienie Sądu do wstrzymania wykonania aktu dotyczy również aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zdaniem Sądu, ustalenie "granic tej samej sprawy" nie pozwala jednak na przyjęcie, że dopuszczalne jest przy okazji zaskarżenia rozstrzygnięcia wydanego w postępowaniu nadzwyczajnym, jak np. art. 158 K.p.a., wstrzymanie wykonania także decyzji objętej trybem nadzorczym (zob. R. Sawuła Wstrzymanie wykonania rozstrzygnięć wydanych w postępowaniu administracyjnym Przemyśl – Rzeszów 2008 r., s. 369-370). Wobec powyższego wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Burmistrza Miasta [...] był bezprzedmiotowy i nie podlegał rozpoznaniu. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.