II SA/Po 850/19

Dnia 22 lipca 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska - Tylewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Elwira Brychcy Asesor WSA Jan Szuma po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 lipca 2020 roku sprawy ze skargi R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia gruntu do stanu poprzedniego I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę [...]zł ([...]) tytułem zwrotu sądowych.

Burmistrz Miasta i Gminy S., decyzją z dnia [...] stycznia 2019 r., nr [...], odmówił nakazania właścicielom nieruchomości położonych przy ul. [...] nr [...] (dz. [...]) i przy ul. [...] nr [...] (dz. [...]) przywrócenia gruntu do stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom. W uzasadnieniu wydanej decyzji organ wskazał, że pismem z dnia [...] września 2018 roku wszczęto postępowanie administracyjne, w sprawie zagospodarowania i kierunku spływu wód opadowych z nieruchomości położonych w S. przy ul. [...] nr [...]. W dniu [...] października 2018 r. przeprowadzono oględziny działek, objętych niniejszym postępowaniem administracyjnym. Stwierdzono, że działki o nr [...], należące do pana R. K. (dalej: skarżącego) znajdują się w najniżej położonym miejscu przy ul. [...] w S.. Spływ wód powierzchniowych następuje z działek sąsiednich, wyżej położonych, tj. z działki nr [...], należącej do pana J. D. oraz z działki nr [...] należącej do pana K. S.. Podczas oględzin potwierdzono, że skarżący, w celu zapobieżenia spływu wód opadowych z wyżej położonych nieruchomości, tj. z działek nr [...] i [...] wykonał wylewkę betonową pod istniejącym płotem z prefabrykatów, na jego całej długości (37,5m, dane źródłowe http://skoki.e-mapa.net/). Ponadto u podstawy skarpy płotu wykonał umocnienia w postaci gazo-betonu, narzutu kamiennego oraz nasadzeń krzewów. Podczas oględzin działek numer [...] i [...] właściciel nieruchomości poinformował, iż negatywne skutki w postaci: spływu błota i nam ułów, powstawania wyrw pod opłotowaniem, niszczenia kostki granitowej i brukowej, zalewania piwnicy w budynku mieszkalnym, podmywania systemów korzeniowych drzew i krzewów porastających skarpę powstają podczas deszczów nawalnych. Ponadto przekazał, iż pierwsze zalanie terenu będącego jego własnością nastąpiło w 2012 roku, na skutek prac ziemnych (podwyższenia terenu, przekopów) wykonanych przez pana J. D. (właściciela działki numer [...]). Wskazał także, że pan K. S. (właściciel działki numer [...]) od 2000 roku do chwili obecnej dokonuje zmian w terenie, poprzez "zebranie 30m góry" oraz pozyskiwanie żwiru. Skarżący poinformował, iż nie posiada na swojej nieruchomości urządzeń i systemów do odprowadzania wód opadowych i roztopowych, które spływają powierzchniowo zgodnie ze spadkiem terenu, utwardzonymi powierzchniami w kierunku ul. [...]. Na powierzchniach trawiastych zachodzi ich infiltracja do gruntu. Wskazał, iż wody opadowe z działki numer [...] winny być ujęte w zamknięty system odprowadzania (w postaci rur) bądź otwarty (w postaci rowu) i odprowadzane w kierunku ul. [...]. Zasugerował także, aby właściciel działki numer [...] wykonał wzdłuż betonowego opłotowania rynny otwarte z prefabrykatów betonowych, zbierające wody opadowe w kierunku istniejącej studni chłonnej. Organ wskazał, że podczas oględzin działki nr [...], należącej do pana J. D., która posiada nachylenie w kierunku ul. [...], stwierdzono wykonanie przez właściciela nieruchomości urządzenia do zbierania wód opadowych i roztopowych w postaci: studni chłonnych (5 szt.), rur drenażowych i rur przyłączeniowych (fi 200 i 300) oraz rynien na powierzchni gruntu. Bezpośrednio przy budynku, na terenie utwardzonym właściciel zamontował "kratki" do zbierania powierzchniowych wód opadowych i roztopowych. Zebrane wody odprowadzane są kanalizacji deszczowej, umieszczonej w pasie drogowym ul. [...]