II SA/Po 848/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Asesor WSA Paweł Daniel (spr.) Protokolant: starszy sekretarz sądowy Krzysztof Dzierzgowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi P. K. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 lipca 2022 r. w sprawie o sygnaturze II SA/Po [...] oddala skargę o wznowienie postępowania.

Prawomocnym wyrokiem z dnia 27 lipca 2022 r., sygn. akt il SA/Po [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę P. K. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 29 marca 2022 r., nr [...], w przedmiocie choroby zawodowej. Datowanym na dzień 22 listopada 2022 r. pismem P. K. wniósł skargę o wznowienie postępowanie zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 27 lipca 2022 r., sygn. akt II SA/Po [...], podając jako podstawę skargi przepis art 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2022 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 329 ze zm., dalej również jako: "p.p.s.a.") wskazując, że w sprawie zaistniała okoliczność faktyczna, która mogła mieć wpływ na wynik sprawy. Skarżący podniósł w uzasadnieniu skargi, że wyrok z dnia 27 lipca 2022 r. został doręczony skarżącemu w dniu 22 sierpnia 2022 r. W momencie doręczenia wyroku skarżący zauważył, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu nie wykonał obowiązku wynikającego z 5a ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn, Dz. U. z 2021 r. poz. 137 ze zm., dalej również jako: p.u.s.a.). Tym samym skarżący został pozbawiony możliwości poznania z wyprzedzeniem danych osobowych składu orzeczniczego, wyznaczonego do rozpoznania jego sprawy oraz daty posiedzenia niejawnego, a w konsekwencji skarżący został pozbawiony możliwości wniesienia wniosku o zbadanie spełnienia przez sędziego sądu administracyjnego wymogów niezawisłości i bezstronności z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jego powołaniu i jego postępowania po powołaniu. Następnie skarżący wskazał, że w składzie orzeczniczym wydającym wyrok w dniu 27 lipca 2022 r. znajdywała się co najmniej jedna osoba, wobec której ma on poważne zastrzeżenia w zakresie sędziowskiej niezawisłości i bezstronności. Gdyby Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wykonał swój obowiązek, wniósłbym wniosek wraz z merytorycznym uzasadnieniem o zbadanie podniesionych zarzutów. Skarżący podkreślił, że ustawa z dnia 09 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2022 poz. 1259) weszła w całości w życie z mocą obowiązującą po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia i nie zawiera żadnej normy intertemporalnej w zakresie obowiązywania swojej treści. Stosownie do treści art. 7 ust 2 powyższej ustawy w sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, w których został wyznaczony skład sądu, do wniosku i jego rozpoznania stosuje się odpowiednio przepisy art. 29 ustawy zmienianej w art. 1, art. 23a ustawy zmienianej w art. 2, art. 42a ustawy zmienianej w art. 4 oraz art. 5a ustawy zmienianej w art. 5, z tym że wniosek może być złożony w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. W przedmiotowej sprawie skoro w dniu 20 czerwca 2022 r., zostało wydane zarządzenie wyznaczające skład sędziowski do orzekania w sprawie i wskazano termin posiedzenia niejawnego na dzień 27 lipca 2022 r., miała zastosowanie w całości jednostka redakcyjna art. 5a ustawy o ustroju sądów administracyjnych. Zatem wyrok został wydany w dniu obowiązywania nowelizacji i skład orzeczniczy po otwarciu posiedzenia, widząc brak pisma zawiadamiającego strony o składzie osobowym wraz z pouczeniem o nowym uprawnieniu miał bezwzględny obowiązek wydać postanowienie o konwaiidowaniu tego deliktu oraz powstrzymać się wszelkiego dalszego procedowania. Wydanie i ostanie się wyroku w takich okolicznościach jest niedopuszczalnym naruszeniem prawa. W ocenie skarżącego w przedmiotowej sprawie skarga o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem z dnia 27 lipca 2022 r. została oparta na