II SA/Rz 1582/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Maria Mikolik /spr./ po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 stycznia 2026 r. w Rzeszowie sprawy ze skargi Gminy Bukowsko na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Podkarpackiego z dnia 7 listopada 2025 r. nr P-II.4131.2.341.2025 w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w części - p o s t a n a w i a - umorzyć postępowanie sądowe.

W dniu 9 grudnia 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga Gminy Bukowsko reprezentowanej przez Wójta Gminy Bukowsko (dalej: "Strona skarżąca") na opisane w sentencji niniejszego postanowienia rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Podkarpackiego, stwierdzające nieważność uchwały Rady Gminy Bukowsko z dnia 20 października 2025 r. nr XXIII/219/2025 w sprawie zmiany uchwały w sprawie ustalenia wysokości opłaty za pobyt dziecka w żłobku utworzonym i prowadzonym przez Gminę Bukowsko, dodatkowej opłaty za wydłużony wymiar opieki nad dzieckiem i maksymalnej wysokości opłaty za wyżywienie w tym żłobku oraz warunków zwolnienia od ponoszenia tych opłat w części. W odpowiedzi na złożoną skargę, Wojewoda Podkarpacki poinformował o uznaniu skargi za zasadną, co spowodowało wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego z 5 grudnia 2025 r. nr P-II.4131.2.341.2025 uchylające rozstrzygnięcie nadzorcze z 7 listopada 2025 r. nr P-II.4131.2.341.2025 stwierdzające nieważność ww. uchwały w części. Do odpowiedzi na skargę dołączono akta administracyjne, zawierające ww. rozstrzygnięcie z 5 grudnia 2025 r. Sąd skierował do Organu wezwanie o udzielenie informacji czy rozstrzygnięcie nadzorcze z 5 grudnia 2025 r. nr P-II.4131.2.341.2025zostało zaskarżone do tut. Sądu. W odpowiedzi Organ poinformował, że ww. rozstrzygnięcie nie zostało zaskarżone do tut. Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej: "P.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.). W doktrynie oraz judykaturze panuje zgodny pogląd, że do tej kategorii przyczyn umorzenia postępowania należy zaliczyć uwzględnienie skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli, określonym w art. 54 § 3 p.p.s.a. (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydanie 5, Warszawa 2012, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2007 r. sygn. akt II FSK 1259/06). Z akt sprawy wynika, że Wojewoda Podkarpacki, działając na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a., wydał w dniu 5 grudnia 2025 r. rozstrzygnięcie nadzorcze nr P-II.4131.2.341.2025 uchylające rozstrzygnięcie nadzorcze z 7 listopada 2025 r. nr P-II.4131.2.341.2025 stwierdzające nieważność ww. uchwały w części. Powyższe rozstrzygnięcie zostało odebrane przez Stronę skarżącą w dniu 5 grudnia 2025 r. i nie zostało zaskarżone do tut. Sądu. Wobec powyższego, postępowanie zainicjowane skargą stało się bezprzedmiotowe i Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.