. Na nieruchomości przeważa powierzchnia trawiasta. Właściciel nieruchomości poinformował, iż podczas deszczów nawalnych część wód opadowych i roztopowych spływa na teren jego działki (nr [...]) z sąsiednich działek, tj. z działki nr [...] oraz z działki nr [...] (ul. [...]). Tym samym, biorąc pod uwagę powierzchnię spływu wód oraz nachylenie terenu, jak wskazał właściciel nieruchomości nie jest w stanie zagospodarować wszystkich wód opadowych. Pan J. D. poinformował również, że istniejący (w południowej części nieruchomości) płot z prefabrykatów betonowych nie odzwierciedla rzeczywistego przebiegu granicy pomiędzy działkami [...], a [...] i [...]. Znajduje się on częściowo na jego działce. Płot został wybudowany w porozumieniu ze skarżącym (w 1997-98 roku) i usytuowany na istniejącym wówczas nasypie. Opłotowanie nie mogło być wówczas zamontowane zgodnie z geodezyjnym przebiegiem granicy, z uwagi na fakt wybrania przez skarżącego skarpy, na głębokości 1,5m w kierunku działki [...]. Działanie takie pozwalało wówczas na swobodny przejazd skarżącemu pomiędzy skarpą, a budynkiem mieszkalnym, a w konsekwencji dalszych prac na zabudowanie tarasu. Organ wyjaśnił, że w trakcie dalszych oględzin stwierdzono, że działka [...] usytuowana jest w najwyższym punkcie lustrowanych nieruchomości. Wody opadowe i roztopowe z jej powierzchni częściowo spływają na niżej położone działki o nr [...] (własność J. D.) oraz nr [...] (własność skarżącego). Pan K. S., właściciel działki nr [...] w najwyższym punkcie nieruchomości, zgodnie z pozwoleniem wodnoprawnym, pobudował zbiornik wodny powodując spłaszczenie wierzchołka działki. Organ wskazał, że w trakcie lustracji uzyskano informacje, że podczas deszczów nawalnych spływające wody częściowo stagnują w niecce przy płocie (granicy z działką [...]) i kumulują się na opłotowaniu z prefabrykatów betonowych uszczelnionych podmurówką przy niżej położonych działkach nr [...] W wyniku nagromadzenia dużej ilości wody, następuje wymywanie skarpy poniżej podmurówki płotu usytuowanego na terenie nieruchomości położonej przy ul. [...], następnie woda przelewa się na teren działek nr [...] i [...], zgodnie z naturalnym ukształtowaniem terenu, w kierunku ul. [...]. Po przeprowadzeniu oględzin w terenie organ zlecił sporządzenie opinii hydrologicznej, dotyczącej zagospodarowania i kierunku spływu wód opadowych z nieruchomości położonych w S. przy ul. [...] nr [...] i [...]. W związku z powyższym, w dniu [...] listopada 2018 roku, przeprowadzono kolejne oględziny ww. nieruchomości z udziałem specjalistów, mających opracować opinię do przedmiotowego postępowania. Organ przytoczył również uzyskane od skarżącego informacje, że na działce numer [...], należącej do pana J. D. znajdowały się w minionych latach pagórkowate wzniesienia, zlikwidowane przez właściciela w 2000 roku. Z kolei, po zniwelowaniu góry, znajdującej się na działce numer [...], należącej do pana K. S. zakończył się proces zalewania nieruchomości położonej przy ul. [...]