przesłance wynikającej przepisu art. 273 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których stron nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w przypadkach przewidzianych w dziale niniejszym można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Stosownie do art. 279 p.p.s.a. skarga o wznowienie powinna zawierać m.in. podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do jej wniesienia oraz żadnej normy intertemporalnej w zakresie obowiązywania swojej treści. Stosownie do treści art. 7 ust 2 powyższej ustawy w sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, w których został wyznaczony skład sądu, do wniosku i jego rozpoznania stosuje się odpowiednio przepisy art. 29 ustawy zmienianej w art. 1, art. 23a ustawy zmienianej w art. 2, art. 42a ustawy zmienianej w art. 4 oraz art. 5a ustawy zmienianej w art. 5, z tym że wniosek może być złożony w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. W przedmiotowej sprawie skoro zostało wydane zarządzenie w dniu 20 czerwca 2022 r., wyznaczające skład sędziowski do orzekania w sprawie i wskazano termin posiedzenia niejawnego na dzień 27 lipca 2022 r., miała zastosowanie w całości jednostka redakcyjna art. 5a ustawy o ustroju sądów administracyjnych. Zatem wyrok został wydany w dniu obowiązywania nowelizacji i skład orzeczniczy po otwarciu posiedzenia, widząc brak pisma zawiadamiającego strony o składzie osobowym wraz z pouczeniem o nowym uprawnieniu miał bezwzględny obowiązek wydać postanowienie o konwaiidowaniu tego deliktu oraz powstrzymać się wszelkiego dalszego procedowania. Wydanie i ostanie się wyroku w takich okolicznościach jest niedopuszczalnym naruszeniem prawa. W rozpatrywanej sprawie przedmiotem skargi jest wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 27 lipca 2022 r., sygn, akt II SA/Po [...], Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Stosownie do treści art. 281 p.p.s.a. na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca wniosek, jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany. Sąd może jednak po rozważeniu stanu sprawy połączyć badanie dopuszczalności wznowienia z rozpoznaniem sprawy. Oceniając skargę z punktu widzenia wymagań art. 279 p.p.s.a., zauważyć nalezy, że skarga zawiera oznaczenie zaskarżonego wyroku. Zawiera także podstawę prawną wznowienia art. 273 § 2 i jej uzasadnienie. Wskazuje także okoliczności świadczące o zachowaniu terminu do jej złożenia, a mianowicie, zawiera informację, że o podstawie wznowienia skarżący dowiedział się w dniu 22 sierpnia 2022 r., kiedy doręczono mu wyrok z dnia 27 lipca 2022 r. W świetle art. 273 § 2 p.p.s.a. wykrycie nowych okoliczności lub dowodów dotyczy tylko takich, które w poprzednim postępowaniu (sądowym) nie były ujawniane i zgłaszane, bo nie były znane stronom. Z konstrukcji powyższej normy prawnej wynika, iż chodzi o takie okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które nie zostały ujawnione w zakończonym postępowaniu sądowoadministracyjnym, tj. nieznanych w jego trakcie stronom i z których strona nie mogła skorzystać. Dodatkowo okoliczności te lub środki dowodowe muszą pozostawać w związku z prawomocnym orzeczeniem, które jest przedmiotem postępowania wznowieniowego, tzn. muszą być tego rodzaju, że mogłyby mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy w poprzednim postępowaniu. Innymi słowy, chodzi więc o sytuację, w której przy wiedzy sądu o tych faktach czy dowodach w momencie orzekania zapadłoby rozstrzygnięcie innej treści. Jak wskazuje się w doktrynie, logiczna wykładnia tego przepisu prowadzi do wniosku, że chodzi w nim o takie okoliczności faktyczne lub dowody, które dotyczą podstawy, a w szczególności podstawy faktycznej skontrolowanej przez sąd decyzji administracyjnej (J. P. Tarno. