II SA/Po 773/19

Dnia 5 sierpnia 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Asesor WSA Jan Szuma (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 sierpnia 2020 r. sprawy ze skargi D. C. na postanowienie Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę

Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej (zwanego dalej "Dyrektorem Okręgowym") z dnia [...] lipca 2019 r., [...], którym stwierdzono niedopuszczalność odwołania D. C. od pisma Dyrektora Zakładu Karnego we [...] z dnia [...] maja 2019 r., [...] udzielającego informację publiczną. Zaskarżone postanowienie wydano następujących okolicznościach udokumentowanych w aktach sprawy. Wnioskami z dnia [...] i [...] marca 2019 r. oraz z dnia [...] i [...] kwietnia 2019 r. D. C. wystąpił o udzielenie mu grupy informacji o charakterze publicznym dotyczących działalności lekarzy w Zakładzie Karnym (k. 2-9 akt administracyjnych). Pismem z dnia [...] maja 2019 r., [...] Dyrektor Zakładu Karnego we [...] udzielił wnioskodawcy żądanych informacji, po części odsyłając go do danych opublikowanych w Biuletynie Informacji Publicznej Zakładu (k. 10-11 akt administracyjnych). Powyższe pismo D. C. zakwestionował składając od niego "skargę" skierowaną bezpośrednio do Dyrektora Okręgowego. Wskazał, że żądanych informacji mu nie udzielono (k. 13 akt administracyjnych). Powyższą "skargę" zakwalifikowano jako odwołanie i przekazano zwrotnie, zgodnie z art. 65 i art. 129 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej "K.p.a.") do Dyrektora Okręgowego, o czym poinformowano D. C. (k. 16-17 akt administracyjnych). Dyrektor Zakładu Karnego ustosunkował się do odwołania i przekazał je Dyrektorowi Okręgowemu (k. 19 akt administracyjnych). Postanowieniem z dnia [...] maja 2019 r., [...] Dyrektor Okręgowy, działając na podstawie art. 134 K.p.a., stwierdził niedopuszczalność odwołania D. C.. Podkreślił, że w sprawie, w której wniesiono odwołanie, nie wydano decyzji. Tymczasem tylko o decyzji odwołanie może być wniesione, co wynika z art. 127 K.p.a. Na postanowienie Dyrektora Okręgowego skargę wniósł D. C., domagając się jego uchylenia. Podkreślił, że pismo Dyrektora Zakładu Karnego we [...] [...] maja 2019 r., [...] potraktował jako decyzję o odmowie udostępnienia mu informacji publicznej. Podał także w wątpliwość sposób działania organu pierwszej instancji, który rozpoznał jednym pismem wiele wniosków o udzielenie informacji publicznej (k. 3 akt sądowych). W odpowiedzi na skargę Dyrektor Okręgowy wniósł o jej oddalenie (k. 5 akt sądowych). W piśmie procesowym z dnia [...] sierpnia 2020 r. adwokat ustanowiony z urzędu dla skarżącego wyjaśnił, że pismo D. C. z dnia [...] maja 2019 r., wniesione w trakcie postępowania przed organami i nazwane "skargą", należało potraktować jako skargę na bezczynność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna, ponieważ zaskarżone postanowienie zostało wydane zgodnie z prawem. Odwołanie przysługuje tylko od decyzji administracyjnej wydanej w pierwszej instancji, o czym stanowi art. 127 § 1 K.p.a. Tymczasem pismo, w którym podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, udziela tej informacji, nie ma przymiotu decyzji. Taka kwalifikacja wynika a contrario z art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 1429 ze zm.), który stanowi, że w formie decyzji administracyjnej załatwia się tylko te sprawy z zakresu informacji publicznej, gdzie dochodzi do odmowy jej udzielenia lub do umorzenia postępowania w przypadku wskazanym w art. 14 ust. 2 ustawy. W związku z tym trafnie Dyrektor Okręgowy uznał odwołanie D. C. za niedopuszczalne na podstawie art. 134 K.p.a. ("Organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania [...]. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne"). Nie mogła być uznana za skuteczną linia argumentacji pełnomocnika D. C. przedstawiona w piśmie procesowym z dnia [...] sierpnia 2020 r., w którym sugeruje on potrzebę przyjęcia innej kwalifikacji pisma z dnia [...] maja 2019 r. (k. 13 akt administracyjnych). W jego ocenie należy je traktować nie jako odwołanie, a jako skargę na bezczynność. Odnosząc się do powyższego Sąd zaznacza, że zaprezentowana przez pełnomocnika interpretacja znaczenia czynności jego mocodawcy dokonanych na etapie przez organami administracji nie jest trafna i zaprzecza stanowisku samego D. C.. Po pierwsze, skarżący w piśmie z dnia [...] maja 2019 r. wyraźnie napisał, że jego "skarga" dotyczy "decyzji dyrektora ZK [...] z dn. [...]05.19 r., [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej". Wyraźnie kwestionował on więc działanie organu, a nie bezczynność. Po drugie, w skardze D. C. ponownie jednoznacznie zaznaczył, że działanie organu, które kwestionował, czyli pismo z dnia [...] maja 2019 r., potraktował jako decyzję administracyjną. Pismo Dyrektora Zakładu Karnego we [...] [...] maja 2019 r., [...] nie było jednak decyzją administracyjną, stąd odwołanie od niego – jak wskazano – należało uznać za niedopuszczalne. W opisanych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "P.p.s.a.") orzekł oddaleniu skargi. Wniosek o przyznanie pełnomocnikowi wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu (złożony w piśmie procesowym z dnia [...] sierpnia 2020 r.) referendarz sądowy rozstrzygnie w odrębnym postanowieniu (zob. art. 258-261 P.p.s.a., zwłaszcza art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a.