. Organ zaznaczył, że w przedmiotowej sprawie toczyło się już postępowanie administracyjne nr [...], zakończone umorzeniem postępowania w 2014 roku. W oparciu o dokonane oględziny w 2018 roku organ stwierdził, że stan faktyczny działek nr [...], [...], [...] i [...] nie uległ zmianie od dnia wydania decyzji z 2014 roku. Organ, w toku niniejszego postępowania administracyjnego zmierzał do wyjaśnienia i ustalenia czy istnieją podstawy do nałożenia na właścicieli działek wyżej położonych, tj. nr [...] i [...] obowiązków określonych w art. 234 ust. 3 prawa wodnego. W niniejszej sprawie, podobnie jak przy sprawie nr [...] stwierdzono, iż nie doszło do zmiany kierunku i natężenia odpływu znajdujących się na gruncie wód opadowych lub roztopowych ani kierunku odpływu wód ze źródeł - ze szkodą dla gruntów sąsiednich. Organ wyjaśnił, że opracowana opinia z grudnia 2018 roku przez doktora nauk o Ziemi z Zakładu Usługowego firma A s.c. z C., wykazuje, że spływ powierzchniowy wód opadowych z działki najwyżej położonej, tj. nr [...] na działki sąsiednie jest głównie ukształtowany w sposób naturalny z modyfikacją antropogeniczną. W wyniku eksploatacji kruszywa powierzchnia tej działki została spłaszczona, o 6,2m (w stosunku do wierzchołka), co zmniejszyło intensywność powierzchniowego spływu wód opadowych w kierunku działek niżej położonych, tj. [...], [...] i [...]. To stanowisko potwierdził również biegły sądowy przy sprawie [...] [...]: "Pan K. S. na swojej działce nr [...] (najwyżej położonej) dokonał wykopów i wywózki mas ziemnych obniżając występujące wzniesienie terenowe o średnio 2,0m, spłaszczając w ten sposób występujący teren. Na spłaszczonym terenie pobudował dwa stawy rybne. Pan J. D. podwyższył częściowo teren swojej działki nr [...] nawożąc masy ziemne warstwami w granicach od 0,4m do 1,0m, częściowo ją spłaszczając. Skarżący, na swoich działkach nr [...], a także na działce sąsiada nr [...] pobudował i umocnił nasadzeniami krzewów skarpę terenową oraz wyrównał częściowo teren swoich działek. Wykonane zmiany w ukształtowaniu działek nr [...], [...], [...] i [...] nie zmieniły stanu wód na gruncie i kierunków spływu wód z tych działek. Spływ wód z w/w działek budowlanych nie uległ większym zmianom od czasów wyznaczenia tych działek. Dowodem na szkodliwe oddziaływanie wód opadowych na działki nr [...] i [...] jest nieszczęśliwa lokalizacja działek położona w naturalnym obniżeniu terenowym i w sąsiedztwie istniejącego wzniesienia terenowego, na działce nr [...]. Takie ukształtowanie terenu nie zostało spowodowane przez właścicieli działek lecz przez naturę". Organ wskazał, że płot żelbetowy wraz z uszczelnieniem (podmurówka betonowa), znajdujący się na granicy działek [...] oraz [...] i [...] jest wynikiem wspólnej inwestycji właścicieli tych działek. Taki stan ustalono przy sprawie [...]: "Na terenie działki nr [...] znajduje się część umocnionej skarpy oraz płot z płyt żelbetowych pobudowany na zlecenie ojca Pana J. D. (bez wznowienia przebiegu granicy geodezyjnej). W sierpniu 2009 roku Pan R. K. pobudował fundament betonowy (mur zaporowy) u podstawy przedmiotowego opłotowania. W ten sposób zostały zmienione granice działki. Sprawa dotycząca przebiegu granic dotychczas nie została formalnie załatwiona. Płot z płyt żelbetowych pomiędzy działkami nr [...], a [...] i [...] został pobudowany na wspólny koszt Panów J. D. i R. K.." Organ zwrócił uwagę, że podczas deszczów nawalnych lub długotrwałych opadów atmosferycznych uszczelnienie (podmurówka) płotu z prefabrykatów stanowi zakłócenie naturalnego, powierzchniowego spływu wód. W wyniku czego wnioskujący, będący również współinwestorem płotu, ponosi negatywne skutki