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydanie 4, Warszawa 2010, s. 625; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 08 lutego 2011 r., sygn, akt II OSK 2355/10, Baza NSA). Przenosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy wskazać należy, że podnoszone przez skarżącego okoliczności związane z brakiem poznania z wyprzedzeniem danych osobowych składu orzeczniczego, wyznaczonego do rozpoznania jego sprawy oraz daty posiedzenia niejawnego, nie wyczerpują powyższej przesłanki. Nie są to bowiem okoliczności faktyczne lub dowody, które dotyczyłyby podstawy, a w szczególności podstawy faktycznej skontrolowanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie o sygn. akt il SA/Po [...], decyzji administracyjnej. Niezależnie od powyższego Sąd wskazuje, że z dniem 15 lipca 2022 r., na podstawie przepisów ustawy z dnia 09 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 r. poz. 1259), wszedł w życie przepis art. 5a ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych. Przepis ten przewiduje możliwość zbadania spełnienia przez sędziego sądu administracyjnego lub sędziego delegowanego do pełnienia obowiązków sędziego w sądzie administracyjnym wymogów niezawisłości i bezstronności z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jego powołaniu i jego postępowania po powołaniu, przy uwzględnieniu dalszych wymienionych w § 1 tego przepisu okoliczności. Badania dokonuje się na wniosek strony skarżącej lub uczestnika postępowania na prawach strony (art. 5a § 3). Uwzględniając wniosek sąd wyłącza sędziego od rozpoznania sprawy (art. 5a § 13), Przepis art. 5a p.u.s.a. wprowadza szczególną podstawę wyłączenia sędziego - związaną ściśle z okolicznościami jego powołania na stanowisko - oraz reguluje postępowanie w tym przedmiocie. Postępowanie to jest postępowaniem odrębnym od postępowania o wyłączenie sędziego z art, 18- 24 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Równocześnie, stosownie do treści art. 7 ust. 2 powyższej ustawy w sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, w których został wyznaczony skład sądu, do wniosku i jego rozpoznania stosuje się odpowiednio przepisy art. 29 ustawy zmienianej w art. 1, art. 23a ustawy zmienianej w art. 2, art. 42a ustawy zmienianej w art. 4 oraz art. 5a ustawy zmienianej w art. 5, z tym że wniosek może być złożony w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Zgodnie z art. 7 ust. 3 ustawy jeżeli termin, o którym mowa w ust. 2, upływa po wydaniu wyroku przez sąd pierwszej instancji lub drugiej instancji albo wojewódzki sąd administracyjny, a od wyroku wniesiono środek zaskarżenia, rozpoznanie tego środka wstrzymuje się do czasu rozpoznania wniosku. Do wniosku i jego rozpoznania stosuje się odpowiednio przepisy art. 29 ustawy zmienianej w art. 1, art. 23a ustawy zmienianej w art. 2, art. 42a ustawy zmienianej w art. 4 oraz art. 5a ustawy zmienianej w art. 5. Uznając wniosek za zasadny, sąd stwierdza, że zachodziła podstawa do wyłączenia sędziego, który brał udział w wydaniu zaskarżonego wyroku. Postanowienie uwzględniające wniosek stanowi przesłankę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Dodatkowo ustawodawca wskazał w art. 7 ust. 4 ustawy, że wniosek, o którym mowa w ust. 3, złożony po wydaniu wyroku przez sąd pierwszej lub drugiej instancji albo wojewódzki sąd administracyjny pozostawia się bez rozpoznania, jeżeli od wyroku nie wniesiono środka zaskarżenia. Dokonując wykładni powyższych przepisów wskazać naieży na dwie okoliczności. Po pierwsze, w przypadku, jaki miał miejsce w niniejszej sprawie, Sąd nie miał obowiązku informowania skarżącego o składzie orzekającym, gdyż ten został ustalony w dniu 20 czerwca 2022 r., a więc przed wejściem w życie ustawy. Po drugie, przepis przejściowy określony w art. 7 ust. 4 bezpośrednio wskazuje, że w przypadku, gdy wyrok został wydany, gdy otwarty był termin do złożenia wniosku, o jakim mowa w art. 5a, wniosek taki może być złożony, o ile skarżący złoży stosowny środek zaskarżenia. W przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca. Mając powyższe na uwadze skargę należało oddaiić na podstawie art. 282 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.