II SA/Po 731/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Rektora Uczelni A z dnia [...] maja 2014 r. nr 6696 znak [...] w przedmiocie stypendium dla najlepszych studentów postanawia umorzyć postępowanie. /-/ Tomasz Świstak

A. K. wniosła skargę na bliżej opisaną w rubrum postanowienia decyzję [Rektora] Uczelni A z dnia [...] maja 2014 r. wydaną w przedmiocie odmowy przyznania stypendium Rektora dla najlepszych studentów na rok akademicki 2013/2014. W skardze zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W piśmie procesowym z dnia 29 lipca 2014 r. (data wpływu do Sądu 30 lipca 2014 r.) strona oświadczyła, iż wnioskuje o wycofanie skargi na decyzję z dnia [...] maja 2014 r. nr [...], sygn. akt II SA/Po 731/14). Uzasadniając swoje pismo procesowe strona wskazała, że odpowiedź na skargę wraz z obszernym wyjaśnieniem poddała w wątpliwość zasadność skargi, w związku z tym decyduje się na wycofanie złożonej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Cofnięcie skargi przez skarżącego jest w świetle treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm. - dalej: p.p.s.a.) dopuszczalne, jeżeli sąd uzna, że cofnięcie nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowodowałoby utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie skarżąca podała, że z uwagi na zapoznanie się z odpowiedzią organu na skargę powzięła wątpliwość co do zasadności wniesionej skargi, w związku z czym zdecydowała się na cofnięcie skargi. Z powyższego wynika, że strona, korzystając z przysługujących jej uprawnień procesowych w ramach ochrony swojego interesu prawnego, rezygnuje z poddania zaskarżonego w niniejszej sprawie aktu kontroli sądowej. W ocenie sądu cofnięcie skargi nie może być uznane za niedopuszczalne w rozumieniu przepisu art. 60 p.p.s.a. W konsekwencji, wobec skutecznego cofnięcia skargi, należało umorzyć postępowanie. W tej sytuacji uznać również należało, że cofnięcie skargi uczyniło bezprzedmiotowym postępowanie o przyznanie prawa pomocy i rozpoznanie wniosku w tym zakresie. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i 3 oraz § 2 w zw. z art. 60 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji. /-/ Tomasz Świstak