działania w postaci zalewania piwnicy, terenu działki, dewastacji roślin oraz kostki brukowej. W ocenie organu, w niniejszej sprawie nie zachodzi związek przyczynowo - skutkowy pomiędzy zmianą stanu wód na gruncie, a zgłoszoną szkodą. Spływ wód powierzchniowych zapoczątkowany jest na terenie najwyżej położonej działki, tj. [...], dalej przez działkę [...] gdzie przy granicy napotyka na płot żelbetowy z uszczelnieniem. Owe uszczelnienie w postaci podmurówki betonowej stanowi antropogeniczną barierę dla naturalnego spływu wód powierzchniowych. W wyniku nagromadzenia się dużej ilości wody, następuje przesiąkanie jej do gruntu, aż poniżej podstawy podmurówki i w efekcie dochodzi do nagłego ujścia wody pod podmurówką i powstania wyrw i spływu powierzchniowego wraz z gruntem na utwardzone powierzchnie najniżej położonych działek, tj. [...] i [...]. Na podstawie ustaleń zawartych w Opinii hydrologicznej stwierdzono, że zmiana ukształtowania powierzchni działki nr [...] nie ma istotnego wpływu na spływ wód opadowych na działki sąsiednie o numerach [...], [...] i [...]. Zwiększone zagrożenie dla w/w działek uwarunkowane jest przez czynniki naturalne, jakimi są budowa geologiczna, ukształtowanie terenu podczas zlodowaceń plejstoceńskich oraz zmiany klimatyczne wywołujące częstotliwość i wydajność nawalnych opadów w okresie letnim. Tożsame stanowisko zajął biegły w sprawie [...] Wobec powyższego wystąpienie szkody na terenie działek [...] nie jest spowodowane zmianą stanu wody na gruncie przez właścicieli wyżej położonych nieruchomości. Dlatego też nie ma podstaw do wydania decyzji nakazującej przywrócenie stanu poprzedniego. Skarżący, pismem z dnia [...] lutego 2019 r., wniósł odwołanie od decyzji organu I instancji, zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść rozstrzygnięcia w szczególności art. 7 k.p.a., poprzez niezastosowanie art. 78 § 1 i art. 77 § 1 k.p.a. i wadliwe uznanie, że Panowie J. D. i K. S. w wyniku swych działań nie mieli wpływu na gospodarkę wodną na swoich działkach powodującą spływ wód opadowych w kierunku działek [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia [...] marca 2019 r., nr [...], utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Kolegium przytoczyło ustalenia organu I instancji i wskazało, że sporządzona opinia zawiera w swej treści informacje niezbędne dla dokonania oceny wpływu zmiany ukształtowania powierzchni działki numer [...] na kierunki spływu wód opadowych na działkach numer [...], [...], [...] i [...]. Zdaniem Kolegium, opinia nie zawiera w swojej treści braków i pomyłek, które powinny być sprostowane lub uzupełnienie przez rzeczoznawcę. Poza tym jest rzeczowa, logiczna i wiarygodna. Kolegium nie znalazło podstaw do zakwestionowania prawidłowości sporządzonej opinii, a podnoszone przez odwołujących zarzuty nie zasługują na uwzględnienie. Kolegium podkreśliło, że wnioski opinii znajdują potwierdzenie w sporządzonej w sprawie [...] opinii biegłego sądowego w dziedzinie melioracji i budownictwa wodnego przy Sądzie Okręgowym w P. mgr inż. Z. L.. W świetle powyższego, w ocenie Kolegium, uzasadnioną jest konstatacja, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzi związek przyczynowo - skutkowy pomiędzy zmianą stanu wód na gruncie, a zgłoszoną szkodą. Zmiana ukształtowania powierzchni działki nr [...] nie ma istotnego wpływu na spływ wód opadowych na działki sąsiednie o numerach [...], [...] i [...]