II SA/Po 838/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. J. na czynność Prezydenta Miasta z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania odpisu dokumentu postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. /-/ A. Kiersnowska-Tylewicz

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2020 r. sygn. akt II SA/Po [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę P. J. na czynność Prezydenta Miasta z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania odpisu dokumentu. Postanowienie to doręczono skarżącemu drogą elektroniczną dnia [...] września 2020 r. (k. 121 akt sądowych). Skarżący ubiegał się o przyznanie mu pomocy prawnej m.in. w postaci pełnomocnika, jednak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy (k. 42 in. akt sądowych sygn. akt II SPP/Po [...]). Pismem z dnia [...] grudnia 2020 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia [...] sierpnia 2020 r. [przyp. Sadu – omyłkowo wskazał na [...] sierpnia 2020 r.] podnosząc jedynie, że odmówiono mu przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na wniosek Sąd pouczył skarżącego, że termin jeszcze nie upłynął (k. 127 akt sądowych) i upłynie dopiero z dniem [...] stycznia 2021 r. Pismem z dnia [...] stycznia 2021 r. skarżący zwrócił się do Sądu o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wnosząc o "prolongatę terminu do wniesienia skargi kasacyjnej do NSA" do czasu znalezienia przez wnioskodawcę pełnomocnika, który podejmie się wniesienia skargi kasacyjnej za kwotę [...]zł lub za inną kwotę nie przekraczającą możliwości finansowych skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., zwanej dalej – Ppsa) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Z przepisem tym koresponduje przepis art. 87 § 2 Ppsa, z którego wynika, iż w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Intencją ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. Pierwszorzędne znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma zatem ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy. Dla takiej oceny konieczne jest nie tylko dokonanie analizy okoliczności podnoszonych przez stronę, lecz również całości okoliczności sprawy. Zdaniem Sadu strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Argumentacja skarżącego kasacyjnie sprowadza się bowiem do stwierdzenia, że nie mógł znaleźć pełnomocnika z wyboru, który podjąłby się sporządzenia skargi kasacyjnej za stosowną – w jego ocenie - kwotę, co było – jego zdaniem - wystarczającą okolicznością wskazującą na brak winy w uchybieniu terminu. W niniejszej sprawie upływ terminu do sporządzenia skargi kasacyjnej wiązał się zdaniem skarżącego z nieskutecznym poszukiwaniem pełnomocnika z wyboru, przy czym jego argumentacja oparta jest na twierdzeniu, że kolejni pełnomocnicy wskazywali zbyt wysokie honoraria za sporządzenie skargi kasacyjnej, albo nie opowiadali na "zapytania ofertowe" skarżącego. Okoliczności te zresztą w żaden sposób nie zostały uprawdopodobnione, tym samym trudno przyjąć, że skarżący uprawdopodobnił należytą staranność w poszukiwaniu pełnomocnika z wyboru. W okolicznościach niniejszej sprawy powołanie się we wniosku o przywrócenie terminu na trudności w znalezieniu odpowiedniego profesjonalnego pełnomocnika nie jest wystarczające do spełnienia przesłanki z art. 86 § 1 Ppsa. Nie tylko skarżący nie uprawdopodobnił poszukiwania pełnomocnika, ale sama okoliczność, że ceny za usługi profesjonalnego pełnomocnika są dla skarżącego zbyt wygórowane nie może stanowić uzasadnienia dla przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia skargi, zwłaszcza w sytuacji, gdy skarżącemu prawomocnie odmówiono przyznania prawa pomocy. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny (por. postanowienie z dnia 12 lutego 2015 r. sygn. akt I OZ 91/15, LEX nr 1643289) przy ocenie czy uchybienie terminu było zawinione należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Skoro art. 86 § 2 Ppsa stanowi, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu, to należy uznać, że jakikolwiek stopień zawinienia strony w uchybieniu terminu (nawet lekkie niedbalstwo) powoduje niedopuszczalność jego przywrócenia. Przywrócenie terminu może więc mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie. Na tle powyższych rozważań Sąd stwierdza, że nie dopatrzył się ziszczenia przesłanek warunkujących przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez skarżącego. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 87 § 2 Ppsa, Sąd nie uwzględnił wniosku o przywrócenie terminu. /-/ A. Kiersnowska-Tylewicz