II SA/Rz 1304/19

Dnia 18 sierpnia 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Kobak po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2020 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej B. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 5 lutego 2020 r., sygn. akt II SA/Rz 1304/19 w sprawie ze skargi B. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia - postanawia – odrzucić skargę kasacyjną.

Wyrokiem z dnia 5 lutego 2020 r., sygn. akt II SA/Rz 1304/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę B. K. (dalej w skrócie: "skarżąca") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. W dniu 24 lutego 2020 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga kasacyjna sporządzona osobiście przez B. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 5 lutego 2020 r., sygn. akt II SA/Rz 1304/19. Zarządzeniem z dnia 11 marca 2020 r. Sędzia Sprawozdawca wezwał skarżącą, aby w terminie 7 dni usunęła braki formalne skargi kasacyjnej poprzez dokładne oznaczenie zaskarżonego orzeczenia – pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Zarządzenie to zostało doręczone skarżącej w dniu 13 marca 2020 r. Postanowieniem z dnia 12 maja 2020 r., sygn. akt II SPP/Rz 56/20 Referendarz Sądowy odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika. Po rozpoznaniu sprzeciwu skarżącej od powyższego postanowienia, postanowieniem z dnia 28 lipca 2020 r., sygn. akt II SPP/Rz 56/20 Sąd utrzymał w mocy postanowienie Referendarza sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm. – dalej w skrócie: "p.p.s.a."), skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Art. 175 § 2 p.p.s.a. wyłącza obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego w sytuacji, gdy sporządza ją sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 175 § 2a p.p.s.a. przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej. Natomiast zgodnie z art. 175 § 3 p.p.s.a., skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, a także przez rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej. Z kolei art. 178 p.p.s.a. stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Sąd wyjaśnia, że niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a. jest nieusuwalnym brakiem, powodującym konieczność odrzucenia skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej. W przedmiotowej sprawie skarga kasacyjna została sporządzona przez skarżącą, która nie jest żadną z osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a. Ponadto pomimo wezwania, skarżąca nie usunęła braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez dokładne oznaczenie zaskarżonego orzeczenia. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 178 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.