II SA/Rz 1137/15

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2016 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku S. F. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną i odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych - postanawia - przyznać skarżącemu S. F. prawo pomocy przez ustanowienie adwokata.

S. F. zakwestionował w drodze skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Wojewody [...] w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną i odmowy przyznania zasiłku z tego tytułu. W sprawie tej wymieniony wniósł o ustanowienie pełnomocnika. Wskazał, ze jest osobą bezrobotną; nie pobiera z tego tytułu zasiłku. Mieszka u osoby znajomej, która "charytatywnie" żywi go. Zaznaczył, że należący do niego dom jest już stary i nadaje się do remontu, a nie do zamieszkania. Wnioskodawca zaznaczył, że otrzymuje wsparcie ze środków pomocy społecznej w postaci suchego prowiantu oraz dopłat do żywności. Uiszcza podatek od nieruchomości w kwocie 40 zł rocznie. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Wedle art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata. Jego przyznanie uwarunkowane jest wykazaniem przez wnioskodawcę, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy służy zatem wsparciu osób, które bądź nie dysponują jakimkolwiek dochodem, bądź też wysokość uzyskiwanych przez nich środków nie pozwala na wygospodarowanie z nich choćby części z przeznaczeniem na koszty postępowania sądowego (które każda strona obowiązana jest zasadniczo ponieść – art. 199 P.p.s.a.) bez uszczerbku, o którym mowa wyżej. S. F. nie uzyskuje obecnie żadnego dochodu oprócz dopłat do żywności w ramach pomocy społecznej. Inną formą pomocy, z której korzysta jest suchy prowiant. Dodatkowo wyżywienie otrzymuje od osoby znajomej, u której mieszka. W takiej sytuacji zasadnym jest przychylenie się do wniosku strony i ustanowienie na jej rzecz zawodowego pełnomocnika w osobie adwokata, o czym orzeczono na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Na marginesie wskazuje się, że wyznaczenie konkretnej osoby w charakterze pełnomocnika należy do Okręgowej Rady Adwokackiej, którą Sąd poinformuje o prośbie skarżącego, by osoba tą została adwokat A. Z.