II SA/Rz 1653/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Asesor WSA Maria Mikolik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 marca 2023 r. w Rzeszowie wniosku B.F. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B.F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie z dnia 19 października 2022 r. nr SKO.4110.116.21.29.2022 w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krośnie utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy K. z 19 sierpnia 2022 r. nr PS.5056.1.2022 ustalającą B.F. (dalej: skarżąca) opłatę za pobyt ojca w domu pomocy społecznej w wysokości 300,27 zł miesięcznie, począwszy od 1 czerwca 2022 r. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na ww. decyzję, skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W treści skargi przedstawiła sytuację finansową i zdrowotną swoją i swojego męża podając, że jej mąż pobiera rentę w wysokości 1.570 zł, a jej zarobki miesięczne wynoszą niewiele ponad 3.100 zł. Łącznie na utrzymanie gospodarstwa domowego dysponują kwotą ok. 4.650 zł. Z tych dochodów muszą opłacać czynsz i odstępne (łącznie 950 zł) oraz rachunki za gaz, energię elektryczną, Internet, telefon, ubezpieczenie, bilet miesięczny i leki. Skarżąca wskazała, że wraz z mężem żyją bardzo skromnie i z trudem zaspokajają własne bieżące potrzeby. Podała, że bardzo często brakuje im pieniędzy żeby wszystko opłacić i wykupić wszystkie leki. Skarżąca wyjaśniła, że nie mają środków na partycypowanie w kosztach utrzymania jej ojca w domu pomocy społecznej, bez koniecznego uszczerbku dla utrzymania siebie i jej męża. Do skargi skarżąca dołączyła zaświadczenia lekarskie swoje i męża oraz wydruki paragonów i faktur na zakup leków oraz wizyt lekarskich. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje z mocy prawa wykonania zaskarżonego aktu. Jednak stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 259; dalej: P.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podkreślić przy tym należy, że Sąd rozpoznaje wniosek nie badając zasadności skargi w kontekście wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności. Zasadniczą kwestią wpływającą na wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest należyte umotywowanie przez skarżącego wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania tej decyzji. Obowiązek uargumentowania takiego wniosku spoczywa bowiem na wnioskodawcy. Wnioskodawca powinien wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki. Chodzi o wskazanie konkretnych okoliczności, z których wynikałoby, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne. W niniejszej sprawie skarżąca pomimo, że nie uzasadniła konkretnie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, to jednak z treści całej skargi uzasadnienie to wynika. Skarżąca co prawda wskazała swoją sytuację materialną, finansową i zdrowotną, jednak zdaniem Sądu nie przemawiają one za udzieleniem skarżącej ochrony tymczasowej. Skarżąca wraz z mężem osiągają dochody miesięczne w łącznej wysokości ok. 4.650 zł, natomiast ustalona skarżącej opłata za pobyt ojca w DPS wynosi 300,27 zł miesięcznie. Analizując wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji pod kątem wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd doszedł do przekonania, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Porównując kwotę miesięcznych dochodów skarżącej z ustaloną kwotą opłaty za pobyt ojca w DPS, nie sposób uznać, że kwota ta może wyrządzić skarżącej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, które nie będą mogły być wynagrodzone przez późniejszy zwrot wyegzekwowanej opłaty albo przez przywrócenie pierwotnego stanu rzeczy. Zadaniem instytucji wstrzymania wykonania decyzji nie jest ochrona strony przed jakimikolwiek skutkami jej wykonania, lecz jedynie przed takimi, które bezpośrednio związane są z jej wykonaniem oraz tymi, których nie można byłoby naprawić w razie ewentualnego uwzględnienia skargi. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.