. Zwiększone zagrożenie dla ww. działek uwarunkowane jest przez czynniki naturalne, jakimi są budowa geologiczna, ukształtowanie terenu podczas zlodowaceń plejstoceńskich oraz zmiany klimatyczne wywołujące częstotliwość i wydajność nawalnych opadów w okresie letnim. Skoro zatem ustalono, że wystąpienie szkody na terenie działek [...] i [...] nie jest spowodowane zmianą stanu wody na gruncie przez właścicieli wyżej położonych nieruchomości, nie ma podstaw do wydania decyzji nakazującej przywrócenie stanu poprzedniego. Skarżący, pismem z dnia [...] sierpnia 2019 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję organu odwoławczego. Skarżący zarzucił wydanemu rozstrzygnięciu naruszenie: 1) art. 234 ust. 3 ustawy Prawo wodne poprzez uznanie, że nie było podstaw do wydania decyzji nakazującej przywrócenie stanu poprzedniego, ponieważ wystąpienie szkody na terenie działek [...] nie było spowodowane zmianą stanu wody przez właścicieli wyżej położonych nieruchomości, podczas gdy w rzeczywistości doszło do faktycznej ingerencji na terenie działek należących do skarżących i skutkujących zmianą zastanego stanu gospodarki wodnej na tych gruntach w wyniku działań podjętych na wyżej położonych działkach, 2) art. 77 § 1 k.p.a. poprzez nieprawidłową, fragmentaryczną i bezkrytyczną analizę materiału dowodowego w sprawie w postaci oględzin i opinii hydrologicznej, skutkującą naruszeniem zasady logicznego rozumowania, wiedzy i doświadczenia życiowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, pismem z dnia [...] września 2019 r., złożonym w odpowiedzi na skargę, wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W rozpoznawanej sprawie, postępowanie administracyjne prowadzone było w oparciu o przepisy art. 234 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2268 z późn. zm., dalej: p.w.). Zgodnie z art. 234 ust. 1 p.w., właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może: 1) zmieniać kierunku i natężenia odpływu znajdujących się na jego gruncie wód opadowych lub roztopowych ani kierunku odpływu wód ze źródeł - ze szkodą dla gruntów sąsiednich; 2) odprowadzać wód oraz wprowadzać ścieków na grunty sąsiednie. Na właścicielu gruntu ciąży obowiązek usunięcia przeszkód oraz zmian w odpływie wody, powstałych na jego gruncie na skutek przypadku lub działania osób trzecich, ze szkodą dla gruntów sąsiednich (ust. 2). Jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, z urzędu lub na wniosek, w drodze decyzji, nakazuje właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom, ustalając termin wykonania tych czynności (ust. 3). Nakaz, o którym mowa w ust. 3, nie zwalnia z obowiązku uzyskania pozwolenia wodnoprawnego albo dokonania zgłoszenia wodnoprawnego, jeżeli są wymagane (ust. 4). Podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 234 ust. 5 p.w., postępowania w sprawie decyzji, o której mowa w ust. 3, nie wszczyna się, jeżeli upłynęło 5 lat od dnia, w którym właściciel gruntu sąsiedniego dowiedział się o szkodliwym oddziaływaniu na jego grunt. W badanej sprawie, postępowanie administracyjne w sprawie zagospodarowania i kierunku spływu wód opadowych z nieruchomości położonych w S. przy ul. [...] nr [...] zostało wszczęte w związku z wnioskiem skarżącego, który wpłynął do organu w dniu [...] sierpnia 2018 r. Organ I instancji, w czasie oględzin nieruchomości skarżącego w dniu [...] października 2018 r. (k. 26 i 27 akt administracyjnych) ustalił, że zmiana stanu wody na gruncie nastąpiła "od 2012 r. kiedy p. J. D. wykonał przekop równolegle do płotu, a następnie prostopadle w kierunku nieruchomości p. R. K. , w wyniku czego skierowane wody opadowe zniszczyły sąsiednią nieruchomość" (odpowiedź na pytanie 1). Organ przytoczył również stwierdzenie skarżącego, że "od 2000 r. p. K. S. (do dnia dzisiejszego) dokonuje zmian w terenie. W latach 2000-2001 p. J. D. dokonał podwyższenia gruntu w postaci nawiezienia ziemi, podnosząc teren o 70 cm (na pn.