II SA/Po 908/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi K. B. i P. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2020 r., nr [...] w przedmiocie odpadów postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/ T. Świstak

Pismem datowanym na [...] marca 2021 r. (data wpływu do Sądu [...] kwietnia 2021 r.) K. B. i P. B. (dalej zwani: skarżącymi lub stroną) wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] listopada 2020 r., nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Wójta Gminy P. w przedmiocie nakazania w/w usunięcia z działki nr [...] położonej przy ul. [...] w miejscowości P. odpadów o wskazanych w decyzji kodach. Decyzja SKO została przez K. B. i P. B. uprzednio zaskarżoną skargą z [...] grudnia 2020 r. Uzasadniając wniosek skarżący wskazali, iż wykonanie decyzji spowoduje dla nich znaczne szkody i trudne do odwrócenia skutki wyrażające się w poniesieniu kosztów operacji usunięcia i utylizacji nawiezionej na ich działkę ziemi uznawanej przez organ za odpad wynoszących ok. [...] zł oraz w utracie ziemi niezbędnej dla wyrównania terenu ich nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej P.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić w tym miejscu trzeba, iż przewidziana w art. 61 § 3 P.p.s.a. ochrona tymczasowa nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami wykonania zaskarżonej decyzji, lecz jedynie przed skutkami bezpośrednio związanymi z jej wykonaniem, których ponadto nie można byłoby naprawić w razie ewentualnego uwzględnienia skargi. Chodzi więc o szkodę wyrządzoną wykonaniem konkretnej decyzji, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego (wyegzekwowanego) świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W ocenie orzekające w sprawie Sądu wnioskodawcy nie wykazali zaistnienia wskazanych w przytoczonym wyżej przepisie przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. W szczególności wskazać należy, iż usuniecie substancji uznanych przez organy za odpad z posesji skarżących nie spowoduje trudnych do odwrócenia skutków w sytuacji, gdy nawet w przypadku uwzględnienia ich skargi, będzie istniała możliwość ponownego nawiezienia na ich grunt mas ziemnych służących jego wyrównaniu. Nie zachodzi także niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącym znacznej szkody, albowiem w sytuacji ewentualnego uwzględnienie ich skargi i zakończenia przez organy postępowania administracyjnego decyzją o odmiennej treści niż będąca przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie, będą oni uprawnieni do odchodzenia od Skarbu Państwa roszczeń związanych z wykonaniem decyzji ostatecznej, która został następnie wyeliminowana z obrotu prawnego przez sąd administracyjny, ze względu na wydanej jej z naruszeniem prawa. Zauważyć przy tym trzeba, iż wnioskodawcy w żaden sposób nie uprawdopodobnili podanej we wniosku kwoty [...]zł stanowiącej jakoby koszt wywiezienia z ich nieruchomości substancji objętych rozstrzygnięciem zaskarżonej decyzji, co w powiązaniu z ich dobra sytuacja majątkowa ujawniona w materiałach zebranych w ramach postępowania w przedmiocie prawa pomocy, pozwala na stwierdzenie, iż nie zostało przez nich wykazane by zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia im znacznej szkody majątkowej w wyniku wykonania decyzji. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest zaś wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. Inaczej rzecz ujmując, to w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, aby powołane w nim okoliczności wskazywały na wystąpienie w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie zawartych we wniosku twierdzeń stosownymi dokumentami. Odnosząc się do argumentacji wniosku dotyczącej niezgodności z prawem zaskarżonej decyzji zauważyć zaś należy, iż rozpoznając na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, sąd nie dokonuje oceny zawartości skargi (por. postanowienie NSA z 9.07.2004 r., FZ 163/04, LEX nr 1405432). Niezgodność decyzji z prawem, która jest przedmiotem oceny sądu w toku rozprawy, i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 P.p.s.a. to dwie różne kwestie. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcie sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej (por. postanowienie NSA z 28.04.2005 r., II OZ 184/05, LEX nr 302251). Do zbadania zgodności zaskarżonej decyzji z prawem dojdzie na posiedzeniu niejawnym wyznaczonym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 poz. 374 ze zm.) na 6 maja 2021 r. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji. /-/ T. Świstak