II SA/Rz 1624/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy [...] – reprezentowanej przez pełnomocnika r. pr. M. S. o sprostowanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 26 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 1624/16 w sprawie z jej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - postanawia - odmówić sprostowania wyroku.

Wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 1624/16, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę Gminy [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wnioskiem z dnia 23 lipca 2017 r. (data nadania w placówce pocztowej) Gmina [...] reprezentowana przez pełnomocnika r. pr. M. S. zwróciła się o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej zawartej w ww. wyroku z 26 kwietnia 2017 r. poprzez orzeczenie, że zamiast słowa "decyzję" wpisuje się "postanowienie". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – zwana dalej "P.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 P.p.s.a.). Jak stanowi § 2 zd. 2 powołanego przepisu, o sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Wykładnia gramatyczna tego przepisu wskazuje, że sprostowanie może dotyczyć jedynie oryginału wyroku. A contrario, nie podlega sprostowaniu w trybie art. 156 § 1 P.p.s.a. oczywisty błąd pisarski, który wystąpił w odpisie doręczonego stronie orzeczenia (por. B. Dauter w komentarzu "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Zakamycze 2005 r., s. 35 ). W stanie faktycznym sprawy, wniosek o sprostowanie odpisu wyroku z dnia 26 kwietnia 2017 r. złożyła Gmina [...] wskazując na błąd pisarski polegający na użyciu sformułowania "ze skargi Gminy [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego" zamiast "ze skargi Gminy [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego". Zauważyć jednakże należy, a co wykazała analiza akt sądowych sprawy, że wskazywana przez stronę oczywista omyłka pisarska powstała w sporządzonym odpisie tego wyroku. Znajdujący się w aktach sprawy oryginał wyroku z 26 kwietnia 2017 r. (k. 17) sformułowany jest prawidłowo i nie zawiera wskazywanej przez stronę skarżącą omyłki. W tych okolicznościach wobec niedopuszczalności sprostowania odpisów wyroku, wniosek skarżącej Gminy [...] o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej nie zasługuje na uwzględnienie. W takiej zaś sytuacji przewodniczący powinien wydać zarządzenie o ponownym doręczeniu prawidłowo już sporządzonego odpisu, z adnotacją, że pierwotnie doręczony odpis był wadliwie sporządzony (por. postanowienie SN z dnia 27 października 1998 r. I PZ 37/98, OSNP 1999. nr 22., poz. 725; post. WSA we Wrocławiu z 17 grudnia 2007 r., sygn. I SA/Wr 235/07, Baza orzeczeń: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wydanie tego zarządzenia winno nastąpić po uprzednim zwróceniu przez stronę wadliwie sporządzonego odpisu, albowiem w przeciwnym wypadku strona dysponowałaby dwoma tytułami wykonawczymi. Raz jeszcze należy wskazać, że brak jest potrzeby sprostowania w trybie art. 156 § 1 P.p.s.a. oryginału wyroku z dnia 26 kwietnia 2017 r., albowiem, jak wynika z akt sprawy, oryginał wyroku został sporządzony prawidłowo, a oczywista omyłka pisarska wystąpiła jedynie przy sporządzeniu jego odpisu. Mając na względzie powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a.