-zach. granicy) do 1,2m w granicy wschodniej (zaznaczono na mapie)" (odpowiedź na pytanie 2). Skarżący, na pytanie o to jaka szkoda wystąpiła na jego gruncie wskazał: "Zanieczyszczenie terenu. Od 2012 r. zdarzenie wystąpiło około 30 razy. Szkoda zanieczyszczenia piaskiem powierzchni utwardzonych z kostki granitowej i betonowej oraz sporadyczne zalewanie piwnicy" (odpowiedź na pytanie 4). Powyższe okoliczności podane przez skarżącego wskazują, że skarżący dowiedział się o szkodliwym oddziaływaniu na jego grunt już w 2012 r. Także z treści wniesionego przez skarżącego odwołania wynika, że zmiany w terenie, z którymi skarżący wiąże wystąpienie na jego działkach szkody, nastąpiły w 2012 r. Skarżący wskazuje, że przed 2012 r. nie było problemu z zalewaniem jego działek. Powyższe świadczy o tym, że "problem z zalewaniem jego działek" wystąpił w 2012 r. Uznać więc należy, że wówczas skarżący dowiedział się o szkodliwym oddziaływaniu na jego grunt. Oddziaływanie to ze swej natury ma charakter trwały, jednakże jego początku, zgodnie z oświadczeniem skarżącego, należy dopatrywać się przynajmniej w 2012 r. Z uwagi na powyższe, w ocenie Sądu, w sprawie znajduje zastosowanie przepis art. 234 ust. 5 p.w., który wyklucza prowadzenie postępowania jeżeli upłynęło 5 lat od dnia, w którym właściciel gruntu sąsiedniego dowiedział się o szkodliwym oddziaływaniu na jego grunt. Postępowanie w niniejszej sprawie zostało natomiast wszczęte w 2018 r., czyli po ponad 5 latach od momentu wystąpienia problemu z zalewaniem działek skarżącego. W ocenie Sądu, wszczęcie i prowadzenie postępowania w sprawie zagospodarowania i kierunku spływu wód opadowych, mimo że przepis art. 234 ust. 5 p.w. wyłącza badanie tej kwestii z uwagi na upływ czasu, stanowi o rażącym naruszeniu prawa przez organ. Wydane w sprawie decyzje są więc wadliwe w stopniu uzasadniającym stwierdzenie ich nieważności. Intencją skarżącego w rozpoznawanej sprawie było doprowadzenie do uchylenia zaskarżonej decyzji i ponowne rozpoznanie sprawy przez organ. Skarżący uważa bowiem, że zasadnym jest nakazanie właścicielom sąsiednich działek przywrócenie stanu poprzedniego. Zgodnie jednak z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (§ 1). Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2). W rozpoznawanej sprawie, Sąd uznał za zasadne wyeliminowanie wydanych decyzji z obrotu prawnego, niezależnie od stanowiska skarżącego prezentowanego w skardze i nie w kierunku jakiego domaga się skarżący. W ocenie Sądu, w okolicznościach rozpoznawanej sprawy, stwierdzenie nieważności wydanych decyzji nie jest również działaniem niekorzystnym dla skarżącego. Kwestionowana decyzja nie daje bowiem skarżącemu żadnych praw, gdyż organ odmówił nakazania przywrócenia gruntu do stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegającym szkodom. Nadto, z uwagi na stwierdzone w sprawie uchybienia, przepis art. 134 § 2 p.p.s.a., umożliwia Sądowi stwierdzenie nieważności decyzji w każdej sytuacji. Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 135 p.p.s.a., stwierdził nieważność wydanych w sprawie decyzji oraz umorzył postępowanie administracyjne. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a.